ΠΡΟΣΩΠΑ Πρωθυπουργός κοινής αποδοχής

Ο Χαμίντ Καρζάι επανέκαμψε στο Αφγανιστάν στις 8 Οκτωβρίου, μία ημέρα μετά
την έναρξη των αμερικανικών βομβαρδισμών. Ήταν από τότε φανερό ότι θα έχει
μέλλον.

Χαμίντ Καρζάι. Ιδιοκτήτης εστιατορίων στις ΗΠΑ

Αφ’ ενός, επειδή υποστήριξε από την πρώτη στιγμή την αμερικανική εκστρατεία
και θεωρείται «χαϊδεμένο παιδί» των Αμερικανών· αφ’ ετέρου, επειδή ο
συνασπισμός κατά των Ταλιμπάν ότι δεν είχε στελέχη από την εθνότητα των
Παστούν, που είναι η πολυπληθέστερη στο Αφγανιστάν και, ως αρχηγός Παστούν, ο
Καρζάι κάλυψε το κενό ­ μπήκε κρυφά στο Νότιο Αφγανιστάν και άρχισε να
κινητοποιεί τις φυλές των Παστούν εναντίον των (επίσης Παστούν) Ταλιμπάν.
Ακόμη, ως οπαδός του τέως βασιλιά Μοχάμεντ Ζάχερ Σαχ, ο Καρζάι έχει και την
υποστήριξη των μοναρχικών. Και καθώς είχε πολεμήσει και εναντίον των
Σοβιετικών, χαίρει και της εμπιστοσύνης των παλιών μουτζαχεντίν της Βόρειας
Συμμαχίας. Στο Αφγανιστάν σπανίζουν σήμερα οι προσωπικότητες που συγκεντρώνουν
τόσο πολύπλευρη αποδοχή και η ανάδειξή του ως μεταβατικού πρωθυπουργού ήταν εν
πολλοίς αναμενόμενη.

Ο Χαμίντ Καρζάι, 44 χρόνων, γεννήθηκε στο Κανταχάρ και ανήκει στην ισχυρή φυλή
Ποπαλζάι των Παστούν. Σπούδασε στην Καμπούλ και στο Πανεπιστήμιο Σίμλα της
Ινδίας και το 1980, ένα χρόνο μετά την εισβολή των Σοβιετικών, πήγε στις ΗΠΑ,
όπου ίδρυσε μια επιτυχημένη αλυσίδα εστιατορίων με καταστήματα στη Βοστώνη, τη
Βαλτιμόρη, το Σαν Φρανσίσκο και το Σικάγο. Με τα χρήματα που κέρδισε (ή που
κατ’ άλλους του προμήθευσε η CIA) βοήθησε στη χρηματοδότηση της αφγανικής
αντίστασης και το 1982 πήγε στην Πεσαβάρ του Πακιστάν και έγινε διευθυντής
επιχειρήσεων του Αφγανικού Εθνικοαπελευθερωτικού Μετώπου. Το 1992, μετά την
πτώση του φιλοσοβιετικού καθεστώτος, επέστρεψε στην Καμπούλ ως υφυπουργός
Εξωτερικών.

Το 1996 οι Ταλιμπάν ήρθαν στην εξουσία και, παρά τις σχέσεις του Καρζάι με τη
Δύση, τον διόρισαν εκπρόσωπο του Αφγανιστάν στον ΟΗΕ. Σύμφωνα με ορισμένους,
εκείνος αρνήθηκε τον διορισμό και κατήγγειλε τους Ταλιμπάν ως πράκτορες των
πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με άλλους, ο μουλάς Ομάρ ακύρωσε τον
διορισμό όταν έμαθε ότι ο Καρζάι δεν είχε γενειάδα… Η σύγκρουσή του με τους
Ταλιμπάν οξύνθηκε το 1999, όταν ο πατέρας του, ο Αμπντούλ Άχαντ Καρζάι,
δολοφονήθηκε στην Κουέτα και ο Χαμίντ πείστηκε πως το αφγανικό καθεστώς
βρισκόταν πίσω από την επίθεση. Διαδέχθηκε τον πατέρα του επικεφαλής των
Ποπολζάι, έφυγε στην εξορία και ξεκίνησε εκστρατεία για την επιστροφή του
βασιλιά και την ανασύσταση της Λόγια Ζίργκα, του παραδοσιακού συμβουλίου των
προυχόντων. Στα «διαπιστευτήριά» του για την πρωθυπουργία περιλαμβάνεται και η
αγάπη του για το μπουζκάσι, το εθνικό αγώνισμα της χώρας στο οποίο καβαλάρηδες
διεκδικούν μια αποκεφαλισμένη κατσίκα.