Ο θεσμός των «θρίλερ»

19 Απριλίου 1995. Ο Σαραβάκος αστοχεί στο πέναλτι για την ΑΕΚ. Ο Βαζέχα ήταν πιο προσεκτικός στην παράταση και έδωσε στον Παναθηναϊκό το Κύπελλο. Άλλος ένας αξέχαστος τελικός

Τελικός Κυπέλλου Ελλάδας. Έχει τη δική του ιστορία. Οι μεγάλοι – ως είθισται –
παίρνουν και εδώ τη μεγαλύτερη μερίδα επιτυχιών και δόξας.

Τα τελευταία εννιά χρόνια, ένας εκ των δύο αυριανών αντιπάλων στο Ολυμπιακό
Στάδιο πάντα έδινε το «παρών» στον τελικό. Μόνο το ’98 δεν είχαμε ΑΕΚ ή
Ολυμπιακό. Τι συνέβη από το ’93 και δώθε;

Τον Μάιο (12) του ’93 ο Ολυμπιακός ίσως πίστεψε ότι θα επαναληφθεί η…
ιστορία του πρωταθλήματος. Όταν λίγες ημέρες πριν είχε επιβληθεί 3-2 του ΠΑΟ.
Λάθος εκτίμηση… Ο ΠΑΟ νίκησε 1-0 με γκολ (13′) του Βαζέχα.

Όσοι βρέθηκαν στις 20/4/94 στις εξέδρες του ΟΑΚΑ θα συμφώνησαν ότι
παρακολούθησαν ένα από τα ωραιότερα παιχνίδια στην ιστορία του θεσμού. ΠΑΟ –
ΑΕΚ 3-3, 4-3 στα πέναλτι! Ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε 2-0 με Βαζέχα, Μανωλά
(αυτογκόλ), ο Δημητριάδης μπήκε και τα ‘κανε… μπάχαλο (!) και οι παίκτες του
Μπάγιεβιτς επέστρεψαν με γκολ των Αλεξανδρή, Δημητριάδη, Αλεξανδρή. Πώς χάθηκε
το τρόπαιο; Ίσως γιατί κάποιοι… πανηγύριζαν προ της λήξεως. Ο Μάρκος (120’),
τότε στον ΠΑΟ, πήρε τη μπουκιά από το στόμα της ΑΕΚ και στη διαδικασία των
πέναλτι οι Τσάρτας, Δημητριάδης αστόχησαν και ο ΠΑΟ πήρε Κύπελλο. Ρέφερι ο
Σπάθας…

Η Μεγάλη Τετάρτη του ’95 (19/4) ήταν μάλλον η… μεγάλη νύχτα του
Μπάκα! Έδωσε πέναλτι υπέρ του ΠΑΟ (112′) σε «αγκαλιές και φιλιά» Βλάχου –
Βαζέχα, τα πνεύματα οξύνθηκαν και μόλις ξανάρχισε το ματς (117′) ο Βαζέχα
έγραψε το 1-0. Δεύτερος κολλητός θρίαμβος του Παναθηναϊκού σε τελικό απέναντι
στην ΑΕΚ. Λίγα πράγματα ως θέαμα. Ο «κιτρινόμαυρος» Σαραβάκος έστειλε πέναλτι
άουτ στο 11’… Και ο Μπάκας, λίγες ημέρες αργότερα βγήκε βιαίως από ταξί,
μάζεψε ξύλο και τον… χάσαμε από τη διαιτησία.

Ρεσιτάλ ΑΕΚ, αντίο με θρίαμβο για τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς. ΑΕΚ – Απόλλων
7-1 στις 15/5/96. Ο Τσάρτας τρία γκολ, ο Μπατίστα με… κίτρινα παπούτσια δύο
και από ένα οι Κετσπάγια – Κωστής. Ο κόσμος στο τέλος δεν ασχολήθηκε με την
επιβλητική εμφάνιση της ΑΕΚ, αλλά με το αν μένει ή όχι ο Ντούσκο.

Στις 16/4/97 οι… φωνές της ΑΕΚ έπιασαν τόπο και ο τελικός έγινε στο
αληθινά ουδέτερο «Καραϊσκάκη». ΑΕΚ – ΠΑΟ 0-0, 5-3 στα πέναλτι με τον Ατματσίδη
να ευστοχεί στο έσχατο και να γίνεται «ένα» με τον κόσμο. Κατά τα λοιπά ας
ξεχάσουμε το ματς… Κύπελλο για τον Ραβούση, απογοήτευση για τον Ζάετς.

Ξανά στο «Καραϊσκάκη» ο τελικός την επόμενη χρονιά (29/4/98), όπου ο
ψυχωμένος Πανιώνιος έκανε την έκπληξη. Το γκολ του Ναλιτζή (53′) έπνιξε στη
θάλασσα του Φαλήρου τα όνειρα του ΠΑΟ. Και ο Βαζέχα εκνευρισμένος στο φινάλε
δεν έδωσε το χέρι στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο. Μετά, όμως,
ζήτησε συγγνώμη.

Νταμπλ για τον Ολυμπιακό τού Ντούσκο το ’99 (5/5), επιβεβαίωση της
κυριαρχίας. Το 2-0 με τον ΠΑΟ (ΟΑΚΑ) ήταν η απάντηση προς όλους. Παίζοντας με
10 νωρίς νωρίς (αποβολή Αμανατίδη), τα γκολ ήρθαν στην αρχή του β’ (54′
Μαυρογενίδης) και στο τέλος του ματς. Τακουνιά ο Νινιάδης, σουτ στα δίχτυα ο
Οφορίκουε, γιορτή στις εξέδρες.

Κύπελλο για τον αείμνηστο Παθιακάκη το 2000 (10/5), απόλυτα δίκαιη η
νίκη της ΑΕΚ κόντρα στον Ιωνικό. Το 3-0 ήρθε πανεύκολα με τον Νικολαΐδη να
εξασφαλίζει βραβείο «fair play» για την κίνησή του να υποδείξει στον διαιτητή
Δούρο ότι πέτυχε γκολ με το χέρι. Δεν μέτρησε, αργότερα, όμως, πήρε… ρεβάνς.
Ένα γκολ ο «11» και από ένα οι Πέτκοφ, Μαλαδένης (ΟΑΚΑ).

Ύστερα από χρόνια ο τελικός έγινε πέρυσι (12/5/2001) στη Νέα
Φιλαδέλφεια. ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός 4-2, με τον Κόκκαλη να δίνει χαμογελαστός στην
απονομή το χέρι και τα συγχαρητήρια στον θριαμβευτή Μπάγιεβιτς. Το κύπελλο
πήγε στον Πύργο τον Λευκό και ο ΠΑΟΚ επικράτησε γιατί προηγήθηκε με το… «καλησπέρα»!