Η βία έφερε εξαθλίωση

Πέντε άοπλοι Παλαιστίνιοι έπεσαν χθες νεκροί από ισραηλινά πυρά. Μία ακόμη
έκφραση του αδιεξόδου στο οποίο βρίσκεται η Μέση Ανατολή. Ενός αδιεξόδου που
αντανακλάται και στην οικονομική κατάσταση των απλών ανθρώπων – κυρίως των
Παλαιστινίων, αλλά και των Ισραηλινών.

Τα παιδιά. Ένα κατεστραμμένο από τους Ισραηλινούς αυτοκίνητο βρήκαν για παιχνίδι αυτοί οι μικροί Παλαιστίνιοι στην Τζενίν της Δυτικής Όχθης

Το ποσοστό των κατοίκων της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας που ζουν
κάτω από το όριο της φτώχειας ανέρχεται σε 66%. Το αντίστοιχο ποσοστό για τους
Ισραηλινούς πολίτες ανέρχεται σε 20%. Το ποσοστό της ανεργίας στη Δυτική Όχθη
και στη Λωρίδα της Γάζας ανέρχεται σε 50%. Το αντίστοιχο ποσοστό στο Ισραήλ
ανέρχεται σε 10,4%. Το παλαιστινιακό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν έχει μειωθεί στο
μισό σε σχέση με το 1999. Ο ρυθμός ανάπτυξης της ισραηλινής οικονομίας
μειώθηκε κατά 1% το 2001 και αναμένεται να μειωθεί κατά 1% ακόμη το 2002.

Καμία σύγκριση

Κάθε απόπειρα σύγκρισης μοιάζει παράλογη, πόσο μάλλον αν λάβει κανείς υπόψη
του ότι το 22% των Παλαιστινιόπουλων υποφέρει από υποσιτισμό – ένα ποσοστό που
ο ΟΗΕ συγκρίνει με εκείνο του Κονγκό ή της Ζιμπάμπουε. Το κόστος της
ισραηλινής κατοχής, της παλαιστινιακής Ιντιφάντα, της εκατέρωθεν βίας, είναι
πράγματι δυσανάλογο. Αλλά δεν βαρύνει μόνο την παλαιστινιακή πλευρά.

Το Ισραήλ, ένα έθνος το οποίο γνώρισε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη κατά το
μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1990 χάρη στη μαζική μετανάστευση, στις
εξωτερικές επενδύσεις και στη βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας του, έχει εισέλθει
εξαιτίας της διετούς βίας και των πολιτικών χειρισμών των ηγετών του στη
χειρότερη οικονομική ύφεση της 52χρονης ιστορίας του. Και εντούτοις, έξι μόλις
εβδομάδες πριν από τις εκλογές της 28ης Ιανουαρίου, η οικονομία ελάχιστα
εμφανίζεται στα προεκλογικά συνθήματα ή στις συζητήσεις, όπου κυριαρχούν, τι
άλλο, η άμυνα και η ασφάλεια.

Ο Σαρόν

Κι ενώ το Εργατικό Κόμμα, με τον νεοεκλεγέντα ειρηνιστή ηγέτη του Άμραμ
Μίτζνα, αιμορραγεί, το Λικούντ, με «σημαία» τον σκληρό Αριέλ Σαρόν, θριαμβεύει
στις δημοσκοπήσεις.

Σαράντα μία έδρες αναμένεται να λάβει το κόμμα αυτό, έναντι 19 που έχει
σήμερα. Η πρόβλεψη για το Εργατικό Κόμμα, αντίθετα, είναι πως θα λάβει 21
έδρες, έναντι 26 που διαθέτει σήμερα. Αν και, σύμφωνα με τον Γιόσι Μπεϊλίν και
τη Γιαέλ Νταγιάν, δύο επιφανείς «περιστερές» του κόμματος που αποφάσισαν να το
εγκαταλείψουν και να προσχωρήσουν στο αριστερό Μεερέτζ εξαιτίας της χαμηλής
θέσης που απέσπασαν στην κατάσταση με τους υποψηφίους, μία νίκη των Εργατικών
έναντι του Λικούντ δεν θα αποτελούσε και ιδιαίτερο λόγο για αισιοδοξία: «Το
Εργατικό Κόμμα μοιάζει ολοένα και περισσότερο με μία φουκαριάρα εκδοχή του
Λικούντ», δήλωσε η κόρη τού Μοσέ Νταγιάν.

Δυσοίωνη εικόνα

Οι χθεσινές ειδήσεις από την περιοχή ενισχύουν απλώς τη δυσοίωνη εικόνα:

*Οι ισραηλινές δυνάμεις στη Λωρίδα της Γάζας σκότωσαν τη νύχτα της
Τετάρτης προς την Πέμπτη πέντε άοπλους Παλαιστινίους, για τους οποίους
πίστευαν ότι σχεδίαζαν να αναρριχηθούν σε συνοριακό φράχτη και να εισέλθουν
παράνομα στο ισραηλινό έδαφος.

*Δύο Ισραηλινοί σκοτώθηκαν από πυρά Παλαιστινίων στη Χεβρώνα, στη
Δυτική Όχθη, κοντά στο σημείο όπου είχαν σκοτωθεί σε ενέδρα, πριν από ένα
μήνα, 12 Ισραηλινοί στρατιώτες.

*Το περιφερειακό δικαστήριο του Τελ Αβίβ έκρινε ότι το Ισραήλ έχει το
νομικό δικαίωμα να δικάσει τον ηγέτη της οργάνωσης Φατάχ στη Δυτική Όχθη,
Μαρουάν Μπαργούτι, ο οποίος κατηγορείται για τρομοκρατικές ενέργειες, και να
συνεχίσει την κράτησή του καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης του. «Εξακολουθούμε
να πιστεύουμε ότι πρόκειται για πολιτική δίκη», δήλωσε ένας από τους
συνηγόρους του, ο Ζαουάντ Μπούλος.

*Η παλαιστινιακή κεντρική εκλογική επιτροπή συνέστησε στον Παλαιστίνιο
ηγέτη Γιασέρ Αραφάτ να αναβάλει τις προγραμματισμένες για τις 20 Ιανουαρίου
εκλογές, καθ’ ότι η ανακατάληψη από το Ισραήλ παλαιστινιακών πόλεων της
Δυτικής Όχθης καθιστά αδύνατη τη διεξαγωγή τους. Η Παλαιστινιακή Αρχή
χρειάζεται κάθε μήνα για να λειτουργήσει 90 εκατομμύρια ευρώ.

Οι εγχώριοι πόροι της, όμως, έχουν μειωθεί σε 15 με 20 εκατομμύρια έναντι 40
πριν από την Ιντιφάντα· η βοήθεια των αραβικών χωρών έχει μειωθεί από 55
εκατομμύρια πριν από ένα χρόνο σε 17 εκατομμύρια· η βοήθεια των 10
εκατομμυρίων που χορηγεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν αρκούν ούτε για να πληρωθούν
οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων· και φυσικά το Ισραήλ του Σαρόν δεν έχει
μεταβιβάσει (και δεν αναμένεται να το κάνει) στους Παλαιστινίους ούτε ένα ευρώ
από τα 700 εκατομμύρια που τους χρωστά.