Άλλο Ζιντάν, άλλο Ραμπεσαντρατανά

«Τα όρια του ανθρώπου βρίσκονται εκεί που σταματούν οι φιλοδοξίες του», λέει ο Στέλιος Μανωλάς

«Ο άνθρωπος δεν έχει όρια. Τα όριά του βρίσκονται εκεί που τερματίζονται οι
φιλοδοξίες του».

Αυτό ήταν το δόγμα του ποδοσφαιριστή Στέλιου Μανωλά και αυτό θέλει να
μεταδώσει στους νεαρούς παίκτες της Εθνικής Ελπίδων, που έχει σήμερα κάτω από
τις οδηγίες του, έτσι ώστε να τους δείξει τον δρόμο προς την κορυφή.

Είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν ότι οι σπουδαίοι ποδοσφαιριστές δεν
καταφέρνουν να γίνουν ισοδύναμου βεληνεκούς προπονητές. Ο Μανωλάς υπήρξε κατά
γενική ομολογία ο κορυφαίος αμυντικός την τελευταία 20ετία στο ελληνικό
ποδόσφαιρο. Και τώρα, στο τιμόνι της Εθνικής Ελπίδων, έχει μόνο επιτυχίες στο
ενεργητικό του, θέλοντας να διαψεύσει ρητά και ρήσεις.

Συνήθως, οι Έλληνες ποδοσφαιριστές είναι σπουδαία ταλέντα στα 19-20 χρόνια
τους, αλλά ταλέντα παραμένουν και στα 25 τους, μη έχοντας την εξέλιξη που
έχουν οι παίκτες σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

«Κατ’ αρχήν – λέει ο Έλληνας τεχνικός – υπάρχουν 5-6 χώρες στην Ευρώπη που
έχουν καλύτερους παίκτες, καλύτερους προπονητές, καλύτερο πρωτάθλημα από το
δικό μας. Κι όλα αυτά βοηθούν τον κάθε ποδοσφαιριστή να βελτιωθεί. Είναι, για
παράδειγμα, άλλο πράγμα να προπονείσαι με τον Ζιντάν και τον Φίγκο και άλλο με
τον Ραμπεσαντρατανά. Έτσι, η Ρεάλ θα βγάλει τον Πορτίγιο. Εμείς; Παράλληλα, ο
ποδοσφαιριστής δεν μαθαίνει να είναι επαγγελματίας. Γιατί επαγγελματίας δεν
είναι και ο παράγοντας, ο οποίος δεν βλέπει τον παίκτη σαν μία επένδυση για
την ομάδα και φυσικά δεν τον βοηθάει για να γίνει καλύτερος. Ακόμη, πολύ
γρήγορα ο ποδοσφαιριστής αποκτά μεγαλύτερο όνομα από αυτό που πραγματικά
είναι, επαναπαύεται κι έτσι φτάνουμε να έχουμε ταλέντα ηλικίας 25- 28 χρόνων».

Ικανοποίηση

Δύο νίκες (η μία μάλιστα σε βάρος της Ισπανίας με 8 ποδοσφαιριστές της Πριμέρα
Ντιβισιόν) και μία ισοπαλία, είναι ασφαλώς ικανοποιητική συγκομιδή στα τρία
επίσημα ματς του Μανωλά στον πάγκο της Εθνικής.

«Από τη συγκομιδή των βαθμών είμαι ευχαριστημένος – λέει ο ομοσπονδιακός
προπονητής – ενώ ικανοποιημένος είμαι και από την εμφάνιση με την Ισπανία και
το ένα ημίχρονο στο φιλικό με τη Ρουμανία. Με Αρμενία και Ουκρανία είχαμε
κάποια καλά διαστήματα».

Η ομάδα των Ελπίδων έχει επιτυχίες τα τελευταία χρόνια. Ο Στέλιος Μανωλάς
συγκρίνει τις πρώην με τη νυν και σχολιάζει: «Το πρόβλημα της σημερινής ομάδας
σε σχέση με τις προηγούμενες είναι ότι δεν έχουμε παιδιά που να παίζουν σε
μεγάλες ομάδες. Γιατί, τα τελευταία χρόνια, η κάθε ομάδα φέρνει 15 ξένους
παίκτες, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν είναι καλύτεροι από τους Έλληνες
που αγωνίζονται στις αντίστοιχες θέσεις, αλλά ούτε και από τα ταλέντα. Έτσι,
οι νέοι παίκτες μένουν πίσω. Από την πλευρά μου, προσπαθώ συνεχώς να τους
εμφυτεύσω τη νοοτροπία του νικητή. Βάζουμε στόχους και προσπαθούμε να τους
κατακτήσουμε. Δουλεύουμε με όρεξη και μέσα από όλα αυτά που κάνουμε θα έρθουν
και οι επιτυχίες. Ακόμη, απαιτώ να έχουν σωστή συμπεριφορά σε όλη τους την
παρουσία εντός και εκτός γηπέδου».

