Ανοιχτοί λογαριασμοί…

Με πάθος ­ έτσι κατέγραψαν οι κάμερες ­ ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
χειροκροτούσε πριν από δύο χρόνια τον Κωστή Στεφανόπουλο! Ήταν η ώρα που ο
πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης ανακοίνωνε στην Ολομέλεια την ­
εντυπωσιακά ­ συναινετική επανεκλογή του Πατρινού πολιτικού στο αξίωμα του
Προέδρου της Δημοκρατίας.

Παρά τα όσα μεσολάβησαν τον τελευταίο καιρό, συνεργάτες του κ. Μητσοτάκη λένε πως ο επίτιμος αρχηγός της Ν.Δ. σέβεται και εκτιμά τον Κωστή Στεφανόπουλο

Και όμως, αυτή η εικόνα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μία… φωτογραφία της
στιγμής, που εξέφραζε το γενικό κλίμα στη Βουλή. Γιατί ο Κωνσταντίνος
Μητσοτάκης ουδέποτε συμφώνησε ­ στην ουσία ­ με τη λύση Στεφανόπουλου στην
Προεδρία της Δημοκρατίας ή με τις θέσεις του Προέδρου.

Δεν το έκρυψε, άλλωστε, όταν προ ημερών απέναντι στην επίθεση κατά του κ.
Στεφανόπουλου πέταξε ­ με… νόημα ­ το «καρφί» του. Αναφερόμενος στα σχετικά
«ρεπορτάζ» που έφερναν τον Πρόεδρο να συνεργάζεται με νονούς τους τζόγου,
τόνισε: «Χρειάζεται μία ουσιαστική απάντηση. Το απαιτεί ο κανόνας της
δημοκρατίας. Σκεφθείτε τι θα συνέβαινε αν αυτό που συνέβη στην Ελλάδα,
συνέβαινε με τη βασίλισσα της Αγγλίας, με τον πρόεδρο Μπους των ΗΠΑ. Σκεφθείτε
ποία θα ήταν η αντίδραση σε μία ώριμη δημοκρατία».

Η Διαφοροποίηση. Χρειάσθηκε να «τρέχουν» ­ στη συνέχεια ­ συνεργάτες
τού πρώην πρωθυπουργού και να εξηγούν στους δημοσιογράφους ότι «πάντα ο κ.
Μητσοτάκης εκτιμούσε τον κ. Στεφανόπουλο για το ήθος και την εντιμότητά του»,
στην προσπάθειά τους να μετριάσουν τις εντυπώσεις που είχαν δημιουργηθεί.

Το θέμα που προκλήθηκε ήταν μεγάλο, αφού απ’ όλο τον πολιτικό κόσμο μόνον ο
κ. Μητσοτάκης έδειξε να διαφοροποιείται και μάλιστα σε μία στιγμή που ο
Πρόεδρος της Δημοκρατίας ­ για λόγους που ακόμα δεν έχουν πλήρως αποκαλυφθεί ­
δεχόταν το δεύτερο χτύπημα κάτω από τη μέση (περί… ανάμειξής του σε
παιχνίδια τζόγου), ύστερα από το… επεισόδιο του 1997 και τις «πληροφορίες»
που κυκλοφόρησαν και τον ήθελαν να πεθαίνει μέσα σε… έξι μήνες!

Μία ιστορία από τα παλιά…

Βουλευτές που θυμούνται καλά την πολιτική πορεία του Προέδρου της Δημοκρατίας
λένε πως ο κ. Μητσοτάκης δεν θα έπρεπε να έχει λόγο να κρατάει αυτήν τη στάση
απέναντι στον κ. Στεφανόπουλο. Τον είχε νικήσει τον Σεπτέμβριο του 1984, στην
εκλογή που έγινε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. για την ανάδειξη νέου
αρχηγού στο κόμμα.

Πήρε 70 ψήφους έναντι 41 του Κωστή Στεφανόπουλου, προβάλλοντας το προφίλ του
«αντι-Ανδρέα», ο οποίος θα μπορούσε να κερδίσει τις εκλογές συσπειρώνοντας όχι
μόνο τη Δεξιά, αλλά και ικανοποιώντας τμήματα της Αριστεράς που επεδίωκαν την
απομάκρυνση του Ανδρέα Παπανδρέου από την ενεργό πολιτική ζωή.

