«Επιτέλους, κάντε κάτι με τους τρομοκράτες»

* ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ

Χαμόγελα ικανοποίησης από τα αποτελέσματα του ταξιδιού

Με μια συνάντηση που είχε χθες το μεσημέρι στην Ουάσιγκτον με το πανίσχυρο
εβραϊκό λόμπι – κάποτε στενά συνεργαζόμενο με το ελληνικό λόμπι της
αμερικανικής πρωτεύουσας – ολοκλήρωσε ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης το
τριήμερο… με την πλάτη στον τοίχο ταξίδι στις ΗΠΑ. Παρά το προχθεσινό του
ξέσπασμα (που μεταδόθηκε απευθείας στην Ελλάδα) κατά όσων είχαν σπεύσει να
χαρακτηρίσουν «περιπέτεια» και «δύσκολη αποστολή» το συγκεκριμένο ταξίδι, οι
πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Πρωθυπουργός αρκετές φορές αισθάνθηκε άβολα κατά
τη διάρκεια των συνομιλιών του.

Ο Κώστας Σημίτης μιλώντας στους δημοσιογράφους αξιολόγησε το ταξίδι του στις
ΗΠΑ «ως πολύ θετικό». Μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο Μπους στον Λευκό Οίκο
είχε χρησιμοποιήσει τη διατύπωση ότι οι συνομιλίες με τον Αμερικανό Πρόεδρο
έγιναν «σε καλό κλίμα». Στη διάρκεια μιας απολογιστικής συνέντευξης Τύπου,
υποστήριξε ότι οι συνομιλίες ήταν «μεταξύ φίλων».

Μπορεί. Αλλά οι «φίλοι» έβαλαν ευθέως τα θέματα που είχαν ιεραρχήσει ως πρώτα
στον κατάλογο, και ο κ. Σημίτης έδωσε απαντήσεις επιχειρώντας να πείσει. Ποια
ήταν τα θέματα αυτά; Δύο. Η τρομοκρατία και ο λεγόμενος ευρωστρατός. Στο
πρώτο, στο θέμα της τρομοκρατίας, οι Αμερικανοί στάθηκαν ιδιαίτερα στο δικό
τους πρόβλημα που είναι ο πόλεμος που κάνουν στο Αφγανιστάν, και η υποστήριξη
που ζητούν από τις άλλες χώρες. Η παραβολική αναφορά του Προέδρου Μπους στο
«παράδειγμα» Μουσάραφ, ασφαλώς και δεν χαροποίησε τον κ. Σημίτη. Τι έκανε ο κ.
Μπους; Αντί να εγκαλέσει τον συνομιλητή του για το αντιαμερικανικό κλίμα που
επικρατεί στη χώρα, τα έριξε έμμεσα στην ελληνική κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας
τον Πακιστανό Πρόεδρο.

Παραβολή…

Ο κ. Μπους είπε ότι ο στρατηγός Μουσάραφ ανέτρεψε τους φόβους που είχε η
αμερικανική κυβέρνηση σχετικά με την τύχη του, εξαιτίας των αντιδράσεων της
πακιστανικής κοινής γνώμης για τη στήριξη που προσέφερε στους Αμερικανούς. Πώς
τα κατάφερε; Πέτυχε προηγουμένως να αλλάξει τη γνώμη της πλειονότητας των
Πακιστανών, που τάσσονταν υπέρ του Οσάμα Μπιν Λάντεν και των Ταλιμπάν. Με
ποιον τρόπο; Με σταθερή, σθεναρή και ισχυρή στάση υπέρ της παρέμβασης της
διεθνούς κοινότητας στο Αφγανιστάν. Οι συμβολισμοί ήταν σαφείς: το
αντιαμερικανικό κλίμα στην Ελλάδα θα αλλάξει μόνο αν η κυβέρνηση κρατήσει μια
σθεναρή στάση κατά της διεθνούς τρομοκρατίας…

Ανεξάρτητα από το αν ο κ. Σημίτης απέδωσε αργότερα στους δημοσιογράφους το
αντιαμερικανικό «αίσθημα» του ελληνικού λαού στα όσα έχουν διαπράξει οι
Αμερικανοί στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες, η ουσία της παρέμβασης παραμένει.

