Η πιο άγρια νύχτα της Βαγδάτης

Κόλαση από βόμβες και πυραύλους έγινε η Βαγδάτη στις 02.30 τα ξημερώματα
(01.30 ώρα Ελλάδος). Ήταν η πιo σκληρή νύχτα από την έναρξη του πολέμου. Οι
ομοβροντίες είχαν ξεκινήσει από νωρίς το βράδυ.

Η κόλαση. Λάμψεις και εκρήξεις κάλυψαν τον ουρανό της Βαγδάτης… Και μέσα στην τρέλα της νύχτας τα μεγάφωνα απ’ όλα τα τζαμιά άρχισαν να «ψέλνουν», προφανώς γαι να ξεπεράσουν το φόβο του κόσμου.

Και από τις δύο όχθες του Τίγρη υπήρχαν καπνοί και φωτιές. Τζάμια σπάγανε σε
απόσταση πολλών μέτρων από εκεί που έπεφταν οι πύραυλοι. Αυτοκίνητα σηκώνονταν
στον αέρα. Το ξενοδοχείο «Παλαιστίνη», στο οποίο διαμένουμε οι περισσότεροι
δημοσιογράφοι, σείονταν συθέμελα. Το μεγάλο μπαράζ όμως έγινε δυόμισι ώρες
μετά τα μεσάνυχτα όταν τρομερές λάμψεις και εκρήξεις κάλυψαν τον ουρανό της
Βαγδάτης. Είναι φανερό πλέον ότι ο πόλεμος μπήκε σε μια πιο σκληρή και τραγική
για το λαό του Ιράκ φάση.

Καπνοί έβγαιναν από παντού. Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική. Μύριζε λειωμένο
ατσάλι και τσιμέντο. Και μέσα στην τρέλα της νύχτας που πέταξε στο πόδι τους
κατοίκους της Βαγδάτης τα μεγάφωνα απ’ όλα τα τζαμιά άρχισαν να «ψέλνουν»,
προφανώς γαι να ξεπεράσουν το φόβο του κόσμου. Η περιοχή όπου βρίσκεται του
υπουργείο Πληροφοριών και το κέντρο Τύπου, τυλίχθηκε σε καπνούς 10 λεπτά πριν
από τις 3 τα ξημερώματα όταν άλλη μία ομοβροντία έπληξε τη δεξιά όχθη του
Τίγρη εκεί όπου αρχίζει η κεντρική γέφυρα Σίνακ. Το κέντρο Τύπου φιλοξενεί όλα
τα «πιάτα» των δορυφορικών τηλεοράσεων και φυσικά όλους τους ξένους
δημοσιογράφους από το πρωί έως αργά το βράδυ.

Οι αμερικανικές επιθέσεις πλέον είναι συνεχείς και σε 24ωρη βάση. Μάλιστα χθες
τα ξημερώματα χτυπήθηκαν δύο λεωφορεία γεμάτα κόσμο έξω από τη Βαγδάτη.

Όπου περπατήσεις και όπου σταθείς στη Βαγδάτη αισθάνεσαι πολλές φορές τη γη να
τρέμει – ακόμα και την ώρα που γράφεις και αναζητείς, ανθρώπινο είναι, κάποια
ησυχία. Και οι σειρήνες μπερδεύουν ακόμη περισσότερο σφυρίζοντας συνεχώς για
νέα έναρξη, χωρίς ποτέ να ηχούν για το τέλος, που δεν έρχεται…

Χθες νιώσαμε ότι απειλούμασταν και στο κέντρο Τύπου. Στρατιώτες που βρίσκονται
στην ταράτσα του διπλανού κτιρίου του υπουργείου Πληροφοριών άρχισαν ξαφνικά
να βάλλουν με το αντιαεροπορικό τους, με αποτέλεσμα να προκληθεί πρόσκαιρος
πανικός σε δημοσιογράφους και υπαλλήλους.

