Για τον λόξυγγα ευθύνονται τα… βράγχια

Το γέλιο, όσο κι αν είναι ευχάριστο, μπορεί να μας οδηγήσει σε αδιάκοπο λόξυγγα

Τις αιτίες που προκαλούν τον λόξυγγα προσπαθούν να εξηγήσουν οι
επιστήμονες υποθέτοντας πως μπορεί να συνδέεται με την εξελικτική πορεία του
ανθρώπου, καθώς και με το ότι οι πρόγονοί μας ζούσαν στη θάλασσα. Γάλλοι
ερευνητές πιστεύουν ότι η εξήγηση του λόξυγγα βρίσκεται στο παρελθόν, όταν
ακόμη οι πρόγονοί μας είχαν βράγχια που τους βοηθούσαν να αναπνέουν.

Μας πιάνει λόξυγγας όταν οι μύες που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία της
εισπνοής ξαφνικά συστέλλονται. Μόλις οι μύες αρχίζουν να κινούνται, η γλωττίδα
φράζει την τραχεία και παράγει τον χαρακτηριστικό ήχο «χικ». Οι υπέρηχοι
δείχνουν ότι δύο μηνών έμβρυα έχουν λόξυγγα πριν ακόμη εμφανιστεί οποιαδήποτε
αναπνευστική ικανότητα. Σύμφωνα με μία θεωρία, αυτό συμβαίνει στο έμβρυο γιατί
οι συστολές προετοιμάζουν τους αναπνευστικούς μυς του για να αναπνεύσει μετά
τη γέννα. Μία άλλη εξήγηση είναι ότι ο λόξυγγας εμποδίζει το αμνιακό υγρό να
εισέλθει στους πνεύμονες. Όμως καμία από αυτές τις θεωρίες δεν είναι επαρκής.

Για παράδειγμα, εάν ο λόξυγγας εμποδίζει τα υγρά να εισέλθουν στους πνεύμονες
θα ήταν πιο λογικό να προκαλείται βήχας. Αυτή η θεωρία, η οποία δημοσιεύθηκε
αρχικά στην επιθεώρηση «BioEssays» και εν συνεχεία στο περιοδικό «New
Scientist», υποστηρίζει ότι το κλειδί της εξήγησης του λόξυγγα βρίσκεται σε
μία ομάδα ζώων στα οποία ο συνδυασμός τού κλεισίματος της γλωττίδας και της
συστολής των μυών της εισπνοής υπηρετούν έναν σαφή σκοπό.

Υπάρχουν ακόμη πλάσματα, όπως κάποια αμφίβια, που έχουν και βράγχια και
πνευμόνια. Σπρώχνουν δηλαδή το νερό στα βράγχιά τους πιέζοντας την κοιλότητα
του στόματός τους, ενώ ταυτόχρονα κλείνουν τη γλωττίδα ώστε να μην μπει το
νερό στα πνευμόνια τους.

Μία ομάδα επιστημόνων καθοδηγούμενη από τον Κριστιάν Στράους, στο νοσοκομείο
Πιτιέ Σαλπετριέρ του Παρισιού, πιστεύουν ότι το κύκλωμα του εγκεφάλου που
ελέγχει τα βράγχια εξακολουθεί να υπάρχει στα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων
και των ανθρώπων.