Αν είμαστε ντροπαλά παιδιά θα μείνουμε ντροπαλοί και μεγάλοι

Μπορεί η ντροπαλότητα να είναι κληρονομική; Ναι, απαντούν οι επιστήμονες που
ερευνούν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Επισημαίνουν όμως ότι και η νηπιακή ηλικία
μπορεί να αποδειχτεί καθοριστική.

Τα άτομα που ήταν ντροπαλά ή διστακτικά στις σχέσεις τους με ανθρώπους ξένους
προς το περιβάλλον τους κατά την παιδική τους ηλικία διατηρούν σε μεγάλο βαθμό
τη στάση αυτή και μετά την ενηλικίωσή τους, ακόμη κι αν έχουν μάθει να
επιβάλλονται σε αυτή την αδυναμία τους, δείχνουν οι τελευταίες έρευνες.

Ομάδα επιστημόνων στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ στις Ηνωμένες Πολιτείες
ανακάλυψε ότι τα άτομα-ενήλικες, σήμερα, τα οποία ήταν συνεσταλμένα όταν
διένυαν τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, εμφανίζουν στοιχεία εγκεφαλικής
δραστηριότητας που δείχνουν ότι παραμένουν συνεσταλμένα, αν και η κοινωνική
τους συμπεριφορά μπορεί να λέει ακόμη και το αντίθετο. Οι επιστήμονες
ερμηνεύουν το γεγονός αυτό ως ένδειξη ότι οι υποκείμενες δομές της συστολής
μπορεί να είναι κληρονομικές ή να αποκτώνται πολύ νωρίς, κατά τη νηπιακή
ηλικία.

H σχετική έρευνα και τα συμπεράσματά της δημοσιεύονται στην τελευταία έκδοση
της επιστημονικής επιθεώρησης «Science». Κατά τα πειράματά τους, οι ερευνητές
του Χάρβαρντ έδειξαν εικόνες μη οικείων προσώπων σε ενήλικες δύο κατηγοριών:
σε εκείνους που ως παιδιά ήταν ντροπαλά και σε άλλους που δεν ήταν. Κατά την
εξέτασή τους, τα μέλη της πρώτης κατηγορίας εμφάνισαν υψηλό επίπεδο
δραστηριότητας στην περιοχή του εγκεφάλου που είναι γνωστή ως «κέντρο του
φόβου» και έχει να κάνει με την εσωτερική απόκριση σε καταστάσεις που
εμπεριέχουν το συγκινησιακό, το καινοτομικό και το στοιχείο του φόβου. Οι
εθελοντές που παρουσίαζαν εξωστρέφεια από την παιδική τους ηλικία παρουσίασαν
μειωμένη – σε σχέση με τους άλλους – δραστηριότητα στη συγκεκριμένη εγκεφαλική
περιοχή.

Τα συνεσταλμένα παιδιά παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαταραχών
κοινωνικής συμπεριφοράς, οι οποίες σχετίζονται με τον φόβο, και αυτό μπορεί να
οδηγήσει σε κατάθλιψη. Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η κατανόηση των βιολογικών
αιτιών που προκαλούν την ντροπαλότητα θα συμβάλει στην αναγνώριση των παιδιών
που κινδυνεύουν. «Μόνο αν κατανοήσουμε αυτούς τους αναπτυξιακούς παράγοντες
κινδύνου θα μπορέσουμε να παρέμβουμε εγκαίρως στη ζωή των παιδιών, ώστε να
αποφευχθούν οι τραυματικές εξελίξεις», επισήμανε ο δρ Καρλ Σουόρτζ, επικεφαλής
της έρευνας.