Ο «Ιππότης» της απάτης

Τη θέση του Κάρλο Ατζέλιο Τσάμπι φαίνεται να εποφθαλμιά σήμερα ο Σίλβιο
Μπερλουσκόνι. Αφού την αναβαθμίσει, βέβαια… Και γιατί όχι; Τα γεγονότα
δείχνουν ότι ούτε ο νόμος ούτε η Δικαιοσύνη μπορούν να σταθούν εμπόδιο στις
φιλοδοξίες – και τις ατασθαλίες του.

Όταν εξελέγη πρωθυπουργός της Ιταλίας, πριν από ένα χρόνο, ο Μπερλουσκόνι
αντιμετώπιζε τέσσερις ποινικές διώξεις. Σήμερα, μόνο μία κατηγορία επιμένει,
αυτή της δωροδοκίας δικαστικών λειτουργών (βλ. πίνακα). Χάρη
στους νέους νόμους που υιοθέτησε η κυβέρνησή του, οι οποίοι εντάσσουν τις
περισσότερες μορφές έκδοσης ψευδών οικονομικών στοιχείων από ιδιωτικές
εταιρείες στο αστικό και όχι στο ποινικό δίκαιο, το πιθανότερο είναι ότι ο
«Καβαλιέρε» θα απαλλαγεί από τις τρεις συναφείς κατηγορίες εναντίον εταιρειών
του. Σε κάθε περίπτωση, τα αδικήματα μάλλον θα παραγραφούν. Κάποια άλλα
νομοσχέδια που αναμένουν την ψήφισή τους φιλοδοξούν να διασφαλίσουν ότι η
εναπομείνασα κατηγορία εναντίον του Μπερλουσκόνι θα «σέρνεται» στα δικαστήρια
για χρόνια. Αλλά, ακόμη κι αν η ετυμηγορία είναι τελικά «ένοχος», δεν είναι
καθόλου βέβαιο ότι ο ιταλικός λαός, που έχει βαρεθεί να παρακολουθεί την
δικαστική σαπουνόπερα με πρωταγωνιστή τον πρωθυπουργό του, θα ασχοληθεί
ιδιαίτερα με το θέμα. Ο Μπερλουσκόνι έχει αποδειχθεί «ειδήμων» στο να
αποφεύγει το «μακρύ χέρι» του νόμου. Μία ακόμη απόδειξη; Μάλλον δεν πρόκειται
να καταθέσει (και κατά συνέπεια να ερωτηθεί για το επιχειρηματικό παρελθόν του
με απρόβλεπτες συνέπειες) στις δίκες δύο στενών συνεργατών του: οι δικαστές
«κατανοούν», όπως φαίνεται, ότι ως πρωθυπουργός και συνάμα υπουργός Εξωτερικών
είναι απλώς υπερβολικά απασχολημένος για να προσέλθει στο δικαστήριο.

Στις 11 Ιουλίου, για παράδειγμα, η εισαγγελία του Παλέρμο είχε καλέσει τον
Μπερλουσκόνι να καταθέσει στη δίκη ενός στενού του φίλου, του Μαρτσέλο Ντελ
Ούτρι, ενός γερουσιαστή που κατηγορείται για συνεργασία με την Μαφία. Ήθελαν
να τον ερωτήσουν, μεταξύ άλλων, γιατί είχε προσλάβει τον Βιτόριο Μαντζάνο,
έναν γνωστό μαφιόζο, στο αγρόκτημά του κοντά στο Μιλάνο. Καθώς και πού
βρέθηκαν τα αρχικά κεφάλαια των 22 εταιρειών συμμετοχής που ίδρυσε τη δεκαετία
του 1970. Μόνο που, όπως εξήγησε ο εκπρόσωπός του, ο Ιταλός πρωθυπουργός
έπρεπε να συναντήσει την ημέρα εκείνη τον Ισπανό βασιλέα. Δεν μπορούσε λοιπόν
να ανταποκριθεί – ίσως τον ερχόμενο Οκτώβριο.

Κάτι παρόμοιο συνέβη και στις 15 Ιουλίου. Ο Μπερλουσκόνι επρόκειτο να
καταθέσει στο Μιλάνο υπέρ του Βιτόριο Μέτα, ενός εφέτη δικαστή τον οποίο είχε
κατηγορήσει και ο ίδιος ότι είχε δωροδοκήσει, και ο οποίος κατηγορείται σήμερα
για δωροδοκία άλλων δικαστών. Μόνο που την ημέρα εκείνη ο Ιταλός πρωθυπουργός
έπρεπε να συναντήσει τον Βούλγαρο υπουργό Εξωτερικών…

Εν ολίγοις, ο «Καβαλιέρε», μοιάζει να βγαίνει, σιγά-σιγά, από την εμβέλεια της
ιταλικής δικαιοσύνης. Όταν λοιπόν, την περασμένη εβδομάδα, ο Ουμπέρτο Μπόσι
πρότεινε να αλλάξει το πολιτικό σύστημα της χώρας (από πολυκομματική
δημοκρατία σε προεδρική δημοκρατία α λα γαλλικά), να εκλέγεται με άμεση
ψηφοφορία ο πρόεδρος και, φυσικά, να θέσει υποψηφιότητα για το αξίωμα αυτό ο
Μπερλουσκόνι, ο Ιταλός πρωθυπουργός δεν είχε κανέναν λόγο να μην τον
ευχαριστήσει και να μη δηλώσει πρόθυμος να κάνει την «ύψιστη θυσία» το 2006…