Όπως πραγματικό γεγονός παραμένει και η παρέμβαση για την εγχώρια τρομοκρατία.
Οι τρομοκράτες της 17 Ν θα πρέπει να αισθάνονται πολύ ευτυχείς, δεδομένου ότι
η χάρη τους αποτέλεσε κύριο θέμα συζήτησης όχι μόνο μεταξύ Σημίτη – Μπους,
αλλά και μεταξύ του Πρωθυπουργού με τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας Ντόναλντ
Ράμσφελντ. Ο πρώτος ζήτησε «να υπάρξουν αποτελέσματα», ο δεύτερος είπε
«εντάξει με τη συνεργασία μας, αλλά επιτέλους κάντε κάτι». Σαν τι δηλαδή; Μα
συλλήψεις. Από τις δύο συζητήσεις, η πιο ενδιαφέρουσα είναι ασφαλώς αυτή με
τον κ. Ράμσφελντ. Λόγω κυρίως της παρέμβασης του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα
Τομ Μίλερ που έλαβε τον λόγο για να εξηγήσει στον κ. Ράμσφελντ ότι ύποπτοι
υπήρξαν – ανέφερε τα ονόματα του Γιώργου Μπαλάφα και του Αβραάμ Λεσπέρογλου –
αλλά δεν κρίθηκαν επαρκή τα στοιχεία για την καταδίκη τους. Αφήστε δε και το
ότι, όπως είπε, υπάρχει συνταγματική δέσμευση για απαγγελία κατηγορίας σε κάθε
συλληφθέντα εντός 24 ωρών – προφανώς σε πλήρη αναντιστοιχία με τη νέα
αμερικανική νομοθεσία, που δικάζει με συνοπτικές διαδικασίες υπόπτους για
τρομοκρατία…

Η συζήτηση Σημίτη – Ράμσφελντ έχει σημασία και για έναν ακόμη λόγο: ο
Πρωθυπουργός βλέποντας το κλίμα που διαμορφωνόταν στη συζήτηση, τόνισε
κατηγορηματικά στον συνομιλητή του ότι «δεν υπάρχουν διασυνδέσεις της
τρομοκρατίας με την κυβέρνησή του». Έμμεση απάντηση και στην άθλια προβοκάτσια
του CBS και της «Ουάσιγκτον Τάιμς»…

Αυτή η ιστορία με την «Ουάσιγκτον Τάιμς» έχει ενοχλήσει πολύ τον Πρωθυπουργό
Κ. Σημίτη προσωπικά. Όχι μόνον γιατί η ανώνυμη καταχώρηση υπογράφεται από έναν
«ανησυχούντα» Ελληνοαμερικανό, αλλά γιατί, όπως ανέφεραν πηγές κοντά στην
ελληνική αποστολή, η δημοσίευση θεωρείται «κορυφαία πράξη γιενιτσαρισμού». Και
με βάση το τι άκουσε ο κ. Σημίτης από τους Αμερικανούς αξιωματούχους, φάνηκε
ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα με το «κλίμα» στην Ελλάδα για τις ΗΠΑ δεν το έχει η
κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά οι ομογενείς, που ζουν πλήρως σε
«πολεμικό περιβάλλον». Η στάση τους απέναντι στο μητροπολιτικό κέντρο είναι
στάση απαξιωτική, γεγονός που εξενεύρισε τα μέλη της αποστολής, και δεν είναι
καθόλου σίγουρο αν άλλαξε η κατάσταση μετά την προς αυτούς ομιλία του κ.
Σημίτη στη Νέα Υόρκη και την επίσκεψή του στο ισοπεδωμένο εκκλησάκι του Αγίου
Νικολάου. Ή την αναγγελία ότι η πολιτεία θα καταβάλλει 500.000 δολάρια για την
ανοικοδόμηση, αν ποτέ επιτραπεί, της μικρής εκκλησίας, από την οποία
διασώθηκαν δύο μόνο εικόνες…

