Δρόμοι

Το Ισραήλ…

… γίνεται ολοένα και λιγότερο ανεκτικό στις διαφορετικές φωνές, ιδιαίτερα
όταν αυτές είναι αντιπολεμικές. Νέοι αυστηρότεροι κανόνες εφαρμόζονται στον
κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό «Φωνή του Ισραήλ». Στην εκπομπή του στην αραβική
γλώσσα, οι δημοσιογράφοι δεν πρέπει πια να λένε ότι τα ισραηλινά στρατεύματα
«κυριεύουν», αλλά ότι «μπαίνουν» στις παλαιστινιακές πόλεις. Ζητήματα όπως οι
στρατευμένοι αντιρρησίες συνειδήσεως – που, σύμφωνα με την εφημερίδα
«Ιντιπέντεντ», ο αριθμός τους έφτασε τον περασμένο μήνα τους 68 στις
ισραηλινές φυλακές – δεν αναφέρονται σχεδόν καθόλου από τα κρατικά μέσα
«ενημέρωσης».

Οι συνεργάτες…

… του Γιόσι Μπεϊλίν, γνωστού για τις διαλλακτικές του απόψεις, πρώην
υπουργού Δικαιοσύνης και διαπραγματευτή της ισραηλινής πλευράς για την ειρήνη,
λένε ότι δεν καλείται πια σχεδόν ποτέ από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, από τότε
που ο Αριέλ Σαρόν εξαπέλυσε την επίθεσή του στα παλαιστινιακά εδάφη. Όταν οι
καθηγητές του Πανεπιστημίου Μπεν Γκουριόν έμαθαν πως επρόκειτο να δώσει
διάλεξη εκεί, σαράντα τρεις από αυτούς υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή με σκοπό να
τη ματαιώσουν. (Απέτυχαν.)

Το πιο πρόσφατο…

… θύμα της ισραηλινής αδιαλλαξίας ήταν η εβδομηντάχρονη Γιάφα Γιαρκόνι, η
«τραγουδίστρια των πολέμων» του Ισραήλ (φωτ.). Εθνική ηρωίδα, η τραγουδίστρια
με τα χακί που τα πατριωτικά της τραγούδια συνόδευαν κάποτε τους Ισραηλινούς
στρατιώτες στη μάχη, προκάλεσε σάλο, όταν καυτηρίασε πρόσφατα τα ισραηλινά
στρατεύματα, παρομοιάζοντας τη διαγωγή τους στην Τζενίν με τη διαγωγή των
ναζί. «Όταν είδα τους Παλαιστίνιους με τα χέρια δεμένα πισώπλατα, σκέφτηκα πως
αυτό ακριβώς μας έκαναν και οι ναζί στο Ολοκαύτωμα», είπε η Γιαρκόνι. «Πώς
είναι δυνατόν εμείς να κάνουμε τέτοια πράγματα;». Έτσι ακυρώθηκε εκδήλωση κατά
την οποία επρόκειτο να βραβευτεί για τη συνολική προσφορά της. Οι ισραηλινές
νεολαίες κήρυξαν μποϊκοτάζ στα τραγούδια της. Καταγγέλθηκε από υπουργούς. Και
στην πόλη Κφαρ Γιόνα τής είπαν πως από εδώ και πέρα είναι ανεπιθύμητη.

Το Ισραήλ…

… πάντα περηφανευόταν – και δικαίως – για την ελευθερία έκφρασης των πολιτών
του. Υποστήριζε πως ήταν μία ακόμη ένδειξη για το πόσο ανώτερη είναι η
ισραηλινή κοινωνία από τις κοινωνίες των καταπιεστικών αραβικών καθεστώτων –
και ιδιαίτερα από το καθεστώς του Γιάσερ Αραφάτ, όπου συχνά στο παρελθόν
ξυλοκοπήθηκαν ή φυλακίστηκαν οι επικριτές του. Όμως, η σκλήρυνση της
ισραηλινής στάσης επιτρέπει στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις να περιορίζουν
και να διαστρεβλώνουν την ενημέρωση – και το χειρότερο από όλα είναι πως αυτό
γίνεται χωρίς καμιά λαϊκή αντίδραση. Πριν από μερικούς μήνες, τα μέσα
ενημέρωσης είχαν εξευτελίσει τον ισραηλινό στρατό, όταν η ηγεσία του αρνήθηκε
πως είχε κατεδαφίσει 60 παλαιστινιακά σπίτια στη Ράφα. Σήμερα, ο ισραηλινός
στρατός διαψεύδει επίμονα τις κατηγορίες ότι διέπραξε ωμότητες στην Τζενίν,
χωρίς να ακούγεται καμιά φωνή αντίστασης πουθενά. Μόνο ένας ψίθυρος από τις
φυλακές, όπου σαπίζουν οι αντιρρησίες.