Δύο δάσκαλοι

Ο προπονητής με τη σημαντική δουλειά και την τρομερή πειθαρχία, ήταν για τον
Στέλιο Μανωλά ο Φράντισεκ Φάντροκ. Με τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς έμαθε τη
μεθοδικότητα και τη σημασία της λεπτομέρειας. Σαν ποδοσφαιριστής, αγωνίστηκε
στα γήπεδα των ΗΠΑ στο 1994. Θέλει να οδηγήσει την Εθνική σε ένα μουντιάλ με
την ιδιότητα του προπονητή;

«Όνειρα, οράματα, στόχους έχεις πάντα. Σαν νέος προπονητής θέλω να φτάσω όσο
πιο ψηλά γίνεται. Προς το παρόν, πάντως, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να
ρυθμίσουμε ορισμένες λεπτομέρειες στη λειτουργία της Εθνικής Ελπίδων, στους
τομείς της συνεργασίας και του ορισμού των ρόλων, έτσι ώστε να έχουμε επιτυχίες».

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ

Μπορούμε να ξεφύγουμε από τη μετριότητα

«Πρέπει να βοηθήσουμε όλοι – λέει ο Στέλιος Μανωλάς- ώστε να αλλάξουμε την
κατάσταση που υπάρχει αυτήν τη στιγμή στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Κατ’ αρχήν
πρέπει να πιστέψουμε ότι μπορούμε να ξεφύγουμε από τη μετριότητα και αυτό δεν
γίνεται με λόγια. Χρειάζεται να πείσουμε ότι μπορούμε μέσα από τη σωστή
δουλειά. Το ζητούμενο σε αυτό το θέμα είναι ποιος ξέρει να κάνει σωστά τη
δουλειά».

Χρόνια τώρα, το ελληνικό ποδόσφαιρο ταλανίζεται. Οι επιτυχίες περιστασιακές,
που μας «ανεβάζουν» στα ουράνια, για να έρθει, σχεδόν αμέσως, η ανώμαλη
προσγείωση στην πραγματικότητα.

Για τον Στέλιο Μανωλά τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: «Σαν λαός, όταν έχουμε μία
επιτυχία πιστεύουμε ότι είμαστε σπουδαίοι και τρανοί και πως ξαφνικά είμαστε
στις μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις του κόσμου. Όμως αυτό δεν συμβαίνει. Όσα
βλέπουμε τον τελευταίο καιρό, σε όλα τα επίπεδα του αθλήματος, δεν είναι η
πραγματική εικόνα του ποδοσφαίρου μας. Είναι όμως καιρός να σταματήσουμε να
στηρίζουμε όλο το οικοδόμημα σε κάποιες εκλάμψεις. Και, για να γίνει αυτό,
χρειάζεται να φτιάξουμε ικανούς ποδοσφαιριστές, οι οποίοι όμως από μόνοι τους
δεν αρκούν. Απαιτούνται ικανοί παράγοντες, προπονητές».

Είναι πολλοί εκείνοι που υποστηρίζουν ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο πρέπει να
αποκτήσει τη δική του ταυτότητα, υιοθετώντας ορισμένα συστήματα παιχνιδιού,
έτσι ώστε οι ποδοσφαιριστές που παίζουν στις εθνικές ομάδες να είναι
εξοικειωμένοι με αυτά.

«Την ομάδα την φτιάχνεις και την αλλάζεις σύμφωνα με όσα βλέπεις στο
παιχνίδι», λέει ο Στέλιος Μανωλάς. Και συνεχίζει: «Δεν μπορείς να έχεις το
ίδιο σύστημα όταν παίζεις εναντίον της Ρεάλ και εναντίον μιας μικρής ομάδας.
Πρέπει να προσαρμόζεις τα συστήματά σου αναλόγως τον αντίπαλο και τους παίκτες
που διαθέτεις. Στην Ελλάδα δεν έχεις τη δυνατότητα να διαθέτεις τεράστιους
παίκτες όπως η Ρεάλ, και παράλληλα πληρότητα σε όλες τις γραμμές. Γι’ αυτό,
πρέπει να δουλέψουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα στις μικρές ηλικίες».

Η Τουρκία

Ο Στέλιος Μανωλάς έχει σαν παράδειγμα την Τουρκία. «Η γειτονική μας χώρα
αποτελεί σημείο αναφοράς για το ποδόσφαιρο στην Ευρώπη. Κατάφεραν με σωστή
δουλειά να φτάσουν ψηλά και να γίνουν υπολογίσιμη δύναμη. Γιατί να μπορούν
αυτοί και όχι εμείς;».