Στο… μικροσκόπιο πιθανές διασυνδέσεις με τη διεθνή τρομοκρατία

Και οι πιθανές διεθνείς διασυνδέσεις των ελληνικών τρομοκρατικών οργανώσεων –
και ιδιαίτερα της 17Ν – διερευνώνται τώρα από τις ελληνικές αρχές, όπως και
από τις βρετανικές και αμερικανικές. Αφορμή, κάποια ευρήματα στη γιάφκα των
Κάτω Πατησίων, τα οποία δείχνουν «διασύνδεση» της 17Ν με την τουρκική DHKP/C
(μετονομασία της Ντεβ-Σολ).

Επί δεκαετίες, οι ελληνικές αρχές αρνούνταν κατηγορηματικά τη διασύνδεση των
εγχώριων οργανώσεων με τη διεθνή τρομοκρατία. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο –
και, κυρίως, μετά τη δολοφονία Σόντερς, όταν οι βρετανικές υπηρεσίες
πρωτοστάτησαν στο «ξεσκόνισμα» όλων των φακέλων – η άποψη αυτή άρχισε σταδιακά
να μεταβάλλεται. Ενδεχομένως, σε αυτόν τον επαναπροσανατολισμό να έπαιξε ρόλο
και η υπόθεση Οτζαλάν, μαζί με τις μετέπειτα αποκαλύψεις για την ανάμειξη
Κούρδων ανταρτών με Έλληνες πολίτες.

Ήδη, από την εποχή της χούντας, οργανώσεις της Μέσης Ανατολής και του αραβικού
κόσμου έκαναν «εισαγωγή» της δραστηριότητάς τους στην Ελλάδα. Όπως λένε
αμερικανικές πηγές, η Ελλάδα προσφερόταν λόγω του μεγάλου αριθμού Αράβων και
Κούρδων, που μπορούσαν να παράσχουν υποδομή, της γεωγραφικής της θέσης
(σταυροδρόμι), της ύπαρξης στόχων των «εχθρών» Αμερικανών, Ισραηλινών και
Τούρκων, αλλά και της «απροθυμίας των ελληνικών αρχών να ψάχνουν τα πράγματα».

Η εικόνα, ωστόσο, άλλαξε ριζικά μετά το φιάσκο της υπόθεσης Οτζαλάν, όταν οι
πάντες στην κυβέρνηση συνειδητοποίησαν πως η άτυπη πολιτική τού «ο εχθρός του
εχθρού μου είναι φίλος μου» είχε αποβεί εις βάρος των εθνικών συμφερόντων και
της διεθνούς θέσης της χώρας.

Σε διάστημα λίγων μηνών, από τον Μάρτιο έως το Σεπτέμβριο του 1999, η ελληνική
κυβέρνηση απηλλάγη διακριτικά από όλους τους Κούρδους που ήταν επίφοβοι για
συμμετοχή σε τρομοκρατικές ενέργειες. Στην Αθήνα έμειναν μονάχα ακίνδυνες
περιπτώσεις – κι αυτές υπό στενή παρακολούθηση.

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, προχωρούσαν και οι έρευνες για τη δράση της 17Ν και
των άλλων εγχώριων οργανώσεων – έρευνες που πήραν τον χαρακτήρα του σαρώματος
μετά την ανάμειξη των Άγγλων πρακτόρων, τον Ιούνιο του 2000. Από το ξεσκόνισμα
που έγινε προέκυψαν κάποια χρήσιμα στοιχεία: α) Ότι στις επιθέσεις της 17Ν δεν
αποκλείεται να μετείχαν και αλλοδαποί. β) Ότι εφόσον υπάρχει σχέση του ΕΛΑ με
τη 17Ν, τότε υπάρχει και σύνδεση με οργανώσεις της Μέσης Ανατολής, τον Κάρλος
κ.λπ. γ) Ότι η «τεχνοτροπία» κάποιων μηχανισμών (τηλεχειρισμός, ρουκέτες κ.ά.)
έχει ομοιότητες με οργανώσεις της Μέσης Ανατολής. δ) Ότι στα δέματα της
Πάρνηθας βρέθηκαν και σημειώματα στα αγγλικά, που δεν έχουν αποδοθεί ακόμη σε
κάποιον.

Σε ό,τι αφορά την Ντεβ-Σολ, την τουρκική οργάνωση για την οποία βρέθηκαν
στοιχεία στη γιάφκα της οδού Πάτμου, η ιστορία είναι κάπως πιο σαφής: Στις
αρχές του 2001, και ενώ η ελληνοτουρκική προσέγγιση ακολουθούσε θετικό δρόμο,
Αμερικανοί και Τούρκοι απαίτησαν από την Αθήνα να θέσει εκτός νόμου την
DHKP-C, όπως ονομάστηκε μετά το 1994 η αριστερίστικη τουρκική οργάνωση. Η
Αθήνα αρνήθηκε, έθεσε όμως υπό στενή παρακολούθηση τους 100 περίπου
Τούρκους-μέλη της οργάνωσης που διαβιούσαν – και διαβιούν – στην Αθήνα.

Σημειώνεται πως μόλις πρόσφατα και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ περιέλαβε το ΡΚΚ στη
λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων, αρνήθηκε να περιλάβει την DHKP-C στη
λίστα, κάτι που προκάλεσε την οργή της Άγκυρας.