[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«Με απατάς;» «Ναι… βεβαίως». «Με διαβάλλεις;» «Ασφαλώς!» Αυτό τον ιδανικό
κόσμο της αβίαστης ομολογίας όλων των σφαλμάτων, αρχίζοντας από τα πιο απλά
και καταλήγοντας στα βαρύτερα, φαντάστηκε ο πρόεδρος του δικαστηρίου που
δικάζει τον Κράμπη και την παρέα του. Επικαλούμενος την… έμφυτη ανδρική
ειλικρίνεια (άλλο και τούτο) αξίωσε εξαρχής από τους κατηγορουμένους μόνο
αλήθειες. Πόσο απλά θα ήταν τα πράγματα αν η έκκλησή του γινόταν σεβαστή. Οι
βασανιστικές – για κάθε δικαστή, αλλά και οποιονδήποτε άνθρωπο που καλείται να
πάρει αποφάσεις – αμφιβολίες θα πάλευαν μ’ έναν κατά πολύ ισχυρότερο αντίπαλο.
Αμφισβητούμενα εγκλήματα δεν θα υπήρχαν. Συνεπώς οι δίκες θα προσέφεραν κυρίως
θέαμα, αφού τα ουσιαστικά ζητήματα θα ήταν εκ προοιμίου λυμένα με τον
κατηγορούμενο να δωρίζει στους δικαστές το τεκμήριο της αθωότητάς του.
Δυστυχώς όμως – για όποιον βρίσκεται στη θέση του κριτή – εξ ενστίκτου ο
άνθρωπος δεν επιλέγει εύκολα την οδό της ομολογίας. Στην καθημερινή ζωή
επιστρατεύει ακόμη και τους πιο ανόητους ισχυρισμούς προκειμένου να διαψεύσει
τις υποψίες που τον βαρύνουν. Η συνείδησή του ίσως αντιδρά. Αλλά ποιος την
υπολογίζει προ του κινδύνου των συνεπειών μιας ειλικρινούς ομολογίας; Στο
δικαστήριο η σιωπή ή η άρνηση της ενοχής είναι και νομικά κατοχυρωμένη. Ο
κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να πει ό,τι θέλει. Ό,τι κατά την εκτίμησή του
μπορεί να τον βοηθήσει. Αλίμονο αν προτάξει τη διευκόλυνση του δικαστή και την
ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας, ενώ κρίνεται η ζωή του. Ο Παναγιώτης Κράμπης
βαρύνεται με δύο φρικτές ανθρωποκτονίες. Εκ της κατηγορίας και μόνο
αντιμετωπίζει την αυστηρότερη ποινή. Τα εις βάρος του στοιχεία αφήνουν στον
ίδιο ένα περιθώριο άρνησης. Ήταν φυσικό να το εκμεταλλευτεί. Και να αποποιηθεί
την ιδιότητα του δολοφόνου, τη στιγμή που ο φυγόδικος συγκατηγορούμενός του
παρέχει με την απουσία του τη δυνατότητα στους άλλους να τα ρίξουν επάνω του.
Αν ψεύδεται, ο δικαστής οφείλει να τον εκθέσει. Με ερωτήσεις. Η σιωπή ως
εκδήλωση αποδοκιμασίας συνηθίζεται μόνο στις προσωπικές διενέξεις. Για τη
διαλεύκανση εγκλημάτων μάλλον δεν ενδείκνυται.