Ο Κ. Καραμανλής, η αποχώρηση και η επάνοδος στο ΝΑΤΟ

Από τους τυχερότερους Έλληνες πολιτικούς ήταν ασφαλώς ο Κωνσταντίνος
Καραμανλής. Όχι μόνο γιατί βρέθηκε ­ όπως φιλοδοξούσε ­ για 25 χρόνια στην
ηγεσία της χώρας, είτε ως πρωθυπουργός είτε ως πρόεδρος, αλλά κυρίως γιατί
πέτυχε εν ζωή να κυκλοφορήσουν 12 τόμοι με έγγραφα από τα αρχεία του, των
οποίων παρακολούθησε έως το τέλος την όλη ιστορική καταγραφή. Ήταν όμως και
για έναν ακόμα λόγο τυχερός. Δεν υπήρξε βιογράφος που να μην τον εξυμνεί ή να
μη γράφει καλά λόγια γι’ αυτόν, να μην τον θαυμάζει και να μην τον εξυψώνει
για κάθε ζήτημα.

Ο δημοσιογράφος και πρώην ευρωβουλευτής Γιώργος Αναστασόπουλος στο νέο βιβλίο
του δεν αποφεύγει να εκδηλώνει σε κάθε σελίδα την απέραντη εκτίμηση στον
ιδρυτή της ΕΡΕ και της Ν.Δ. Όπως επίσης δεν διστάζει να αναφερθεί σε θέματα
που άλλοι βιογράφοι δεν αγγίζουν, π.χ. τις σχέσεις του Καραμανλή με τον Τύπο
και κυρίως τους εκδότες.

Ασφαλώς, έχουν ενδιαφέρον οι σελίδες που αφορούν στις σχέσεις Καραμανλή –
Παπανδρέου, αλλά εκεί όπου πραγματικά καταγράφεται ο «άλλος Καραμανλής» σε
σχέση με εκείνον που ηγήθηκε της χώρας στα πέτρινα χρόνια του ’50 είναι η
καταγραφή του συγγραφέα για τις συναντήσεις του φίλου του πρωθυπουργού με τον
Γερμανό καγκελάριο Χέλμουτ Σμιτ και το «παιχνίδι» με το ΝΑΤΟ, από το
στρατιωτικό σκέλος του οποίου είχε αποχωρήσει η Ελλάδα στη μεταπολίτευση.

«Ο έλληνας πρωθυπουργός ­ γράφει ο Γιώργος Αναστασόπουλος ­ ήταν επόμενο να
αναμείνει ότι ο γερμανός καγκελάριος θα τον πίεζε για την επάνοδο της Ελλάδας
στο ΝΑΤΟ. Έτσι, σε συνέντευξή του προς την έμπειρη ανταποκρίτρια του
γερμανικού πρακτορείου ειδήσεων Ούρσουλα Ντίπγκεν, φρόντισε, πριν αναχωρήσει
απ’ την Αθήνα, να απευθύνει στον Χέλμουτ Σμιτ ένα πρώτο μήνυμα. Όταν η
δημοσιογράφος επέμεινε ότι θα είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο η Ελλάδα να
ενταχθεί στην ΕΟΚ, εφόσον δεν έχει τακτοποιήσει τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ, ο
Καραμανλής ανέβασε τους τόνους: “Νομίζω ότι ένας τέτοιος συσχετισμός θα
προσέβαλλε ηθικά την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, αλλά και το ΝΑΤΟ, γιατί θα
θεωρούνταν απαράδεκτος εκβιασμός!”

Ο Χέλμουτ Σμιτ δεν πείσθηκε

Και το πρώτο ζήτημα που έθεσε στον έλληνα συνάδελφό του, όταν άρχισαν οι
επίσημες συνομιλίες τους στο κτίριο της γερμανικής Καγκελαρίας, ήταν ο
συνδυασμός της εντάξεως της Ελλάδας στην ΕΟΚ με την επανένταξή της στο
στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.

Ο Καραμανλής δεν έσκυψε, όμως, το κεφάλι. Ξαφνιάζοντας όλους, όσοι βρίσκονταν
στην Αίθουσα, με πρώτο τον ίδιο τον καγκελάριο, έδωσε, χωρίς δισταγμό, μια
υπερήφανη απάντηση: “Καλύτερα να σταματήσουμε τη συζήτηση, κ. καγκελάριε”.
Κοίταξε για μία στιγμή τον Χέλμουτ Σμιτ ίσια στα μάτια και συνέχισε: “Αρνούμαι
προκαταβολικά να συζητήσω το θέμα του ΝΑΤΟ. Είναι άσχετο με το ελληνικό αίτημα
για την ένταξη στην Κοινότητα. Αν θέλετε να έχουμε συνομιλίες, θα ξεχωρίσουμε
τα θέματα. Αλλιώς θα σταματήσουμε εδώ. Και η επίσκεψή μου θα περιορισθεί σε
επίσκεψη εθιμοτυπικού χαρακτήρα”».

Ήταν η σειρά του γερμανού καγκελαρίου να κατευθύνει προς τον Καραμανλή το
βλέμμα του. «Κι ενώ, όλοι οι παριστάμενοι περίμεναν τον σπινθήρα που θα έκανε
στην ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα να ξεσπάσει καταιγίδα, ένα αδιόρατο συναινετικό
χαμόγελο στο σκληρό πρόσωπο του Σμιτ προανήγγειλε τη βαθιά συνεννόηση των δύο
ανδρών, την αμοιβαία εκτίμηση και κάτι περισσότερο: την απαρχή μίας νέας φιλίας».

Ο συγγραφέας γράφει ότι αυτή την τακτική την ακολούθησε ο Κωνσταντίνος
Καραμανλής για να πετύχει την αποσύνδεση της ιστορίας ένταξης της Ελλάδας στην
ΕΟΚ από την επάνοδό της στο ΝΑΤΟ, κάτι που διακαώς επιθυμούσαν στις Βρυξέλλες.

Βεβαίως, ο κ. Αναστασόπουλος ο οποίος διετέλεσε διευθυντής του ΑΠΕ, πρόεδρος
της ΕΣΗΕΑ, διευθυντής της «Μεσημβρινής» και υπηρεσιακός υφυπουργός Προεδρίας
στις κυβερνήσεις του Καραμανλή το 1977 και το 1981, δεν κρύβει κάθε στιγμή στο
βιβλίο του, τη λατρεία για τον αρχηγό του.

Αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να καταγράψει μία σειρά από γεγονότα με στοιχεία
που ­ σε ορισμένες περιπτώσεις ­ δεν περιλαμβάνονται στο αρχείο Καραμανλή. Και
το κάνει για να φωτίσει ­ όπως φιλοδοξεί ­ άγνωστες πτυχές ενός πολιτικού, που
ηγήθηκε όσο κανείς άλλος με τόση επιτυχία της Δεξιάς στην Ελλάδα.