Χθες το πρωί, πάντως, ο Πρωθυπουργός είχε πρόγευμα με εκπροσώπους των
μεγαλύτερων αμερικανικών ΜΜΕ («Ουάσιγκτον Ποστ», «Νιου Γιορκ Τάιμς», ABC, CNN,
CBS κ.λπ.), συνάντηση την οποία μονοπώλησε σχεδόν το θέμα της τρομοκρατίας. Ο
Πρωθυπουργός ρωτήθηκε κατ’ επανάληψη για τη δράση της 17Ν και απάντησε ότι
πρόκειται για μια μικρή ομάδα ατόμων που δεν έχουν καμία απήχηση και κανέναν
δεσμό με τον λαό. Ο κ. Σημίτης ρωτήθηκε, επίσης, για το αντιαμερικανικό κλίμα
στην Ελλάδα και απάντησε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, και υπάρχουν
δημοσκοπήσεις οι οποίες πιστοποιούν τα φιλικά αισθήματα του ελληνικού λαού
προς τον αμερικανικό.

Σε ό,τι αφορά τον ευρωστρατό, οι Αμερικανοί ήταν «καθαροί». Εξήγησαν στον
Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη ότι η συγκρότηση της δύναμης ταχείας ανάπτυξης αποτελεί
πρώτη προτεραιότητα για τη Δυτική Συμμαχία, απολύτως ενταγμένη στους
σχεδιασμούς της επιχείρησης κατά της τρομοκρατίας. Και τη θέλουν. Κατανοούν
ίσως ότι μια χώρα όπως η Ελλάδα μπορεί να έχει επιφυλάξεις, αλλά το ότι τις
θεωρούν «ψιλά γράμματα» αυτές τις επιφυλάξεις ο Πρωθυπουργός το κατάλαβε πολύ
καλά. Ιδιαίτερα στη συνομιλία με τον Ντόναλντ Ράμσφελντ, που χρησιμοποίησε
τη… διαλεκτική μέθοδο για να καταλάβει πού είναι το πρόβλημα! Η ελληνική
αποστολή υποστήριζε χθες ότι έδωσε στον κ. Ράμσφελντ να αντιληφθεί τις
πραγματικές διαστάσεις των ελληνικών αντιρρήσεων. Κι έχει σημασία το γεγονός
ότι ο Πρωθυπουργός, στη συνέντευξη που παραχώρησε στους δημοσιογράφους,
ουσιαστικά περιέγραψε την άρνηση της Ελλάδας να αποστεί από τα όσα
συμφωνήθηκαν στο Λάακεν. Ανέφερε μάλιστα ότι με βάση εκείνη τη συμφωνία «θα
κάνουμε προτάσεις». Αλλά όταν ρωτήθηκε από τους Αμερικανούς αξιωματούχους τι
λύση προτείνει η Ελλάδα στο πρόβλημα, δεν είχε να παραθέσει κάποια πρόταση…

Η Ν.Δ.

Χαμηλοί τόνοι κρατήθηκαν από τη Ν.Δ. για τα αποτελέσματα του ταξιδιού του
Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ. Στη σύσκεψη που έγινε χθες το πρωί στη Ρηγίλλης
εκτιμήθηκε ότι είναι νωρίς ακόμη να γίνει η αποτίμηση. Κορυφαία στελέχη
τόνισαν ωστόσο ότι δεν υπήρξε πρόοδος στο Κυπριακό και τον ευρωστρατό.

