Λίγη η Μπέρμιγχαμ…

Ο Ντέμης Νικολαΐδης είναι ποδοσφαιριστής… ψυχισμού. Ακούει τη φωνή της ψυχής
περισσότερο από τις κραυγές της λογικής.

*** Τουλάχιστον ώς την αρχή του περασμένου καλοκαιριού, όπου (λέγεται ότι)
κάτι άλλαξε.

*** Το συναισθηματικό δέσιμο με την ΑΕΚ ήταν ο φάρος που τον οδήγησε στη Νέα
Φιλαδέλφεια, έστω αν ακόμη και σήμερα ορισμένοι υποστηρίζουν πως στον Πειραιά
τα χαμόγελα θα ήταν περισσότερα. Παραγνωρίζοντας ίσως ότι οι λιγότερες χαρές
είναι δυνατότερες…

*** Ακούγοντας τους «κιτρινόμαυρους» χτύπους της καρδιάς έμεινε στην ΑΕΚ. Με
παχυλό και πολυετές συμβόλαιο είναι αλήθεια. Την περασμένη χρονιά είπε «όχι »
στην αρχή και λίγες ημέρες αργότερα γινόταν ένας από τους στρατιώτες τους
Σάντος. Στο τέλος; Εκεί πλέον ήταν ο… αξιωματικός, ο πλέον θερμός
υποστηρικτής του Πορτογάλου.

*** Τέλη του πρωταθλήματος τούτου που η ΑΕΚ έχασε στην ισοβαθμία, ο Ντέμης
πήρε την απόφαση να φύγει. Γνωρίζοντας τις δυσκολίες, ενθυμούμενος ότι τα
γενέθλιά του είναι τον Σεπτέμβριο και τότε κλείνει τα 29…

*** Μάνατζερ άλλαξε, ομάδα όχι. Ούτε και ελευθερία απέκτησε…

*** Η λογική του έδωσε ρότα για την ΑΕΚ του Μπάγιεβιτς. Δεν ήθελε να βγει στην
κόντρα. Ίσως γιατί πίστευε ότι στην πορεία (της ετοιμασίας για τη νέα σεζόν)
θα έρθει πρόταση. Μπορεί και να μην πίστεψε ποτέ το «δεν τον δίνω ούτε με
πολλά εκατομμύρια» του Μάκη Ψωμιάδη όταν παρουσιαζόταν στο Κεφαλάρι ο Ντούσαν
Μπάγιεβιτς.

*** Στην προετοιμασία, τα χαμόγελα περισσεύουν από τις φωτογραφίες που
δείχνουν τον Νικολαΐδη. Ο Μπάγιεβιτς δεν έχει παράπονο από τον παίκτη.
Προφανώς ούτε και ο Μάκης… Ένα μόνο παράπονο μπορεί να έχει ο «πρόεδρος».
Ότι δεν έρχεται επίσημη πρόταση για τον παίκτη! Πρόταση φυγής, δηλαδή ξεκάθαρη
και με… χαρτί απλωμένο στο τραπέζι. Να λύνει όσα προβλήματα… δένουν τα
άδεια ταμεία.

Ο Ντέμης περιμένει πάνω από το φαξ και ο… Ολιζαντέμπε στην Αγγλία! Πως
συνδέονται οι περιπτώσεις; Μα η… Μπέρμιγχαμ δεν εμφανίστηκε σε ένα ατέλειωτο
σίριαλ να καλοβλέπει τους επιθετικούς;

*** Η Μπέρμιγχαμ!

***Αν προ ετών η Άντερλεχτ ήταν η ξεπεσμένη βασίλισσα του Βελγίου, ανίκανη να
στεγάσει τις φιλοδοξίες ενός Νικολαΐδη, η νεοφώτιστη Μπέρμιγχαμ τι μπορεί να
ονειρεύεται; Άντε, ένα καλό πλασάρισμα….

*** Και ο Ντέμης; Ήταν στα πλάνα ιταλικών συλλόγων. Φορά το τζόκεϊ της
Μάντσεστερ και στη Λίβερπουλ τον βλέπουν ως «κόπια» του Όουεν. Στο Παρίσι η
ζωή είναι μέσα στη χλιδή…

*** Τον ικανοποιεί τέτοιο ενδιαφέρον; Από ανάλογου βεληνεκούς με τη Μπέρμιγχαμ
ομάδα;

*** Η «κατασκοπεία» του άσου σε φιλικό προετοιμασίας δεν πρέπει να τον γεμίζει
ικανοποίηση… Έναν Νικολαΐδη τον γνωρίζεις, δεν τον βλέπεις σε ματς
προπονητικού χαρακτήρα. Δεν τον περνάς από κόσκινο…

Εκείνος (πρέπει να) κοσκινίζει προτάσεις…

*** Οι χαλεποί καιροί που διάγει το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο χαμηλώνουν τον πήχυ.
Τον οικονομικό. Σε επίπεδο ομάδων ή συλλόγων. Αλλά ο Ντέμης Νικολαΐδης πρέπει
να έχει τον προσωπικό του πήχυ ψηλά.

*** Μαζί με τις φιλοδοξίες του. Που δεν φυλακίζονται… Διότι το Τσάμπιονς
Λιγκ τον περιμένει και επιτέλους, αφού μάθαμε τι μπορεί να κάνει με τη φανέλα
της Εθνικής, ας τον δούμε στα σαλόνια και με τη φανέλα της ΑΕΚ.

Όσο για την πώληση; Ε, αν πωληθεί για το καλό της ΑΕΚ (και το δικό του,
φυσικά), ας το κάνει ως Ντέμης.

Όχι ως… Θεμιστοκλής!

Τα παιδάκια που κάνουν πλακίτσες δεν εμφανίστηκαν στο Τέγκερνζεε όπως συνέβη
την περασμένη χρονιά στο Σέεφελντ. Φαίνεται ότι έβαλαν μυαλό και δεν ήθελαν
τραβήγματα με τον Σ. Κόκκαλη…

*** Ο Τάκης Λεμονής μπορεί να πήρε ακόμη και μάγειρα στη Γερμανία… λησμόνησε
όμως να χωρέσει στις αποσκευές στιλό και χαρτί. Ψηφοφορία δεν έγινε καν…

*** Αλεξανδρής, Τζόρτζεβιτς, Καρεμπέ η «νέα ηγεσία» με τα περιβραχιόνια.

*** Ο… Καστίγιο, αρχηγός πέρυσι μόνο στις κάλπες και στα χωρατά των Λατίνων,
μπορεί να περιμένει. Ο Πουρσανίδης στον Ρέντη θα προπονείται πλέον με την
ιδιότητα του «τέως». Αρχηγού, εννοείται…

*** Ο Ζε Ελίας, καλός είναι, μιλά στη γλώσσα του διαιτητή, αλλά η… άτιμη η
γλώσσα καμιά φορά ξεφεύγει. Άλλωστε, με μόλις τα μισά παιχνίδια τη σεζόν να
κάνει ο «Ζέλι», το πρόβλημα του Λεμονή δεν θα ήταν να βρει νέους αρχηγούς,
αλλά να… ανακαλύψει χρόνο για ομιλίες και ανάλυση συστημάτων στο διάλειμμα
της αναζήτησης σε κάθε ματς του «κάπτεν». Το…«ποιος θα πάρει το
περιβραχιόνιο» δεν ταιριάζει σε μεγάλους συλλόγους και ο Ολυμπιακός βρήκε τη
λύση με τρόπο που ασφαλώς θα άρεσε στον πρόεδρο.

*** Εντελώς… δημοκρατικό!