[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Στην έναρξη των πανκινεζικών αγώνων που έγιναν πρόσφατα, οι Κινέζοι
διοργανωτές κατέβασαν, έτσι για πλάκα,…10.000 χορευτές και καλλιτέχνες! Το
υπερθέαμα ήταν λαμπρό και η διοργάνωση άψογη.

Δύο χιλιάδες τετρακόσιες ημέρες πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου
(2008) η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή έχει μείνει με το στόμα ανοιχτό. Οι
διοργανωτές βεβαιώνουν πως σε… πέντε μήνες θα έχουν έτοιμη την μία πίστα
Κανόε-Καγιάκ-Σλάλομ.

Επτά τρισ. δραχμές δίνουν οι Κινέζοι για να «βγουν στον κόσμο» μέσω των
Ολυμπιακών Αγώνων!

Μοναδικό τους πρόβλημα, η γλώσσα. «Ξέρουν όμως τι πρέπει να κάνουν», σημειώνει
στέλεχος της ΔΟΕ. «Σχεδιάζουν ήδη ένα πρόγραμμα προσέλκυσης εργαζομένων για
εκμάθηση της αγγλικής και μέσα σε τρία-τέσσερα χρόνια θα έχουν χιλιάδες
αγγλομαθείς».

Η λάμψη του Πεκίνου έχει επηρεάσει τους διεθνείς χορηγούς της ΔΟΕ που δεν
βλέπουν την ώρα να πατήσουν πόδι στην ασιατική ήπειρο.

Στην Αθήνα, εννιακόσιες τόσες ημέρες πριν από την έναρξη των Αγώνων, η εικόνα
είναι διαφορετική. Τώρα, θα πει κανείς, «έχει καμία σχέση η Αθήνα με το
Πεκίνο;». Βεβαίως, και όχι! Κανείς όμως δεν ζητεί από την Αθήνα αυτό που
περιμένει από το Πεκίνο, ή περίμενε από το Σίδνεϊ. Για άλλους λόγους κέρδισε η
Αθήνα τη διοργάνωση του 2004, άλλα περιμένει ο κόσμος από αυτήν. Μόνο που,
τρία χρόνια πριν, μοιάζει να το έχει αφήσει λιγάκι στην άκρη αυτό το, «για
άλλους λόγους», και σύρεται ασθμαίνοντας πίσω απο την αγωνία για τα…
ντουβάρια!

Η ΔΟΕ δεν πιέζει την Αθήνα για αθλητικά παλάτια, ούτε της ζητεί να γίνει η
βασίλισσα των παγκόσμιου αθλητικού στερεώματος με τα σούπερ γήπεδα, ακόμα και
σε γειτονιές που ασφυκτιούν για ελεύθερους χώρους. Στις πιέσεις των Παγκόσμιων
Αθλητικών Ομοσπονδιών για «παλάτια» υπάρχουν άλλες απαντήσεις.

Κι όμως! Η Αθήνα δείχνει εγκλωβισμένη στη γκρίνια για τα «ντουβάρια». Τόσο που
έχει ξεχάσει αυτό που ξέρει καλύτερα: Πολιτισμό και όραμα.

Το πρωθυπουργικό «μέτρο» μπορεί να μπει στην υπηρεσία του οράματος και να
κάνει πράξη την περίφημη «αναβάπτιση», των βουτηγμένων στην εμπορευματοποίηση
Ολυμπιακών Αγώνων. Για να γίνουν όμως όλα αυτά πράξη χρειάζεται χρόνος και
έμπνευση. Γιατί τα οράματα δεν παράγονται ούτε μέσω επικοινωνιακών τρυκ, ούτε
όταν η φαιά ουσία υπηρετεί ματαιοδοξίες…

Το Πεκίνο ξέρει τι πρέπει να κάνει: Μαθαίνει αγγλικά. Η Αθήνα;