Βουνό τα προβλήματα

Ο Μπερλουσκόνι έκλεισε έναν χρόνο στην εξουσία. Δεν έχει ιδιαίτερο λόγο για
να πανηγυρίζει γι’ αυτό. Ούτε για να τελέσει θρίαμβο στο Κολοσσαίο. Προχθές,
τις κερκίδες της ρωμαϊκής αρένας δεν τις είχαν καταλάβει οι οπαδοί του, αλλά
οι οπαδοί της ειρήνης.

Ένας χρόνος. Αν ήταν να ξανάρχιζε τώρα, θα τα έκανε όλα διαφορετικά. Τίποτα δεν πήγε καλά για τον Μπερλουσκόνι, ο οποίος συμπλήρωσε έναν χρόνο στην εξουσία

Εκεί όπου πριν από 2.000 χρόνια έρρεε το αίμα των μονομάχων, καλλιτέχνες από
όλον τον κόσμο τραγούδησαν το Σάββατο τραγούδια για την ειρήνη, με τα μάτια
στραμμένα στο αίμα που ρέει στην Παλαιστίνη. «Κατακτήσεις και στρατιωτικές
νίκες γιορτάζονταν άλλοτε εδώ, μα σήμερα θέλουμε να γιορτάσουμε τη ζωή και να
δείξουμε πως κανείς πόλεμος, κανείς στρατός δεν μπορεί να φέρει την ειρήνη»,
είπε στην αρχή ο Ούρι Σαβίρ, πρώην πρεσβευτής του Ισραήλ, ο οποίος διοργάνωσε
την εκδήλωση. Μπροστά στον Ισραηλινό υπουργό Εξωτερικών Σιμόν Πέρες, τον
οικονομικό σύμβουλο του Αραφάτ Μοχάμεντ Ρασίντ και δημάρχους από 25 πόλεις του
κόσμου, καλλιτέχνες όπως ο Ρέι Τσαρλς, ο Νίκολα Πιοβάνι και η Μερσέντες Σόσα
έλαβαν μέρος στη συναυλία της ειρήνης που μεταδόθηκε σε όλον τον κόσμο.

Η συναυλία ήταν μέρος των τριήμερων εκδηλώσεων του Παγκόσμιου Φόρουμ που
έγιναν στη Ρώμη, με στόχο μια πιο ανθρώπινη παγκοσμιοποίηση.

Η βόμβα

Την ίδια ώρα, στο Μιλάνο, μια βόμβα σκόρπιζε τον πανικό την πόλη, σαν μια
ακόμη τραγική υπόμνηση ότι το 2002 μετά Χριστόν δεν είναι τελικά λιγότερο
ταραγμένο από το 80 μετά Χριστόν, όταν το Κολοσσαίο γνώριζε τις δόξες του
ύστερα από μεγάλες σφαγές. Η βόμβα ήταν κατασκευασμένη από φιάλη γκαζιού
είκοσι κιλών και είχε τοποθετηθεί σε κεντρικό σταθμό του μετρό. Ανεφλέγη
προτού εκραγεί, χωρίς ευτυχώς να υπάρξουν θύματα. Ίσως το πιο ανησυχητικό ήταν
ένα πανό που βρέθηκε εκεί κοντά. «Θα πολεμήσουμε για τον Αλλάχ και δεν θα
σταματήσουμε, ώσπου να υποταχθείτε και να λατρέψετε τον ένα και μοναδικό Θεό.
Ο Αλλάχ είναι μεγάλος», έγραφε το πανό.

Στο Μιλάνο, όπου υπάρχει μία από τις μεγαλύτερες μουσουλμανικές κοινότητες της
χώρας, έχουν συλληφθεί ύποπτοι για διασυνδέσεις με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν –
άλλο ένα σοβαρό πρόβλημα για τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που δεν φανταζόταν ότι
θα το έβρισκε μπροστά του, όταν αναλάμβανε την εξουσία.

Άπιαστοι στόχοι

Η πρώτη επέτειος από τον εκλογικό του θρίαμβο τον βρίσκει ανίσχυρο να
υλοποιήσει τις υποσχέσεις του. Μολονότι πέρασε κατά κόρον νέους νόμους από τη
Βουλή, οι βασικές μεταρρυθμίσεις που είχε υποσχεθεί στο προεκλογικό πρόγραμμά
του, για τις συντάξεις, την αγορά εργασίας, τις φοροαπαλλαγές, τις υποδομές,
παραμένουν άπιαστοι στόχοι. Η οικονομία τρεκλίζει, τα εργατικά συνδικάτα
βρίσκονται επί ποδός πολέμου και οι κυβερνητικοί εταίροι είναι διστακτικοί.
«Αυτήν τη χρονιά θα κριθεί αν ο πρωθυπουργός θα πετύχει ή θα αποτύχει»,
υποστηρίζει ο αρθρογράφος και συγγραφέας Σέρτζιο Ρομάνο.

Μολονότι η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι δεν υπήρξε προϊόν παρασκηνιακών
διαβουλεύσεων, αλλά σαφούς λαϊκής εντολής, διστάζει να χρησιμοποιήσει την
κοινοβουλευτική πλειοψηφία της για να προωθήσει σημαντικές αλλαγές. Η
περίπτωση της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας ήταν χαρακτηριστική (νέα
νομοθεσία θα έδινε στις επιχειρήσεις την ευχέρεια να κάνουν απολύσεις). Το
ζήτημα άναψε τα πάθη και κατέληξε στη δολοφονία του κυβερνητικού συμβούλου
Μάρκο Μπιάτζι από οργάνωση των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Απροσδόκητα, τα εργατικά
συνδικάτα συνενώθηκαν εξαιτίας των αδέξιων κυβερνητικών χειρισμών –
κυβερνητικά στελέχη προσπάθησαν να τους φορτώσουν την ηθική ευθύνη για τον
φόνο του Μπιάτζι – με αποτέλεσμα να πραγματοποιήσουν την πρώτη γενική απεργία
στην Ιταλία εδώ και είκοσι χρόνια.

Χωρίς καμία προοπτική συμβιβασμού στον ορίζοντα, ο Ιταλός πρωθυπουργός
προτιμάει να κρατάει όλα τα μεγάλα θέματα ανοιχτά, προκειμένου να αποφύγει μια
ανοιχτή αντιπαράθεση. Και το χειρότερο, τον Απρίλιο, ο Μπερλουσκόνι είδε τη
δημοτικότητα του κόμματός του Φόρτσα Ιτάλια να κάμπτεται, για πρώτη φορά εδώ
και έναν χρόνο.

Μέσα τα πράγματα δεν πάνε καλά για τον Μπερλουσκόνι – αυτό είναι βέβαιο. Ίσως
γι’ αυτό δοκιμάζει την τύχη του στο εξωτερικό. Σήμερα, υπό την ιδιότητα του
υπουργού Εξωτερικών, αναμένεται στις Βρυξέλλες όπου θα συζητηθεί το
Μεσανατολικό – δύσκολο θέμα, δεν προσφέρεται ούτε αυτό για ερασιτέχνες διπλωμάτες.