Μπότες, φυσίγγια και… καυτές μπίζνες

Στην επιχειρηματική διάλεκτο «γεύμα ή δείπνο εργασίας» σημαίνει πολυτελές
εστιατόριο, εκλεκτά εδέσματα, φίνο κρασί και σοβαρή κουβέντα. Η «διασκέδαση
εργασίας» είναι ένας όρος με ευρύτερη έννοια – υποδηλώνει και μεγαλύτερη
χρονική διάρκεια. Μια κυνηγετική εξόρμηση, για παράδειγμα. Μαζί με τους
αγριόγαλους, τις πέρδικες και τους φασιανούς «χτυπάς» και την πολυπόθητη
συμφωνία…
![]() |
|
Για τους πιεσμένους και σκληρά εργαζόμενους επιχειρηματίες, οι φασιανοί της |
Στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο των επιχειρήσεων, είναι η τελευταία λέξη της
μόδας. Είσαι, για παράδειγμα, διευθυντής βρετανικής επιχείρησης και
ενδιαφέρεσαι για μία συγχώνευση με μία αμερικανική επιχείρηση ή μία γαλλική
επιχείρηση ή και με τις δύο μαζί. Τι κάνεις; Καλείς τους διευθυντές τους και
δυο-τρία πρωτοκλασάτα στελέχη για ένα τριήμερο σε κάποιο κτήμα του Γιορκ ή του
Χάμσαϊρ, στην Βρετανία. Μία απαραίτητη προϋπόθεση, είναι να γνωρίζεις μετά
βεβαιότητας ότι τους αρέσει το κυνήγι. Διότι αυτό είναι το «άλλοθι» του
τριημέρου. Και μία δεύτερη απαραίτητη προϋπόθεση, να κινηθείς εντός της
κυνηγετικής περιόδου. Δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τίποτε άλλο.
Την οργάνωση θα την αναλάβει μία από τις πολλές εταιρείες που λειτουργούν με
αυτόν τον σκοπό, όπως οι λονδρέζικες Corporate Hospitality Partnership και
Roxton Bailey Robinson. Θα ενοικιάσουν το κτήμα, θα φροντίσουν να το
εξοπλίσουν με πολυμελές προσωπικό, θα αναλάβουν να προμηθεύσουν όλα τα
απαραίτητα (κυνηγετικές καραμπίνες, άδειες, ακουστικά για τα αυτιά, μέχρι και
τουίντ παντελονάκια για να δένει η εμφάνιση με την περίσταση), θα παραλάβουν
τους φιλοξενουμένους σου από το αεροδρόμιο, θα τους μεταφέρουν στο ξενοδοχείο
ή τον πύργο ή το κάστρο ή το σπίτι όπου θα μείνουν και, στο τέλος, θα κάνουν
την ίδια διαδρομή αντίστροφα, κατευοδώνοντάς τους.
Το κυνήγι εθεωρείτο ανέκαθεν μία απ’ αυτές τις δραστηριότητες που φέρνουν τους
άνδρες «πιο κοντά» (ψυχικά). Και οι άνδρες ανέκαθεν αρέσκονταν να επιδεικνύουν
την «κυνηγετική» τους φύση. Για τους πιεσμένους και σκληρά εργαζόμενους
επιχειρηματίες, οι αγριόγαλοι, οι πέρδικες και οι φασιανοί της Βρετανίας
γίνονται μια ευκαιρία διοχέτευσης της αρνητικής τους ενέργειας. Κι έπειτα, την
ώρα της χαλάρωσης, προφυλαγμένοι από τα αδιάκριτα μάτια, με λίγη βοήθεια υπό
την μορφή ενός καλού φαγητού και αρκετού ποτού, κλείνουν τα «ντιλ» (για τα
οποία και γίνεται όλη αυτή η φασαρία) πολύ πιο εύκολα.