Σούπερ σταρ ο Γιώργος

Αν κάποιος έχει ορατά, πολιτικά οφέλη από την επίσκεψη Σημίτη στην Ουάσιγκτον,
αυτός δεν είναι άλλος από τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Παπανδρέου. Ο κ.
Παπανδρέου άκουσε χαμογελώντας τον Πρόεδρο Μπους να τον επαινεί στη δημόσια
συζήτηση «δίπλα στο τζάκι» με τον Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη, και να εξαίρει «τη
σκληρή και συστηματική εργασία που κάνει για έναν κόσμο πιο ειρηνικό». Και
άκουσε με διπλή χαρά τον Αμερικανό Πρόεδρο να επαναλαμβάνει και στις κατ’
ιδίαν συνομιλίες πόσο εκτιμάει τη δουλειά του. Φάνηκε μάλιστα να γνωρίζει
αρκετά για τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, μέχρι και θετικές αναφορές για το
ότι αθλείται – όπως και ο ίδιος – συχνά! Σχόλια που ασφαλώς δεν διέφυγαν της
προσοχής του Πρωθυπουργού, ο οποίος είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει από πρώτο
χέρι τη θερμότητα με την οποία και οι υπόλοιποι Αμερικανοί αξιωματούχοι (Κόλιν
Πάουελ, Ντόναλντ Ράμσφελντ) υποδέχθηκαν τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών…

Χωρίς άγχος η επόμενη μέρα

Η επόμενη ημέρα του ταξιδιού στις ΗΠΑ του Κ. Σημίτη βρήκε την ελληνική
αποστολή να εκτιμάει τα συν και τα πλην μιας επίσκεψης, η οποία σε άλλες
εποχές θα μονοπωλούσε για μεγάλο διάστημα την επικαιρότητα. Η αλήθεια είναι
ότι έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, ο Πρωθυπουργός και όσοι τον συνόδευαν,
άλλα περίμεναν και άλλα βρήκαν. Ο κ. Σημίτης φαίνεται ότι είχε πεισθεί από
κάποιους κύκλους, ότι το ταξίδι στις ΗΠΑ θα ήταν μια «δοκιμασία», και πως σε
κάθε του επαφή θα έβρισκε μπροστά του έναν ανακριτή να τον ρωτάει «γιατί δεν
πιάνετε τους τρομοκράτες στην Ελλάδα», ή «γιατί οι Έλληνες δεν μας συμπαθούν
και τι κάνετε εσείς γι’ αυτό». Για δε το ειδικότερο θέμα του ευρωστρατού, ότι
θα του έλεγαν «μαζέψτε τις αντιρρήσεις σας, και πείτε ναι», από καμιά πηγή δεν
πιστοποιήθηκε κάτι τέτοιο.

Με … τακτ

Του φέρθηκαν ευγενικά, και όπου τέθηκαν τα ζητήματα – τρομοκρατία και
ευρωστρατός – τέθηκαν με τακτ και χωρίς ένταση. Το αποτέλεσμα είναι, χθες, να
δηλώνεται από έγκυρες πηγές ότι «είμαστε γενικά ευχαριστημένοι από τα
αποτελέσματα του ταξιδιού».

Οι ίδιες πηγές υποστήριζαν ότι «ξεκινήσαμε από την Αθήνα με φοβίες και
βρεθήκαμε να μας αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα και αξιοπρέπεια». Διπλωματική
πηγή απέδωσε τον θετικό τρόπο αντιμετώπισης του κ. Σημίτη από την αμερικανική
ηγεσία στην «καλή στάση που τηρήσαμε εξαρχής στο θέμα του πολέμου στο
Αφγανιστάν». Και εξέφρασε την άποψη ότι «με τη στάση αυτή ρεφάραμε το πρόβλημα
με τη 17 Νοέμβρη». Άλλη πηγή, από τα μέλη της αποστολής, εξηγούσε ότι «ήρθαμε
αγχωμένοι και αποδείχθηκε ότι κακώς ήμασταν». Η ουσία είναι ότι με ή χωρίς
άγχος ο Πρωθυπουργός ξεπέρασε ικανοποιητικά έναν μεγάλο σκόπελο, για τον οποίο
πολλοί στην Αθήνα είχαν σπεύσει να αξιολογήσουν ως προάγγελο ακόμη και
εσωτερικών εξελίξεων! Φόβος,που είχε αγγίξει πολλά κυβερνητικά στελέχη, και
ήταν εν γνώσει και του κ. Σημίτη.