Αγγλικά πτυχία μέσω… Αθηνών!

Περισσότεροι από 1.000 νεαροί αλλοδαποί σπουδαστές βρίσκονται εδώ και έναν
χρόνο στη χώρα μας και φοιτούν όχι σε αναγνωρισμένα Πανεπιστήμια, αλλά σε
ιδιωτικά «κολέγια», τα οποία συνεργάζονται με βρετανικά ΑΕΙ, καθώς η Ελλάδα
μπορεί να μην αναγνωρίζει τα πτυχία αυτά για τους Έλληνες φοιτητές, αλλά στις
πατρίδες τους αναγνωρίζονται κανονικά ως γνήσια πτυχία αγγλικών Πανεπιστημίων!

Επτά ξένοι στα ελληνικά «κολέγια»! Οι νεαροί αλλοδαποί σπουδαστές θα λάβουν πτυχία αγγλικών ΑΕΙ σπουδάζοντας στην Ελλάδα και πληρώνοντας λιγότερα από τα μισά χρήματα από όσα θα πλήρωναν στη Βρετανία. Στις χώρες τους τα πτυχία αυτά αναγνωρίζονται

Αυτή η εξέλιξη συμβαίνει από το 2001, όταν ψηφίστηκε διάταγμα που επιτρέπει τη
χορήγηση σπουδαστικής βίζας και για σπουδαστές Εργαστηρίων Ελευθέρων Σπουδών.
Και μέσα στον έναν αυτό χρόνο ήρθαν μαζεμένοι. Σύμφωνα με στοιχεία της Ένωσης
Ελληνικών Κολεγίων (ΕΕΚ), που συνεργάζεται κυρίως με αγγλικά Πανεπιστήμια,
στις επιχειρήσεις-μέλη της σπουδάζουν συνολικά 765 αλλοδαποί, ο κύριος όγκος
των οποίων προέρχεται από 17 χώρες, ανάμεσα στις οποίες η Κίνα, η Ιαπωνία, η
Ρωσία, το Ισραήλ, η Νιγηρία, η Αίγυπτος, αλλά και ευρωπαϊκές όπως η Γαλλία, η
Πορτογαλία, η Πολωνία, η Σουηδία κ.ά.

Αν συνυπολογιστούν και οι σπουδαστές των αμερικανικών «κολεγίων», τότε
υπερβαίνουν τους χίλιους. Όλοι αυτοί, λέει ο πρόεδρος της ΕΕΚ κ. Κ. Καρκανιάς,
έρχονται στην Ελλάδα, γιατί τους κοστίζει πολύ λιγότερο από όσο θα κόστιζε να
σπουδάσουν στη Βρετανία, όπου τα δίδακτρα είναι τριπλάσια και το κόστος ζωής
τουλάχιστον διπλάσιο, ενώ το πτυχίο που λαμβάνουν είναι ίδιο και στις χώρες
τους αναγνωρίζεται. Το ίδιο συνέβαινε και πριν από 20 χρόνια, στις τότε
τεχνικές ιδιωτικές σχολές. Σήμερα, πολλοί μηχανικοί αυτοκινήτων και
παραϊατρικό προσωπικό αφρικανικών και ασιατικών χωρών, ηλικίας γύρω στα 40,
μιλάει ελληνικά, γιατί είχε σπουδάσει εδώ! Όμως, αυτή η δυνατότητα διακόπηκε
για σχεδόν 20 χρόνια και μόλις πέρυσι δόθηκε πάλι έγκριση για χορήγηση
σπουδαστικής βίζες σε τέτοιους σπουδαστές».

Έτσι, τα «κολέγια», που για τους Έλληνες τόσα προβλήματα προκαλούν με το θέμα
τής μη αναγνώρισης πτυχίων, εξελίσσονται πλέον σε… εισαγωγείς φοιτητικού
κόσμου από το εξωτερικό, όπου προβλήματα αναγνώρισης δεν υπάρχουν!

Με ευρωπαϊκή σφραγίδα – και φθηνότερα…

Επτά νέοι άνθρωποι από διαφορετικές γωνιές τής Γης. Εδώ πληρώνουν λιγότερα από
τα μισά χρήματα τα οποία θα πλήρωναν για να σπουδάσουν στη Βρετανία και το
πτυχίο που θα λάβουν θα φέρει τη σφραγίδα των συνεργαζόμενων αγγλικών
Πανεπιστημίων και αναγνωρίζεται κανονικά στις χώρες τους, σαν να το είχαν
πάρει στην Αγγλία.

Όμως, το παράδοξο καθόλου δεν απασχολεί τους Κινέζους Μελίσα Ξιόνγκ, Λέο Λιού,
Γουάνγκ Ραν και Σίντι Φαν, την Αλβανίδα Σονίτα Μπλέτε, τη Βουλγάρα Κατερίνα
Ιλίεβα και τον Νοτιοαφρικανό-Πορτογάλο Τόνι Ντεπόντε. Αυτοί θα πάρουν ένα
πτυχίο που οι δικές τους χώρες αναγνωρίζουν.

«Μου σύστησαν την Ελλάδα»

«Κάποιοι φίλοι τής μητέρας μου, όταν άκουσαν ότι ήθελα να σπουδάσω σε ξένο
Πανεπιστήμιο, μου σύστησαν την Ελλάδα επειδή είναι από τις φθηνές χώρες τής
Ευρώπης και λειτουργούν αγγλικά Πανεπιστήμια, όπως μου είπαν. Όταν επιστρέψω
στην Κίνα θα εργαστώ σε δική μου επιχείρηση, ωστόσο, θα μπορούσα να εργαστώ
παντού, ακόμα και στον δημόσιο τομέα», λέει ο Λέο Λιού.

