Δρόμοι

Ζωικό ή φυτικό;…

… Δεν μπορούμε πια να παίξουμε ούτε εκείνο το γνωστό παιχνίδι με τις δέκα
ερωτήσεις. Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν ούτε να φάνε όπως έτρωγαν άλλοτε. Μέρες
που είναι, οι χορτοφάγοι το σκέφτονται πολύ τι να βάλουν στο τραπέζι τους.
Μήπως το μαρούλι τους θα έχει γεύση γαλοπούλας; (Εμείς οι υπόλοιποι ανησυχούμε
για το αντίστροφο). «Με τόσα ζωικά γονίδια που βάζουν στα μεταλλαγμένα
τρόφιμα, οι σαλάτες δεν είναι πια φυτά, αλλά ζώα», είπαν στο 33ο παγκόσμιο
συνέδριό τους οι χορτοφάγοι.

Για τους χορτοφάγους…

… που είναι χορτοφάγοι για λόγους ηθικής, ήδη, ακούγεται ο αντίλογος (από
τον συγγραφέα Ρόναλντ Μπέιλι): Τα γονίδια δεν έχουν αισθήματα, δεν πάσχουν
ούτε επιθυμούν. Τα γονίδια είναι απλές σειρές από χημικές βάσεις, όπως η
αδενοσίνη, η κυτοσίνη, η γουανίνη και η θυμίνη, οι οποίες δίνουν τη «συνταγή»
για τον συνδυασμό των αμινοξέων που παράγουν τις διάφορες πρωτεΐνες. Το να
ανησυχεί κανείς μήπως τρώγοντας ένα μαρούλι τρώει ένα ζώο είναι σαν να
ανησυχεί μήπως τρώγοντας μια σελίδα από έναν τσελεμεντέ τρώει ένα βόδι. Αυτά
λέει ο Μπέιλι στο περιοδικό «Ρίζον». Και συνεχίζει: Τα ζωικά γονίδια δεν
πρέπει να συγχέονται με τα πραγματικά ζώα. Δεν είναι παρά «συνταγές» για τη
σύνθεση πρωτεϊνών και όχι για δάχτυλα ή κεφαλάκια που θα μπορούσαν να
σερβιριστούν σαν μακάβρια «ορντέβρ». Όμως, οι χορτοφάγοι, που άθελά τους
κινδυνεύουν να γίνουν σαρκοφάγοι, δεν παύουν να ανησυχούν. Με τα διαγονιδιακά
πειράματα οι επιστήμονες θέλουν να φτιάξουν πιο ανθεκτικά τρόφιμα, αλλά δεν
πρέπει άραγε να ξέρουμε πότε θα γίνουμε κανίβαλοι;

Είμαστε «κανίβαλοι»…

… λένε οι ίδιοι επιστήμονες. Τα μωρά που θηλάζουν τρώνε 200.000 ανθρώπινα
κύτταρα ανά χιλιοστόλιτρο γάλακτος. Ακόμη και με ένα απλό αλλά παθητικό φιλί,
«καταβροχθίζουμε» περισσότερο ζωικό DNA από όσο αν τρώγαμε μια ολόκληρη
διαγονιδιακή πατατιά. «Δεν υπάρχει, λοιπόν, πραγματικός διαχωρισμός ανάμεσα
στο ζωικό και στο φυτικό γονίδιο», υποστηρίζει το Καναδικό Εθνικό Ινστιτούτο
Διατροφής. «Μάλιστα, οι άνθρωποι έχουν πολλά κοινά γονίδια με άλλα ζώα, καθώς
και με φυτά και βακτήρια». Όμως τι σημαίνει αυτό; Πως πρέπει να μάθουμε να
αλείφουμε στο ψωμί μας τριχομονάδες;

Τι θέλουν…

… οι άνθρωποι, χορτοφάγοι και μη; Ένα μόνο: να ξέρουν. Όμως είναι δύσκολο.
Από αυτό ακριβώς το ζήτημα κινδυνεύει να ξεσπάσει εμπορικός πόλεμος ανάμεσα
στην Αμερική και την Ευρώπη, επειδή οι Βρυξέλλες ζητούν να αναγράφεται
υποχρεωτικά η σύνθεση πάνω στα εισαγόμενα μεταλλαγμένα προϊόντα. Αν ζούσαμε
στο πολιορκημένο Παρίσι το 1870, μπορεί να τρώγαμε και εμείς 1.200 σκύλους,
5.000 γάτες, 65.000 άλογα, όλα τα ποντίκια της πόλης και όλους τους
εγκλείστους του τοπικού ζωολογικού κήπου, όπως είχαν κάνει τότε οι Παριζιάνοι.
Αν τρώμε και σήμερα τέτοια πράγματα, απαιτούμε να το ξέρουμε, μια που εμάς δεν
μας πολιορκούν οι Πρώσοι.