ΑΦΙΕΡΩΜΑ Μελετούσαν τα τερτίπια του καιρού στην αρχαία Ελλάδα

Ήδη από τον 6ο αιώνα π.Χ. οι Έλληνες αστρονόμοι προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν
τις αλλαγές του καιρού. Σύμφωνα με το βιβλίο του μαθηματικού Ευάγγελου
Σπανδάγου, «Οι Αστρονόμοι της Αρχαίας Ελλάδας» – εκδόσεις Αίθρα – ένας από
τους πρώτους φυσικούς, αστρονόμους και φιλόσοφους που ασχολήθηκε με τα
τερτίπια του καιρού ήταν ο Ξενοφάνης, που έζησε από το 560 π.Χ. μέχρι το 470
π.Χ.

Είχαν και όργανα

Ο Ξενοφάνης πίστευε τότε ότι κάθε κλιματική αλλαγή προκαλούνταν από την ηλιακή
θερμότητα και δεχόταν ότι η υγρασία που πηγάζει από τη θάλασσα είναι αυτή που
σχηματίζει τα σύννεφα. Την ίδια μάλιστα περίοδο, ένας άλλος αστρονόμος, ο
Ευκτήμων προσπαθούσε να κατανοήσει τους παράγοντες που διαμόρφωναν το κλίμα
της Αττικής, της Μακεδονίας και της Θράκης, χρησιμοποιώντας μάλιστα και ένα
ειδικό όργανο που λεγόταν παράπηγμα, το οποίο τον βοηθούσε στις μετεωρολογικές
του προγνώσεις.

Ο Αριστοτέλης

Η Μετεωρολογία δεν θα μπορούσε να αφήσει αδιάφορο τον κορυφαίο των φιλοσόφων,
τον Αριστοτέλη, 384 π.Χ. – 322 π.Χ, ο οποίος συνέγραψε το έργο
«Μετεωρολογικά», διαχωρίζοντας τη συγκεκριμένη επιστήμη από εκείνη της
Αστρονομίας.

Ο Αριστοτέλης θεωρείται πατέρας της Μετεωρολογίας. Διατύπωσε την άποψη ότι η
χαμηλότερη τιμή της θερμοκρασίας παρατηρείται λίγο πριν ανατείλει ο ήλιος ενώ
η μέγιστη τιμή δεν συμπίπτει με τη δύση του ηλίου. Ασχολήθηκε ακόμη με τη
θερμοκρασία του αέρα, την οποία τη συνέδεσε με το ύψος του. Προχωρώντας ένα
βήμα πιο πέρα, είπε ότι η θερμοκρασία στην ξηρά μεταβάλλεται αντίθετα προς την
θερμοκρασία της θάλασσας.