ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Το Λάακεν δείχνει τον δρόμο

Για σημαντική πρόκληση που αντιμετωπίζει η δική του «γενιά ηγετών» μίλησε ο
Τζων Σουήνυ. Προς το παρόν, πάντως, λοξοκοιτάζει προς την πλευρά των
Βρυξελλών.

Τζων Σουήνυ: ο βετεράνος συνδικαλιστής επανεξελέγη, δύσκολα όμως θα ανακόψει την πτώση

Πρώτα τα καλά νέα: τα ευρωπαϊκά συνδικάτα χαίρουν αρίστης υγείας. Αύριο
οργανώνουν μια μαζική διαδήλωση στο Λάακεν των Βρυξελλών με επικεφαλής
απολυμένους από εργοστάσια και αεροπορικές εταιρείες, ενώ τους επόμενους μήνες
ετοιμάζουν κινητοποιήσεις στη Γερμανία και τη Γαλλία με αίτημα μισθολογικές
αυξήσεις. Αφορμή για τη διαδήλωση των Βρυξελλών, που δεν αποκλείεται να έχει
παρατράγουδα, είναι η σύνοδος κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφορμή για τις
κινητοποιήσεις, όσο και αν φαίνεται περίεργο, είναι η εισαγωγή του ευρώ. Θα
βοηθήσουν όμως και μερικές κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις που θα διεξαχθούν
το 2002.

Η ευκολία με την οποία οι εργαζόμενοι στη γαλλική χωροφυλακή απέσπασαν
παραχωρήσεις από την κυβέρνηση σε θέματα μισθών και συνθηκών εργασίας
αναμένεται να ενθαρρύνει και άλλους κλάδους να διεκδικήσουν με δυναμικό τρόπο
ανάλογα αιτήματα. Το προσωπικό της Τράπεζας της Γαλλίας ανακοίνωσε έτσι ότι θα
απεργήσει στις 14 Δεκεμβρίου, την ημέρα που έχει προγραμματιστεί να μοιραστούν
τα πακέτα των ευρώ. Πώς να διακινδυνεύσει ο Λιονέλ Ζοσπέν μια σύγκρουση όταν
πέντε μήνες αργότερα θα αντιμετωπίσει τον Σιράκ σε μια κρίσιμη μάχη για την
προεδρία; Τη στήριξη του εργατικού κινήματος την έχει όμως ανάγκη και ο
Γκέρχαρντ Σρέντερ για να κερδίσει τις εκλογές του ερχόμενου Σεπτεμβρίου.
Διόλου περίεργο, λοιπόν, που η ηγεσία του ισχυρού συνδικάτου IG Metall
«τόλμησε» χθες να προτείνει αυξήσεις της τάξεως του 5%-7% ως βάση στις
διαπραγματεύσεις για τις συλλογικές συμβάσεις που θα αρχίσουν τον προσεχή
Ιανουάριο.

Και τώρα τα κακά νέα, για όποιον τουλάχιστον ενδιαφέρεται για όλες τις πλευρές
του παγκόσμιου συνδικαλιστικού κινήματος: η εικόνα στην Αμερική είναι ακριβώς
η αντίθετη από την Ευρώπη. Το ποσοστό συμμετοχής των Αμερικανών στα συνδικάτα
τους έχει μειωθεί μέσα σε πέντε χρόνια από 14,5% σε 13,5%. Και όπως προβλέπει
ο Γκάρυ Τσέιζον, ειδικός του συνδικαλιστικού κινήματος από το Πανεπιστήμιο
Κλαρκ της Μασαχουσέτης, η επόμενη χρονιά θα είναι πολύ δύσκολη. Οι επιθέσεις
της 11ης Σεπτεμβρίου έπληξαν τομείς με υψηλά ποσοστά συμμετοχής στα συνδικάτα,
όπως οι αεροπορικές εταιρείες ή ο τουρισμός. Τα συνδικάτα έχουν παραιτηθεί
πλέον από τις διαμαρτυρίες για τις απολύσεις ή το κλείσιμο εργοστασίων, και
ρίχνουν όλο το βάρος στις συλλογικές συμβάσεις. Με πενιχρά αποτελέσματα: όταν
ένας εργοδότης θέλει να κλείσει το εργοστάσιό του, περιμένει απλώς να λήξει η
σύμβαση…

Ο δυναμικός Τζων Σουήνυ επανεξελέγη βέβαια την περασμένη Τετάρτη πρόεδρος της
AFL-CIO, μιας ομοσπονδίας 66 συνδικάτων. Αλλά οι εξουσίες του είναι μικρότερες
απ’ ό,τι πολλοί πιστεύουν. Ορισμένα συντηρητικά συνδικάτα, όπως οι
φορτηγατζήδες του Τζίμυ Χόφα, σκέπτονται να αποχωρήσουν από την ομοσπονδία. Ο
συνδικαλισμός χρειάζεται σήμερα νέα κίνητρα, καινούργιες ιδέες.