Αναμνήσεις από τον θάνατο

Ο 44χρονος άνδρας που είχε καταρρεύσει ενώ βρισκόταν σε ένα χωράφι, εισήχθη
επειγόντως στο νοσοκομείο έχοντας χάσει τις αισθήσεις του και χωρίς να έχει
σφυγμό ή να παρουσιάζει κάποιο σημάδι λειτουργίας ο εγκέφαλός του. Έμοιαζε να
είναι νεκρός.

Στο νοσοκομείο οι γιατροί ξεκίνησαν αμέσως να του κάνουν τεχνητή αναπνοή και
μαλάξεις στην καρδιά.

Μια νοσοκόμα που προσπαθούσε να περάσει έναν σωλήνα ορού μέσα στον λάρυγγα του
άνδρα, είδε ότι εκείνος φορούσε τεχνητή οδοντοστοιχία. Η νοσοκόμα του την
αφαίρεσε και την άφησε σε ένα τραπέζι που βρισκόταν εκεί κοντά. Ο ασθενής
έπειτα μεταφέρθηκε στη μονάδα εντατικής φροντίδας.

Μια εβδομάδα αργότερα, αφού ο ασθενής είχε συνέλθει, η νοσοκόμα τον ξαναείδε.
Ο άνδρας αμέσως αναγνώρισε τη νοσοκόμα ως τον άνθρωπο που του είχε αφαιρέσει
την τεχνητή οδοντοστοιχία και επίσης θυμήθηκε και πολλές άλλες λεπτομέρειες
των γεγονότων που συνέβησαν ενόσω εκείνος βρισκόταν σε βαθύ κώμα. Ο άνδρας
είπε ότι αντιλαμβάνονταν αυτά τα γεγονότα από μακριά. Ότι τα παρατηρούσε από
επάνω από το κρεβάτι του, από όπου και παρακολουθούσε τις προσπάθειες των
γιατρών.

Αυτή η ιστορία θα μπορούσε να είναι μια από τις διάφορες δήθεν υπερφυσικές
ιστορίες που τακτικά δημοσιεύονται στις σελίδες των σκανδαλοθηρικών ταμπλόιντ
της δεκάρας. Μόνο που δημοσιεύθηκε κάπου αλλού. Σε ένα επιστημονικό περιοδικό.
Στο έγκριτο βρετανικό ιατρικό περιοδικό, το «Lancet».

«Οιονεί θάνατος». Ασθενείς που υπήρξαν για κάποιο διάστημα κλινικά νεκροί ανέφεραν ότι είχαν αναμνήσεις από την περίοδο αυτή

Πρόκειται για την πιο πρόσφατη μελέτη μιας μακράς σειράς ερευνών για να
αποδειχθεί ή να απορριφθεί η ύπαρξη των εμπειριών «οιονεί θανάτου» ­ κάτι,
που, ως επί το πλείστον, έχει παραμείνει στη σφαίρα του παραφυσικού.

Η νέα αυτή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «Lancet», είναι μια από τις πρώτες
επιστημονικές μελέτες αυτού του φαινομένου που διεξάγονται και δημοσιεύονται.
Έτσι λοιπόν, αντί να παίρνουν συνεντεύξεις από τους ανθρώπους που ανέφεραν ότι
είχαν περάσει τέτοια εμπειρία «οιονεί θανάτου» αρκετό χρόνο αφού είχε συμβεί
το γεγονός, οι ερευνητές που εκπόνησαν τη μελέτη αυτή, απλούστατα
παρακολούθησαν από κοντά εκατοντάδες ασθενείς που είχαν επανέλθει στη ζωή
αφότου είχε επέλθει κλινικός θάνατος. Οι ερευνητές συνέλεξαν από τους
ανθρώπους αυτούς όσο το δυνατόν πιο ακριβείς περιγραφές της εμπειρίας «οιονεί
θανάτου» που είχαν περάσει.

Σύμφωνα λοιπόν με τη μελέτη αυτή, περίπου το 18% των ασθενών που συμμετείχαν
στην έρευνα ανέφεραν ότι είχαν κάποιες αναμνήσεις από την περίοδο που ήταν
κλινικά νεκροί, ενώ 8%-12% ανέφεραν ότι πέρασαν ορισμένες εμπειρίες «οιονεί
θανάτου» ­ έβλεπαν φώτα στην άκρη ενός τούνελ, έβλεπαν ότι διέσχιζαν έναν
ποταμό ή μιλούσαν με νεκρούς συγγενείς.

Οι επιστήμονες που εκπόνησαν την έρευνα ισχυρίζονται τώρα ότι τα στοιχεία που
βρήκαν αποδεικνύουν ότι δεν είναι ψευδαίσθηση οι εμπειρίες «οιονεί θανάτου»
και προτρέπουν τους υπόλοιπους επιστήμονες και ειδικούς να αναθεωρήσουν τις
απόψεις που έως τώρα είχαν για ένα από τα μεγαλύτερα ιατρικά μυστήρια: την
φύση της ίδιας της ανθρώπινης συνείδησης.

Η φύση της ανθρώπινης συνείδησης

Οι περισσότεροι νευρολόγοι πιστεύουν ότι η συνείδηση είναι προϊόν της ύλης του
εγκεφάλου ­ ότι το μυαλό, ως έννοια νοητή ­ δημιουργείται από την ύλη. Αλλά αν
οι εμπειρίες «οιονεί θανάτου» είναι πράγματι αυτό που λένε ότι είναι όσοι τις
βίωσαν, τότε πώς μπορεί η συνείδηση να υπάρχει και να δρα ανεξάρτητα από την
εγκεφαλική λειτουργία;

«Μπορεί», λέει ο δρ Πιμ βαν Λόμελ καρδιολόγος στο Πανεπιστήμιο Ρίτζινστεϊτ της
Ολλανδίας και επικεφαλής της πρωτοποριακής και ανατρεπτικής νέας έρευνας.

Και συνεχίζει: «Όταν ανοίγουμε τις τηλεοράσεις βλέπουμε κάποιο πρόγραμμα. Το
πρόγραμμα αυτό δεν το δημιουργεί όμως η τηλεόρασή μας ­ απλώς το λαμβάνει. Η
τηλεόραση είναι δέκτης. Όταν σβήσουμε την τηλεόραση, το πρόγραμμα συνεχίζει να
παίζει, αλλά εμείς δεν μπορούμε να το δούμε. Όταν “σβήνουμε” το μυαλό μας, η
συνείδηση συνεχίζει να υπάρχει εκεί, αλλά εμείς απλώς δεν μπορούμε να την
αισθανθούμε μέσα στο σώμα μας».