Η επιτυχία. «Πατρίδα» του συγκεκριμένου τύπου «διασκέδασης εργασίας»
είναι αναμφίβολα η Βρετανία. Ταινίες όπως το «Grosford Park», άλλωστε, κρατούν
ζωντανή στη μνήμη τις εικόνες και τις παραδόσεις μιας άλλης εποχής, με τους
Βρετανούς ευγενείς να διοργανώνουν κυνηγετικές εξορμήσεις, παρέα με τα
καθαρόαιμα κυνηγόσκυλά τους και τους δεκάδες υπηρέτες που έτρεχαν να
ικανοποιήσουν κάθε τους επιθυμία. Όπως σημειώνει ο Άνταμ Έντουαρντς στο
περιοδικό «How to Spend It» των «Financial Times», η βρετανική εξοχή
καταλαμβάνεται συχνά-πυκνά από Ισπανούς επιχειρηματίες, Σουηδούς μηχανικούς,
Γερμανούς μπίζνεσμεν, Γάλλους σχεδιαστές και Αμερικανούς τραπεζικούς που
κυνηγούν πουλιά και παράλληλα δικτυώνονται με τους Βρετανούς συναδέλφους τους.
Είναι τέτοια, όμως, η επιτυχία που σημειώνει ο συγκεκριμένος τύπος
«διασκέδασης», που η εταιρεία Roxton Bailey Robinson έχει επεκτείνει τις
δραστηριότητές της και σε αρκετές άλλες χώρες. Στην Αργεντινή, για παράδειγμα,
για κυνήγι πάπιας. Στην Κένυα, για κυνήγι κιτρινολαίμηδων. Στο Μαρόκο, για
περιστέρια. Ή στην Ισπανία, για πέρδικες.
«Οι εκδρομές αυτές απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε επιχειρηματίες που
επιθυμούν να πάρουν μαζί και τις συζύγους τους», λέει ο Νταν Ρέινολντς,
διευθυντής της εταιρείας. «Η Ισπανία, για παράδειγμα, έχει υπέροχο κλίμα την
άνοιξη. Οι κυρίες μπορούν να κολυμπήσουν στη θάλασσα, να κάνουν ηλιοθεραπεία,
να ξεκουραστούν ή να πάνε για ψώνια στην Μαδρίτη. Στο μεταξύ, οι σύζυγοί τους
έχουν την ευκαιρία να κυνηγήσουν μερικές από τις εκλεκτότερες πέρδικες του
κόσμου… Αυτό που θέλει για τη διασκέδασή του ο επιχειρηματίας σήμερα, είναι
μία πρωτότυπη εμπειρία. Κάτι που ο συνάδελφός του στο διπλανό γραφείο δεν έχει
κάνει».
Ινκόγνιτο. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι ίδιοι οι επιχειρηματίες που
διοργανώνουν ή συμμετέχουν σ’ αυτές τις κυνηγετικές εξορμήσεις μάλλον
προτιμούν να το κάνουν ινκόγνιτο. Και οι λόγοι είναι πολλοί. Δεν θέλουν, για
παράδειγμα, να δώσουν στους μετόχους την λανθασμένη εντύπωση ότι απλώς
«τεμπελιάζουν» με τα χρήματα της εταιρείας. Ούτε να χρειαστεί να απαντήσουν σε
δυσάρεστες ερωτήσεις σχετικά με το κόστος αυτών των δραστηριοτήτων τους.
Κυρίως, όμως, δεν θέλουν να «βγάλουν» προς τα έξω την εικόνα των σωβινιστών
που προτιμούν να κλείνουν επιχειρηματικές συμφωνίες περιτριγυρισμένοι από
καπνισμένες κάνες παρά στο αποστειρωμένο, απαλλαγμένο από κάθε είδους καπνό
περιβάλλον μιας αίθουσας συσκέψεων. Ακόμα και στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο των
επιχειρήσεων, ορισμένες συνήθειες παραμένουν (κοινό) μυστικό.














