[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Τα παιδιά δεν τσουγκρίζουν φέτος αυγά. Πρωταγωνιστούν στην ειδησεογραφία
υποδυόμενα ρόλους τραγικούς. Αλλά επειδή ο καιρός έχει πάντα γυρίσματα, την
ώρα που επικρατεί η απόγνωση, κάποια άλλα παιδιά φροντίζουν να αναπτερώσουν
την ελπίδα. Χάλασε τόσο πολύ ο κόσμος; Ίσως. Ή… μάλλον όχι.

Η γυναίκα τού έδειχνε στοργή κι εκείνος ανταπο-κρινόταν. Τη στιγμή που της
αφαιρούσε τη ζωή με 19 μαχαιριές, ποιος ξέρει τι σκεφτόταν… Το ποδήλατο που
χρειαζόταν επισκευή; Για ένα 15χρονο αγόρι είναι ένα ζήτημα σοβαρό. Για όσους
γνώριζαν τα πρόσωπα του δράματος, αλλά και όλους εμάς, την κοινωνία των
ενηλίκων, το ερώτημα παραμένει βασανιστικό και, κυρίως, αναπάντητο.

Ο πατέρας της τη λάτρευε. Έτσι, τουλάχιστον, λένε εκείνοι που τους ζούσαν από
κοντά. Άλλωστε, δεν είναι σύνηθες να μεγαλώνει ένας άνδρας μόνος το παιδί του.
Το 13χρονο κοριτσάκι βρέθηκε κατακρεουργημένο, μόνο, μέσα στο σπίτι. Στο σώμα
του, εκτός από τις μαχαιριές, υπήρχαν σημάδια από τσιγάρα. Κάποιος τα έσβηνε
πάνω της πριν αποφασίσει να δώσει τέλος στο μαρτύριό της με το μαχαίρι… Ο
πατέρας έχει εξαφανιστεί. Και μόνο γι’ αυτό, ακόμη κι αν δεν είναι ο δράστης
του φρικτού εγκλήματος, φταίει. Για την εγκατάλειψη.

Ο νεαρός Γερμανός πήρε το πιστόλι αποφασισμένος να πάρει εκδίκηση. Κάποτε είχε
αποβληθεί από το σχολείο και δεν ήθελε να αφήσει την προσβολή εκείνη
αναπάντητη. Τα παιδιά που κάθονταν στα ίδια θρανία από τα οποία είχε περάσει
κι εκείνος, παρακολουθούσαν το μάθημα. Δεν πρόλαβαν καν να αναρωτηθούν σε τι
έφταιξαν. Σε λίγα δευτερόλεπτα δεκαέξι μαθητές είχαν πληρώσει το τίμημα της
αποβολής με τη ζωή τους.

Παιδιά δολοφόνοι, παιδιά θύματα. Αλλά και παιδιά ακούσιοι κοινωνοί – μέσω της
ειδησεογραφίας και του απόηχου που ακολουθεί – της τραγικής αλήθειας. Κανένα
παραμύθι δεν τα πείθει για το αντίθετο. Μόνον η πραγματικότητα. Της οποίας το
ωραίο πρόσωπο ανέλαβαν να μας δείξουν παιδιά! Οι τρεις γυμναστές που ανέβηκαν
στο βάθρο των νικητών δίνοντάς μας δικαίωμα στο χαμόγελο. Αν ήξεραν πόση
ανάγκη το είχαμε…