«Δεν άντεχα την Αγγλία»

Η Σίντι Φαν επέλεξε τη χώρα μας γιατί «εργαζόμουν σε μια κινεζική εταιρεία
κρυστάλλων που συνεργαζόταν με Αυστριακούς και Τσέχους εμπόρους. Στο μέλλον θα
πρέπει να ταξιδεύω στην Ευρώπη για δουλειές, αλλά προηγουμένως χριεαζόταν ένα
πτυχίο και τέλεια αγγλικά. Επέλεξα, λοιπόν, τη χώρα σας, γιατί οικονομικά δεν
θα άντεχε η οικογένειά μου να με στείλει στην Αγγλία. Με δυσκόλεψε, βέβαια,
λίγο η πρεσβεία σας στην Κίνα να μου δώσει φοιτητική βίζα, αλλά ύστερα από 8
μήνες επιτέλους τα κατάφερα».

«Στοιχίζει λιγότερο»

Η Μελίσα Ξιόνγκ προτίμησε την Ελλάδα «την οποία δεν ήξερα παρά μόνο ως μια
χώρα κάπου στην Ευρώπη, γιατί εδώ οι σπουδές μου στοιχίζουν πολύ λιγότερο από
όσο θα μου στοίχιζαν στην Αγγλία. Επίσης, γνωρίζω και μια όμορφη χώρα,
βελτιώνω τα αγγλικά μου (σ.σ.: οι σπουδές γίνονται στα αγγλικά) και
επιστρέφοντας στην Κίνα θα προσπαθήσω να εργαστώ σε επιχειρήσεις, στον τομέα
εισαγωγών-εξαγωγών, που ανθεί τα τελευταία χρόνια».

«Πολύτιμο πτυχίο»

Η Κατερίνα Ιλίεβα ήρθε από τη γειτονική Βουλγαρία, γιατί θεωρεί το πτυχίο που
θα λάβει πολύτιμο. Προτίμησε, μάλιστα, να έρθει εδώ αντί να σπουδάσει σε
αμερικανικό Πανεπιστήμιο που υπάρχει στη χώρα της «αφού τα δίδακτρα ήταν ίδια.
Πολλοί Βούλγαροι νέοι έρχονται για σπουδές την Ελλάδα. Το πτυχίο αναγνωρίζεται
κανονικά στη Βουλγαρία».

«Τα αναγνωρίζει το Δημόσιο»

Η Αλβανίδα Σονίτα Μπλέτε, η οποία έχει, ήδη, 4 χρόνια στην Ελλάδα και είχε
ξεκινήσει τις σπουδές της στο (δημόσιο) Πανεπιστήμιο Αυλώνας. Έφυγε από την
Αλβανία όμως και ήρθε εδώ. Στην αρχή πήγε σε ΙΕΚ, αλλά αποφάσισε τελικά να
συνεχίσει σε «κολέγιο», αφ’ ενός για να μάθει αγγλικά και για να πάρει ένα
πτυχίο πάνω στα χρηματοοικονομικά, που θα της χρειαστεί και εδώ, αλλά και όταν
επιστρέψει στην πατρίδα της, καθώς αναγνωρίζεται από το εκεί δημόσιο.

Κάνει μεταπτυχιακό

Ο Γουάνγκ Ραν κάνει στην Ελλάδα το μεταπτυχιακό του, καθώς είχε, ήδη,
σπουδάσει σε κινεζικό Πανεπιστήμιο. Κατόπιν, εργάστηκε σε ξενοδοχείο και σε
παράρτημα της ΝΟΚΙΑ στην Κίνα, συνειδητοποίησε, όμως, ότι του χρειαζόνταν
περισσότερες γνώσεις για να πάει μπροστά. «Τη χώρα σας την ήξερα λόγω τού
πολιτισμού της μόνο, που είναι μεγάλος και αρχαίος όπως ο δικός μας. Την
επέλεξα, λοιπόν, τόσο για οικονομικούς λόγους όσο και για λόγους κουλτούρας.
Όταν επιστρέψω, θα πάρω αύξηση και νέα θέση στην επιχείρηση, η οποία θα
αναγνωρίσει το μεταπτυχιακό μου με τον ίδιο τρόπο όπως αν το είχα κάνει στην
Αγγλία».

«Η παράδοση στα ναυτιλιακά»

Ο Τόνι Ντεπόντε έφτασε εδώ από τη Ν. Αφρική οικογενειακώς για δουλειές.
«Αρχικά, λόγω καλών αγγλικών σκόπευα να κάνω ναυτιλιακές σπουδές στη Βρετανία,
όμως, τελικά αποφάσισα να τις κάνω εδώ, αφ’ ενός λόγω μεγάλου κόστους των
βρετανικών ΑΕΙ, αλλά και γιατί η Ελλάδα έχει παράδοση στις ναυτιλιακές
σπουδές. Με ενδιαφέρει μεν η αναγνώριση του πτυχίου και στην Ελλάδα, αφού δεν
είναι απίθανο να ζήσω εδώ, αλλά το πιθανότερο είναι ότι θα αναζητήσω εργασία
στην Αγγλία, όπου φυσικά αναγνωρίζεται», λέει.