Νόμος στα μέτρα του

Την Τρίτη οι φραστικές διαμάχες μεταξύ των Ιταλών βουλευτών ήταν συνεχείς.
Την Τετάρτη, κυριάρχησαν οι φωνές, η ανταλλαγή βαρέων προσβολών και οι…
παρολίγον ξυλοδαρμοί, μεταξύ των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος του
Μπερλουσκόνι και των βουλευτών της αντιπολίτευσης. Την Πέμπτη, το νομοσχέδιο
του Μπερλουσκόνι ψηφίσθηκε.

Σκίτσο του Τζιανέλι από την εφημερίδα «Λα Στάμπα»

Τρεις ημέρες διήρκεσε στην ιταλική Βουλή η συζήτηση για το κυβερνητικό
νομοσχέδιο, που στόχο έχει να δώσει ένα τέλος στην ολοένα και αυξανόμενη
έντονη ανησυχία που υπάρχει στην Ιταλία, αναφορικά με το αν υφίσταται
σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ του δημόσιου αξιώματος του Ιταλού Πρωθυπουργού,
Σίλβιο Μπερλουσκόνι, και της επιχειρηματικής αυτοκρατορίας που έχει χτίσει.
Χθες, η συζήτηση αυτή ολοκληρώθηκε με την έγκριση του νομοσχεδίου αυτού, που
αποφαίνεται πως δεν υφίσταται τέτοια σύγκρουση, από την κοινοβουλευτική
πλειοψηφία.

Γεγονός είναι βέβαια ότι η συζήτηση του νομοσχεδίου ήταν… άκρως επεισοδιακή
– προχθές, λίγο έλειψε να πιαστούν στα χέρια βουλευτές της αντιπολίτευσης με
βουλευτές του κυβερνώντος συνασπισμού κομμάτων, του οποίου ηγείται ο κ.
Μπερλουσκόνι. Γεγονός είναι επίσης ότι το επίμαχο νομοσχέδιο περί σύγκρουσης
συμφερόντων ψηφίσθηκε παρά την αποχώρηση σε ένδειξη διαμαρτυρίας των βουλευτών
της αντιπολίτευσης από την ψηφοφορία, και εγκρίθηκε από την ιταλική Βουλή
απλώς και μόνον επειδή ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι διαθέτει ισχυρή πλειοψηφία σε
αυτήν.

Αναμφίβολο όμως γεγονός είναι επίσης ότι οι βουλευτές των κομμάτων της
ιταλικής Κεντροαριστεράς, που σήμερα είναι αντιπολίτευση, ήταν, τα τελευταία
πέντε χρόνια, κυβέρνηση. Και μπορεί χθες να φώναζαν «Αίσχος!» για το
νομοσχέδιο του Μπερλουσκόνι, και να το κατηγορούν ως «φάρσα» και «απάτη», αλλά
κατά τη διάρκεια της πενταετίας που κυβερνούσαν την Ιταλία, δεν συνέταξαν και
δεν κατέθεσαν στο ιταλικό Κοινοβούλιο δικό τους νομοσχέδιο περί σύγκρουσης
συμφερόντων.

Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Ο νέος νόμος θα του λύσει τα χέρια

«Είναι ένας γκροτέσκος, επικίνδυνος, παράδοξος νόμος», είπε χαρακτηριστικά ο
κεντροαριστερός βουλευτής, Πιέτρο Φολένα, εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο τη
συλλογική οργή ολόκληρης της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης, αφού με την
ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου ουσιαστικά ακυρώνεται όλη η προσπάθεια που μήνες
τώρα δρομολογείται στην Ιταλία, με στόχο να αναγκαστεί ο κ. Μπερλουσκόνι να
επιλέξει ανάμεσα στην πολιτική και τις επιχειρήσεις του.

Πρόκειται δε, για ουσιαστική ακύρωση αυτής της προσπάθειας, καθ’ ότι, όπως
λένε οι κεντροαριστεροί βουλευτές της Ιταλίας, ο νόμος είναι «κομμένος και
ραμμένος» στα μέτρα και… τα συμφέροντα του Ιταλού πρωθυπουργού.

Και αυτό συμβαίνει επειδή ο νόμος προβλέπει ότι η κατοχή δημόσιου αξιώματος
«είναι ασύμβατη με την ταυτόχρονη διοίκηση μιας επιχείρησης, αλλά δεν είναι
ασύμβατη με την απλή ιδιοκτησία μιας επιχείρησης, μέρους μιας επιχείρησης, ή
την κατοχή μετοχών επιχείρησης».

Πράγμα, που ουσιαστικά λύνει τα χέρια του Ιταλού πρωθυπουργού Σίλβιο
Μπερλουσκόνι, στην συνολικής αξίας 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων αυτοκρατορία
του οποίου συμπεριλαμβάνονται οι μεγαλύτερες ιδιωτικές επιχειρήσεις της
Ιταλίας που δραστηριοποιούνται στους τομείς των ΜΜΕ, του κινηματογράφου, της
διαφήμισης, των επενδύσεων και των ασφαλίσεων, των εκδόσεων και της αγοράς
ακινήτων.

Η Μίλαν

Τελικά, ίσως η μόνη ενέργεια στην οποία ο κ. Μπερλουσκόνι να χρειαστεί να
προβεί ύστερα από την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου (που αφορά τον πρωθυπουργό
της χώρας, τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, συμπεριλαμβανομένων και των
υφυπουργών, καθώς και τα διορισμένα από την ιταλική κυβέρνηση μέλη της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής), να είναι να παραιτηθεί από την τιμητική θέση του
προέδρου της ιδιόκτητής του ποδοσφαιρικής ομάδας – της Μίλαν. Και αυτό
συμβαίνει επειδή, σύμφωνα με ειδική πρόβλεψη που υπάρχει στον νέο αυτό νόμο, η
κατοχή δημόσιου αξιώματος είναι ασύμβατη με την κατοχή τιμητικού αξιώματος.
Όσο για τις συνέπειες που το νομοσχέδιο προβλέπει για όσους πολιτικούς
πράγματι διατηρούν συγκρουόμενα συμφέροντα, είναι μάλλον δυσδιάκριτες, αν όχι
ανύπαρκτες. Τώρα πάντως, το μόνον που απαιτείται για να γίνει το νομοσχέδιο
επίσημος νόμος του ιταλικού κράτους, είναι να εγκριθεί από την ιταλική
Γερουσία, κάτι που είναι σχεδόν βέβαιο να συμβεί, αφού και στη Γερουσία το
κόμμα του κ. Μπερλουσκόνι διαθέτει άνετη πλειοψηφία.