Οφθαλμόν αντί οφθαλμού

Με παλαιστινιακές επιθέσεις αυτοκτονίας και με ισραηλινές επιδρομές αλλά
και επιθέσεις ισραηλινών ακροδεξιών οργανώσεων, εκδηλώθηκε χθες ένα πρωτοφανές
μπαράζ πολύνεκρων επιθετικών ενεργειών, στην πιο σοβαρή κλιμάκωση της βίας στη
Μέση Ανατολή τις τελευταίες ημέρες.

Ωστόσο, αίσθηση προκάλεσε χθες το βράδυ η είδηση που μετέδωσε το Σαουδαραβικό
Πρακτορείο Ειδήσεων, ότι ο Σύρος Πρόεδρος Μπασρ αλ Άσαντ εξέφρασε την
υποστήριξή του στο σαουδαραβικό ειρηνευτικό σχέδιο, ύστερα από τη συνάντηση
που είχε με τον Σαουδάραβα ηγέτη Αμπντάλα.

Εν τω μεταξύ, και όπως επισημαίνουν ολοένα και περισσότεροι αναλυτές, οι ΗΠΑ,
παρ’ ότι ανησυχούν για την κλιμάκωση της βίας στη Μέση Ανατολή, μοιάζει να
καθεύδουν. Χαρακτηριστικό ίσως είναι το ότι χθες ο Παλαιστίνιος πρεσβευτής στη
Μόσχα Χαΐρι αλ Ορίντι ζήτησε από τη Ρωσία, που είναι συνανάδοχος με τις ΗΠΑ
στην ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή, να παίξει μεγαλύτερο ρόλο για
μία ρύθμιση στην κρίση και επέκρινε τις ΗΠΑ.

Εν τω μεταξύ, η αιματοχυσία συνεχιζόταν στη Μέση Ανατολή. Χθες τα ξημερώματα,
ένας Παλαιστίνιος οπλοφόρος άνοιξε πυρ σε εστιατόριο του Τελ Αβίβ, σκοτώνοντας
τρεις Ισραηλινούς και τραυματίζοντας 25, προτού πέσει ο ίδιος νεκρός από πυρά
της αστυνομίας της πόλης.

Το ισραηλινό ραδιόφωνο μετέδωσε πως για την ενέργεια ευθύνονται οι Ταξιαρχίες
των Μαρτύρων του Αλ Ακσά, όπως προέκυψε από πληροφορίες μαρτύρων που
αναγνώρισαν ως δράστη έναν Παλαιστίνιο από τον οικισμό προσφύγων Τζαμπαλίγια,
δίπλα στην πόλη της Γάζας.

Έξι ώρες αργότερα, μία έκρηξη ακούστηκε σε σταθμό λεωφορείων στην πόλη Αφούλα
του Βόρειου Ισραήλ, όταν ένας καμικάζι βομβιστής που επέβαινε σε ένα
λεωφορείο, πυροδότησε εντός του λεωφορείου τον εκρηκτικό μηχανισμό που έφερε,
την ώρα που το όχημα πλησίαζε στον σταθμό. Την ευθύνη για την επίθεση, που
στοίχισε την ζωή σε έναν Ισραηλινό – εκτός από τον καμικάζι – ανέλαβε η
Ισλαμική Τζιχάντ. Σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε σε
αντίποινα για τους πρόσφατους φόνους παιδιών και γυναικών από Ισραηλινούς
στρατιώτες.

Ταυτόχρονα, από την Ιερουσαλήμ έφταναν αναφορές στρατιωτικών πηγών που έκαναν
λόγο για τη δολοφονία, από Παλαιστίνιους οπλοφόρους, μιας Ισραηλινής που
οδηγούσε κοντά στη Βηθλεέμ.

Οι βόμβες

Η βία δεν προερχόταν όμως μόνο από τη μία πλευρά. Έτσι, χθες, μία βόμβα
εξερράγη στην αυλή ενός αραβικού σχολείου, στο χωριό Σουρ Μπάχερ κοντά στην
Ιερουσαλήμ, τραυματίζοντας ελαφρά επτά μαθητές και έναν καθηγητή.

Δημοσιογράφος του ισραηλινού ραδιοφώνου δήλωσε ότι έλαβε μήνυμα από μία
άγνωστη μέχρι στιγμής εβραϊκή ακροδεξιά ομάδα με την επωνυμία «Η Εκδίκηση του
Βρέφους», που ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση.

Ο αρχηγός της αστυνομίας της Ιερουσαλήμ Μίκι Λέβι δήλωσε στον ραδιοφωνικό
σταθμό του ισραηλινού στρατού ότι έλαβε εντολή για τη συγκρότηση ειδικής
ερευνητικής ομάδας στην κεντρική αστυνομική διοίκηση σε συνεργασία με τις
μυστικές υπηρεσίες Σιν Μπετ. «Δεν έχουμε πληροφορίες για την ύπαρξη τέτοιας
οργάνωσης. Θα ερευνήσουμε εξαρχής το θέμα», πρόσθεσε.

