Πρώτο τανγκό

* ΣΑΛΤΑ

Οι παίκτες του Στέλιου Προσαλίκα ελπίζουν σε μία καλή εμφάνιση κόντρα στους Ολλανδούς, στο πρώτο ματς της εθνικής μας ομάδας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής

Το «Μουντιάλ του φιλέ» έφτασε για την εθνική ομάδα βόλεϊ, που βρίσκεται
μπροστά σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ιστορίας της. Η διάκριση στο
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που αρχίζει αύριο σε έξι πόλεις της Αργεντινής είναι το
ζητούμενο για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, το οποίο βρίσκεται σε
ανοδική πορεία όπως έδειξε πρόσφατα στο Γουόρντ Λιγκ. Η πρεμιέρα «φωτιά» μας
φέρνει αντιπάλους αύριο το απόγευμα (19.10, ΕΤ1) με τη μεγάλη Ολλανδία.

«Θέλουμε να προκριθούμε στον δεύτερο γύρο και από εκεί και έπειτα ό,τι
καλύτερο. Γνωρίζουμε τις δυσκολίες του ομίλου μας, αλλά θα παίξουμε με πάθος
για την πρόκριση» έδωσε το σύνθημα ο ομοσπονδιακός τεχνικός Στέλιος Προσαλίκας
που μαζί με τους παίκτες του δεν κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους αν και η
σύνθεση του ομίλου μας του έδινε τέτοιο δικαίωμα.

Η χρυσή Ολυμπιονίκης της Ατλάντα το 1996 Ολλανδία, η ανερχόμενη δύναμη του
ευρωπαϊκού βόλεϊ Τσεχία και η πάντα υπολογίσιμη (παρά το αποσκίρτησμα βασικών
της παικτών στην Ιταλία) Κούβα συγκροτούν τον «όμιλο του θανάτου» όπως τον
έχουν χαρακτηρίσει, στη μακρινή Σάλτα.

Μία πόλη χτισμένη πάνω στις Άνδεις (κοντά στα σύνορα με τη Χιλή) με υψόμετρο
1.200 μέτρα, κάτι που αποτελεί σαφώς ανασταλτικό παράγοντα στις προσπάθειες
όλων των παικτών. Το 1990 στο αντίστοιχο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μπάσκετ, οι
διοργανωτές έστελναν στην… εξορία της Σάλτα τις ομάδες που θα έπαιζαν για
τις θέσεις 9-16 και τα παιχνίδια εκεί τότε είχαν χαρακτηριστεί ως ο «χορός των
καταραμένων».

Αυτή τη φορά στην ίδια πόλη φιλοξενείται ο πιο αμφίρροπος όμιλος του Μουντιάλ.
Βλέπετε οι διοργανωτές προσπάθησαν να… μαγειρέψουν έναν ιδανικό όμιλο για τη
γηπεδούχο Αργεντινή, προκειμένου να εξυπηρετηθεί τόσο στην πρώτη φάση όσο και
στα διασταυρώσεις στη συνέχεια.

Οι «Οράνιε», λοιπόν, είναι οι πρώτοι αντίπαλοί μας αύριο και επειδή η αρχή
είναι το ήμισυ του παντός ενδεχόμενη επιτυχία θα μας φέρει από νωρίς αγκαλιά
με την πρόκριση, αφού από κάθε όμιλο προκρίνονται οι δύο πρώτες ομάδες και οι
4/6 τρίτες.

Πάντως, ώς τώρα στις δύο αναμετρήσεις μας με την Ολλανδία σε τελικά Παγκοσμίου
Πρωταθλήματος δεν έχουμε πάρει ούτε σετ τόσο στην Αθήνα το 1994 όσο και στο
Τόκιο το 1998.

Η Εθνική έχει δύο φορές πιάσει… 13άρι, αφού αναδείχθηκε 13η στο Παρίσι το
1986 και στο Τόκιο το 1998, ενώ η 6η θέση στην Αθήνα το 1994 αποτελεί ορόσημο
(μαζί με το χάλκινο μετάλλιο της Γάνδης το 1987 στο ευρωπαϊκό) για το ελληνικό
βόλεϊ.

Στα πρόσφατα φιλικά, στην πόλη Αζούλ, οι διεθνείς έδειξαν σε εξαιρετική
κατάσταση και ιδιαίτερα οι εμφανίσεις κόντρα στην Ισπανία (ο Προσαλίκας τη
χαρακτήρισε ως την καλύτερη της χρονιάς) και την Κροατία (που συνοδεύτηκαν από
ισάριθμες νίκες με 3-0 και 3-1, αντίστοιχα) αφήνουν σημαντικά περιθώρια
αισιοδοξίας.

Οι άλλοι πέντε όμιλοι του Κοσμοβόλεϊ έχουν την εξής σύνθεση:

1ος (Σαν Χουάν): Αργεντινή, Αυστραλία, Πορτογαλία, Κίνα,

2ος (Σάντα Φε): Ιταλία, Κροατία, Πολωνία, Καναδάς,

3ος (Μπουένος Άιρες): Ρωσία, Γαλλία, Βουλγαρία, Τυνησία,

4ος (Μαρ ντε Πλάτα): Γιουγκοσλαβία, Ισπανία, Ιαπωνία, Καζακστάν.

5ος (Κόρντομπα): Βραζιλία, ΗΠΑ, Βενεζουέλα, Αίγυπτος.