Ήταν τόσο περίτεχνη ­ τότε ­ η τακτική του κ. Μητσοτάκη για να μην
αποκαλυφθεί κανένα μυστικό του, που είχε δώσει αυστηρή οδηγία στον υπεύθυνο
Τύπου κ. Γιάννη Πευκιανάκη (υποψήφιο βουλευτή σήμερα της Ν.Δ. στον Νομό
Λασιθίου) να μη δίνει πουθενά πληροφορίες ή εκτιμήσεις για τον αριθμό των
βουλευτών τους οποίους είχε συσπειρώσει γύρω του (με πρώτο ένθερμο υποστηρικτή
του τον Ευάγγελο Αβέρωφ).

Πέτυχε τελικώς ­ με τη στήριξη και πολλών παραγόντων ­ να «σύρει» με το μέρος
του ακόμα και καραμανλικούς βουλευτές, όπως τους κ.κ. Γ. Βαρβιτσιώτη, Γ.
Μπούτο, Μανώλη και Γιάννη Κεφαλογιάννη, με αποτέλεσμα ο κ. Στεφανόπουλος να
φθάσει στην κάλπη με λιγότερες απ’ ό,τι υπολόγιζε ψήφους.

Η «ιστορία» όμως είχε συνέχεια. Ο κ. Στεφανόπουλος, ασφυκτιώντας μέσα στη
«μητσοτακική» Ν.Δ., αποχώρησε και ίδρυσε τη ΔΗΑΝΑ, υποσχόμενος μία «ανανέωση»
στο πολιτικό σκηνικό απέναντι στον κ. Μητσοτάκη, τον οποίο ο Ανδρέας
Παπανδρέου είχε χαρακτηρίσει ­ αμέσως μετά την εκλογή του στην ηγεσία της Ν.Δ.
­ «εφιάλτη».

Οι «λογικές» των δύο ανδρών ήλθαν πολλές φορές σε κόντρα στα χρόνια που
ακολούθησαν. Αυτό έγινε κυρίως την εποχή του ’89-’92, όταν ο Κωστής
Στεφανόπουλος ­ και σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ­ τασσόταν κατά της
ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής του τόπου από τη Ν.Δ. ή διαφωνούσε ανοιχτά
μέσα στη Βουλή με την πολιτική Μητσοτάκη για τα ΜΜΕ.

Όταν η Ν.Δ. έχασε τις εκλογές του ’93, ασφαλώς υπήρξαν κάποιοι που «έβλεπαν»
με καλό μάτι την προώθηση του κ. Κ. Μητσοτάκη στον προεδρικό θώκο. Όμως, η
συνεργασία στο θέμα της προεδρικής εκλογής του 1995 των Ανδρέα Παπανδρέου –
Αντώνη Σαμαρά έκοψε με το… μαχαίρι κάθε τέτοια σκέψη, καθώς και κάθε σενάριο
περί πρόωρων εκλογών.

Από τότε, ο κ. Μητσοτάκης προέτασσε άμεσα ή έμμεσα πως ο ίδιος θα δεχόταν μία
πρόταση για την Προεδρία της Δημοκρατίας αν η εκλογή Προέδρου θα γινόταν ­
ύστερα από αλλαγή του Συντάγματος ­ άμεσα από τον λαό ή έστω ύστερα από
διάλυση της Βουλής λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου με 180 ψήφους.

Ο κλήρος όμως της ιστορίας έλαχε και πάλι στον κ. Κωστή Στεφανόπουλο. Τον
Φεβρουάριο του 2000 εξελέγη με απίστευτη πλειοψηφία (269 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ
και της Ν.Δ.) που ποτέ άλλος υποψήφιος, μετά τη μεταπολίτευση, δεν συγκέντρωσε.

Παρά τα όσα μεσολάβησαν τον τελευταίο καιρό, συνεργάτες του κ. Μητσοτάκη λένε
πως ο επίτιμος αρχηγός της Ν.Δ. σέβεται και εκτιμά τον Κωστή Στεφανόπουλο. Από
την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν σχολιάζει την τελευταία
δήλωση-καρφί του πρώην πρωθυπουργού.

Ποια είναι η αλήθεια; Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν έτρεφε πάντοτε τα
καλύτερα αισθήματα για τον Κωστή Στεφανόπουλο…