H σιωπή δεν είναι χρυσός

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έχει εγκατασταθεί ήδη στον 6ο όροφο στη Χαριλάου
Τρικούπη, η Τζούλια Κασκαμπά, η ιδιαιτέρα του K. Λαλιώτη, ήταν εκεί για να τον
ενημερώσει για διάφορα τρέχοντα θέματα «του γραφείου», αλλά η ουσιαστική
παραλαβή της θέσης του γραμματέα από τον απερχόμενο δεν έχει γίνει ακόμη.

H είδηση είναι ότι… δεν θα γίνει!

Ο κ. Λαλιώτης, που απεχθάνεται τα τελετουργικά, επιστρέφει σήμερα από τα
Δολιανά, όπου πέρασε το πενθήμερο μετά την αποπομπή του από τη θέση του
γραμματέα. «Κάποια στιγμή» θα τηλεφωνήσει στον Μιχ. Χρυσοχοΐδη «για να
βρεθούν».

Αλλά, όπως έγινε γνωστό από το περιβάλλον του, «αυτό δεν πρόκειται να γίνει
ενώπιον των τηλεοπτικών καμερών» και «δεν πρόκειται να πάρει τον χαρακτήρα
σόου». Ο κ. Λαλιώτης έτσι κι αλλιώς δεν θα δεχόταν, κατά την εκτίμηση στελεχών
του ΠΑΣΟΚ, «να γίνει μέρος της δημόσιας εικόνας του νέου γραμματέα», ακόμη κι
αν η διαδοχή είχε γίνει με ομαλό τρόπο…

Ίσως την Πέμπτη

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι ο κ. Λαλιώτης σκοπεύει να συναντηθεί με τον κ.
Χρυσοχοΐδη στη Χαριλάου Τρικούπη, ίσως την Πέμπτη, μια και αύριο συνεδριάζει
για πρώτη φορά το Εκτελεστικό Γραφείο, για να τον ενημερώσει για θέματα που
αφορούν το ΠΑΣΟΚ – από οργανωτικά μέχρι τυπικά (προσωπικό, τραπεζικούς
λογαριασμούς κ.λπ.). Αυτή θα είναι και η τελευταία πράξη στη διαδικασία που
ξεκίνησε την περασμένη Τρίτη, όταν ο K. Σημίτης υλοποίησε την απόφασή του να
θέσει ουσιαστικά εκτός ΠΑΣΟΚ το ιστορικό στέλεχος του κόμματος.

Συμπαράσταση

Στο πενθήμερο της διαμονής του στα Δολιανά, ο απελθών γραμματέας του ΠΑΣΟΚ
δέχθηκε με προφανή έκπληξη, αλλά και ικανοποίηση, την επίσκεψη αρκετών φίλων
του από όμορες περιοχές, που έσπευσαν στο χωριό της Αρκαδίας να του
συμπαρασταθούν. Το αποτέλεσμα είναι, έπειτα από μια περίοδο έντονης
συναισθηματικής φόρτισης «για ό,τι συνέβη», σήμερα να αισθάνεται «πολύ ήρεμος»
και «κατασταλαγμένος» για το τι θα κάνει στο μέλλον.

H πολύ θετική υποδοχή που είχε στην Τρίπολη, στην κηδεία του Τάσου Σεχιώτη,
από τοπικά στελέχη και οπαδούς του ΠΑΣΟΚ τού δημιούργησε την αίσθηση ότι «
ένας κόσμος συμμερίζεται τις δικές του αγωνίες για το παρόν και το μέλλον της
παράταξης». Ο ίδιος αρνείται να πει οτιδήποτε για το μέλλον, για το «τι θα
κάνει από εδώ και πέρα», και όταν πιεστικά του τίθεται το ερώτημα τονίζει
απλώς «θα δούμε τι θα κάνουμε». Αλλά τα στελέχη που τον περιβάλλουν κάνουν πια
λόγο «για ένα κεφάλαιο που έχει συσσωρευτεί και το οποίο οφείλει να
διαχειριστεί».

Δημόσια

Για τους γνωρίζοντες ή γι’ αυτούς που μπορούν να εκτιμούν σωστά, οι
συγκεκριμένες αναφορές σημαίνουν πως «ο Λαλιώτης του 2003 δεν έχει σχέση με
τον Λαλιώτη της δεκαετίας του ’80». Ήτοι, η σιωπή που είχε επιλέξει τότε, το
1985 και το 1989, ως τρόπο αντίδρασης απέναντι στις αποφάσεις που τον εξώθησαν
εκτός ΠΑΣΟΚ, δεν τον εκφράζει σήμερα. Με δύο λόγια «δεν θα επαναλάβει ό,τι
έκανε τότε». Πράγμα που πρακτικά σημαίνει πως σύντομα θα βρει τρόπο να
εκφραστεί δημόσια για τα όσα συμβαίνουν στο ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση. Πόσο
σύντομα, δεν είναι σε θέση να απαντήσει ούτε ο ίδιος ούτε κανείς εξ ονόματός
του. «Θα επιλέξει τη στιγμή», αυτό είναι σίγουρο.

Επί του παρόντος παρακολουθεί με ενδιαφέρον διάφορες δημόσιες τοποθετήσεις
στελεχών, όπως αυτή του Γιώργου Παπανδρέου χθες, που δήλωσε: «Κανείς δεν
περισσεύει. Το έχουμε τονίσει: Ο Κώστας (Λαλιώτης) έχει και θα έχει πάντα θέση
κοντά, μέσα, και με δυναμισμό σε όλους τους αγώνες και τις πρωτοπορίες του
κόμματος». Αυτό δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών και τώρα όλοι ψάχνονται για το αν
ήταν μια δήλωση αβροφροσύνης για τον «Κιγκινάτο των Δολιανών» ή κρύβεται κάτι
άλλο, που θα φανεί στο μέλλον. Ο καιρός θα δείξει…