Διαστάσεις Ένας κήπος με χίλια λουλούδια

Ο Γιασάρ Κεμάλ εγκαταστάθηκε πια για τα καλά στην Πόλη. Ξαναπαντρεύτηκε.
Και ξεκίνησε μια εκστρατεία για να δεχθούν τη χώρα του στην Ευρώπη.

Γιασάρ Κεμάλ. Ο Τούρκος συγγραφέας με φόντο την αγαπημένη του Κωνσταντινούπολη

Είναι ωραία πόλη η Κωνσταντινούπολη, οι Τούρκοι το ξέρουν, όπως το ξέρουν και
οι χιλιάδες τουρίστες που την επισκέπτονται κάθε μήνα. Αλλά η Κωνσταντινούπολη
πεθαίνει, η οικολογική της ισορροπία έχει διαταραχθεί ανεπανόρθωτα, ο Γιασάρ
Κεμάλ το έχει γράψει σε ένα βιβλίο με τίτλο «Η θάλασσα δεν μιλά» που έχει
μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Η Κωνσταντινούπολη έχει μια μοναδική ομορφιά, η
θάλασσά της είναι ανεπανάληπτη, αλλά οι άνθρωποι κάνουν εδώ και χρόνια ό,τι
μπορούν για να την καταστρέψουν.

Η τάση είναι γενική. Ο κόσμος, λέει ο Κεμάλ σε συνέντευξή του στη
Ρεπούμπλικα, παρακολουθεί αυτή την εποχή δύο δολοφονίες: την καταστροφή
του περιβάλλοντος και τη γενοκτονία των προσφύγων, με πρώτους τους Κούρδους.
Σε ό,τι αφορά όμως το εσωτερικό της Τουρκίας, οι Κούρδοι αρχίζουν να βλέπουν
καλύτερες μέρες. Ύστερα από τις μεταρρυθμίσεις που εγκρίθηκαν το καλοκαίρι,
επιτρέπονται πια τόσο η συγγραφή όσο και η διδασκαλία στην κουρδική γλώσσα. Το
κουρδικό ζήτημα μπορεί να επιλυθεί. Οι Κούρδοι είναι αποφασισμένοι να μην
επαναλάβουν το επεισόδιο του 1806, όταν ο εμίρης της Σουλεϊμανίγιε εξεγέρθηκε
κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, άρχισε να κατακτά το ένα χωριό μετά το
άλλο, και κάποια στιγμή αποφάσισε να στείλει τους δύο γιους του προς τον
τελικό στόχο. Ένα χιλιόμετρο μετά, όμως, οι δύο διάδοχοι άρχισαν να
τσακώνονται για το ποιος θα φτάσει πρώτος.

Οι μεταρρυθμίσεις που είχε ζητήσει η Ευρώπη ψηφίστηκαν, η θανατική ποινή
καταργήθηκε, και η Τουρκία είναι πια έτοιμη να ενταχθεί στην Ένωση. Ο Γιασάρ
Κεμάλ δέχεται βέβαια πως η δημοκρατία δεν λειτουργεί ακόμη στη χώρα του. Μήπως
όμως λειτουργεί στην Ευρώπη; Η έννοια αυτή δεν είναι πια αρκετή για τον
σύγχρονο άνθρωπο. Είναι όμως απαραίτητη η ανάμειξη των πολιτισμών. Ο κόσμος
είναι ένας κήπος με χίλια λουλούδια και όλες οι γνώσεις ανθίζουν ανάμεσά τους.
Η Τουρκία βρισκόταν πάντα στις παρυφές των ευρωπαϊκών χωρών. Τώρα ήλθε η ώρα
να εισέλθει στην ίδια σφαίρα μ’ εκείνες. Γιατί δηλαδή η Πολωνία και όχι η
Τουρκία; Γιατί οι Άγγλοι, οι Ισπανοί, οι Έλληνες και όχι οι Τούρκοι; Η ένταξη
της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η φυσική κατάληξη της μακράς πορείας
της προς τη Δύση.

Οι χθεσινές δηλώσεις του εκπροσώπου της Κομισιόν ότι η Τουρκία ίσως να
χρειαστεί να περιμένει αρκετό καιρό ακόμη προτού αποσπάσει την πολυπόθητη
ημερομηνία για την ένταξή της δεν θα πρέπει να ικανοποίησαν τον Κεμάλ. Οι
σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη είναι εύθραυστες, η μία έχει ανάγκη την
άλλη, οποιοδήποτε λάθος μπορεί να αποβεί μοιραίο.