Ωστόσο, δεν είναι τελικώς οι βομβαρδισμοί που μετράνε για τους Ιρακινούς, οι
οποίοι κυκλοφορούσαν χθες πολύ περισσότερο στους δρόμους της ηλιόλουστης
Βαγδάτης, πολλές φορές αμέριμνοι, ανοίγοντας μάλιστα ορισμένοι από αυτούς
αρκετά μαγαζιά στο κέντρο! Στην πλατεία Ελευθερίας – Αλ Ταχρίρ – για πρώτη
φορά χθες βρέθηκαν τόσοι μικροπωλητές που άπλωσαν την πραμάτεια τους, κι ας
τρανταζόταν η γη κάτω απ’ τα πόδια τους. Στην περιοχή Αρασάτ – το Κολωνάκι της
Βαγδάτης – δεν έβρισκες να παρκάρεις και στις κεντρικές γέφυρες του ποταμού
Τίγρη, τη Σίνακ και την Γκουν Χουρία, που ήταν στόχος στον πόλεμο του ’91
παρατηρήθηκε δύο φορές χθες το πρωί κυκλοφοριακό πρόβλημα από περίεργους που
ήθελαν να δουν αν χτυπήθηκε το επικοινωνιακό κέντρο που βρίσκεται απέναντι από
το κέντρο Τύπου.

Τα νοσοκομεία γεμίζουν τραυματίες

Σε πολλά ορύγματα χθες προστέθηκαν και παλαιστινιακές σημαίες πλάι στις
ιρακινές, ενώ μικρή διαδήλωση Παλαιστινίων που ζουν στο Ιράκ έγινε σε
κεντρικούς δρόμους και στις δύο όχθες του Τίγρη.

Όμως η δύναμη πυρός των Αμερικανών και των Βρετανών είναι τεράστια. Και οι
νεκροί – που δεν ανακοινώνονται – Ιρακινοί στρατιώτες είναι ήδη πολλοί.
Προστέθηκε και ο πονοκέφαλος με την Ιορδανία η οποία απελαύνει τον ένα μετά
τον άλλο τους Ιρακινούς διπλωμάτες που βρίσκονται στην ιρακινή πρεσβεία του
Αμάν. Φυσικά, μέσα σε αυτό το κλίμα της συμφοράς αλλά και της αισιοδοξίας των
Ιρακινών, οι οποίοι σου λένε συνεχώς για τα κατορθώματά τους να ρίχνουν
ελικόπτερα και αεροπλάνα, τα νοσοκομεία όλο και γεμίζουν με τραυματίες, πολλές
φορές στρατιώτες.

Δεν μοιάζει να έχει τελειωμό ο θρήνος των Ιρακινών

«Μάθαμε ότι έρχονται αντιπροσωπείες γιατρών από όλο τον κόσμο», επεσήμανε σε
συνέντευξη Τύπου ο υπουργός Υγείας. «Είναι ασφαλώς μια τονωτική ένεση για το
ηθικό μας, αλλά να ξέρετε ότι ήδη έχουμε προετοιμάσει τα νοσοκομεία και δεν
υπάρχει πρόβλημα». Μια κουβέντα είναι αυτό. Αφού και μόνο λόγω του εμπάργκο το
πρόβλημα των νοσοκομείων παραμένει μεγάλο, κυρίως λόγω των ελλείψεων σε
φάρμακα αλλά και εξαιτίας των σοβαρών προβλημάτων με τον τεχνολογικό εξοπλισμό
που είναι ή πεπαλαιωμένος ή δεν έχει ανταλλακτικά για να κινηθεί.

Σήμερα, ημέρα προσευχής για τους μουσουλμάνους – κάτι σαν την Κυριακή των
χριστιανών – αναμένεται να συγκεντρωθεί πολύς κόσμος στα τζαμιά, εκφράζοντας
την επιθυμία και ευχή να σταματήσει αυτή η συμφορά.

Ομάδες αυτοκτονίας φθάνουν από παντού

Αυτό που συμβαίνει αυτές τις ημέρες στη Βαγδάτη είναι εντυπωσιακό. Οι
ομάδες αυτοκτονίας – καμικάζι – φαίνεται ότι πολλαπλασιάζονται με συμμετοχή
νέων ανθρώπων από πολλές αραβικές και γενικότερα μουσουλμανικές χώρες. Τους
συναντάς ακόμα και στο ξενοδοχείο στο οποίο μένουμε. Τους βλέπεις
αποφασισμένους για όλα…

«Δεν μας πτοεί τίποτε», είπε χθες σε συνέντευξη Τύπου ο υπουργός Υγείας κ.
Μουμπάρακ. «Αυτό που ζει η Βασόρα, δεν θα το πίστευε άνθρωπος. Ζούνε με τα
ποντίκια, και όμως κρατάνε. Γι’ αυτό μην έχετε αμφιβολίες τι θα γίνει εδώ. Η
μάχη της Βαγδάτης δεν θα έχει προηγούμενο. Κάθε Ιρακινός που θα σκοτώνεται θα
έχει εξολοθρεύσει πολλούς Αμερικανούς. Υπάρχουν πλέον πολλοί που δεν τους
νοιάζει ο θάνατος.