Πάντως, η κυβέρνηση του Ισραήλ, διά στόματος ενός εκπροσώπου της, επέμενε και
χθες να κατηγορεί τον Γιάσερ Αραφάτ, ως «άμεσα υπεύθυνο» για την κλιμάκωση της
βίας. Και μπορεί το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ισραήλ να αποφάσισε χθες να μην
αναπτύξει ξανά άρματα μάχης μπροστά από τα γραφεία του Παλαιστίνιου ηγέτη,
Γιάσερ Αραφάτ, στη Ραμάλα της Δυτικής Όχθης, αλλά ταυτοχρόνως αποφάσισε να
συνεχίσει και να εντείνει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των Παλαιστίνιων.

Η απόφαση αυτή για «εντατικοποίηση των επιθέσεων κατά παλαιστινιακών στόχων»
ήταν προφανής χθες και στις στρατιωτικές κινήσεις του Ισραήλ. Έτσι, η απάντηση
του Ισραήλ στις χθεσινές παλαιστινιακές επιθέσεις έγινε με μάχες στη Δυτική
Όχθη, κατά τις οποίες σκοτώθηκε ένας Παλαιστίνιος, και με βολές πυραύλων
εναντίον παλαιστινιακών κτιρίων ασφαλείας στον οικισμό Χαν Γιουνίς, κοντά στην
πόλη της Γάζας.

Τα αντίποινα

Λίγη ώρα αργότερα ισραηλινά ελικόπτερα εξαπέλυσαν επίθεση με πυραύλους
εναντίον θέσεων των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας στη Ναμπλούς και τη
Ραμάλα της Δυτικής Όχθης, σκοτώνοντας τουλάχιστον δύο Παλαιστινίους. Την ίδια
ώρα, περίπου δέκα άρματα μάχης του Ισραήλ ξεκινούσαν εισβολή στο χωριό Ελ
Χαντέρ, κοντά στη Βηθλεέμ.

Πυροβολισμοί ακούστηκαν και κατά την είσοδο ισραηλινών αρμάτων και εκσκαφέων
στην πόλη Ντούρα της Δυτικής Όχθης. Την ώρα που οι μπουλντόζες γκρέμιζαν ένα
σπίτι, οι μάχες μαίνονταν και ένας Παλαιστίνιος έχασε τη ζωή του, ενώ πέντε
νοσηλεύονται με τραύματα.

Ταυτόχρονα, οι Ένοπλες Δυνάμεις του Ισραήλ εισήλθαν στον παλαιστινιακό τομέα
της πόλης της Χεβρώνας τραυματίζοντας πέντε Παλαιστινίους, ανάμεσα στους
οποίους και ένα 13χρονο κορίτσι, που νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.

Οι Παλαιστίνιοι όμως απήντησαν, πλήττοντας με όλμους, κατοικημένη περιοχή στην
πόλη Σντερότ στο Νότιο Ισραήλ, τραυματίζοντας τρία παιδιά.

Τα δύο σενάρια του Ούρι Σαβίρ

«Ο Σαρόν θα μπορούσε να γίνει ένας νέος Μπέγκιν ή ένας Ισραηλινός Ντε Γκωλ,
αποσύροντας τα στρατεύματά του από τα παλαιστινιακά εδάφη όπως είχε κάνει ο
Γάλλος πρόεδρος με την Αλγερία. Αντί γι’ αυτό, επέλεξε να παραμείνει ο Σαρόν
που όλοι γνωρίζουμε.

Απέρριψε ακόμη και το ειρηνευτικό σχέδιο που επεξεργάστηκαν ο Σιμόν Πέρες και
ο πρόεδρος του παλαιστινιακού Κοινοβουλίου Αμπού Αλά, και που θα μπορούσε να
αποτελέσει μια λογική βάση για την επιστροφή στο τραπέζι των
διαπραγματεύσεων».

Αυτά λέει σε συνέντευξή του στη «Ρεπούμπλικα» ο Ούρι Σαβίρ, δεξί χέρι του
Σιμόν Πέρες και πρωταγωνιστής των ειρηνευτικών συνομιλιών του Όσλο, το 1993.
Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει είναι αναμενόμενο: κατόπιν των τραγικών
γεγονότων των τελευταίων εβδομάδων, γιατί ο Πέρες παραμένει στην κυβέρνηση;
«Προσπαθεί να πείσει τον Σαρόν να δεχθεί το σχέδιο στο οποίο συμφώνησε με τον
Αμπού Αλά. Αν δεν τα καταφέρει, θα παραιτηθεί».

Το λάθος

Σύμφωνα με τον Σαβίρ, υπάρχουν δύο σενάρια:

Η Μέση Ανατολή θα επιστρέψει σε μεσαιωνικές συγκρούσεις, όπου θα
χρησιμοποιούνται όμως όπλα του 21ου αιώνα, ή θα υπάρξει μια εξέλιξη προς την
ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών. Στην περίπτωση αυτή, ο μόνος άνθρωπος που θα
μπορούσε να ηγηθεί του Ισραήλ είναι ο Πέρες.

Όσο για τον Αραφάτ, διέπραξε το σοβαρό λάθος να μην αποδεχθεί όχι τόσο το
σχέδιο του Μπάρακ όσο το σχέδιο που παρουσίασε μερικούς μήνες αργότερα ο
πρόεδρος Κλίντον. Αν υπάρξει ειρηνική λύση, σε αυτό το σχέδιο αναγκαστικά θα στηριχθεί.