ΔΡΟΜΟΙ

Ο Σαρόν…

… έκοψε στη μέση τη συνάντησή του με τον Μπους και επέστρεψε στη χώρα του
για να διευθύνει τα αντίποινα. Ποια θα είναι άραγε αυτά; Και άλλα αποσπάσματα
θανάτου; Και άλλοι βομβαρδισμοί προσφυγικών καταυλισμών; Και άλλες
κατεδαφίσεις σπιτιών; Και άλλες απαγωγές; Και άλλα βασανιστήρια; Και άλλοι
αποκλεισμοί των κατεχομένων εδαφών; Το ισραηλινό μενού έχει πολλά. Όμως, ό,τι
και αν γίνει από όλα αυτά, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει για τους
Παλαιστινίους, ούτε προς το χειρότερο ούτε προς το καλύτερο.

Ο διάλογος…

… της βίας που εδώ και χρόνια διεξάγεται ανάμεσα στους Παλαιστίνιους
βομβιστές και τους Ισραηλινούς σιωνιστές δεν χρειάζεται πια τη «μεσολάβηση»
της Παλαιστινιακής «Αρχής». Έχει γίνει τόσο οξύς και αιματηρός, που δεν
αποκλείεται σύντομα να καταλήξει στην άμεση ισραηλινή κατοχή των
παλαιστινιακών εδαφών. Άλλωστε, τι ελέγχει ο Αραφάτ; Μια δυο λωρίδες γης,
σκόρπιες και αυτές, που κάθε τόσο βομβαρδίζονται από τον ισραηλινό στρατό. Και
πόσο τις ελέγχει; Με τι μέσα;

Είναι ειρωνεία…

… να περιμένει κανείς από τον Αραφάτ να πετύχει εκεί που οι ίδιοι οι
Ισραηλινοί αποτυγχάνουν τόσα χρόνια, παρά τη βία, τις συλλήψεις, τους
βομβαρδισμούς. Είναι ειρωνεία οι Ισραηλινοί να ρίχνουν το φταίξιμο σε έναν
μόνο άνθρωπο που, από τη μια του καταστρέφουν όλους τους μηχανισμούς με τους
οποίους θα μπορούσε να ασκήσει εξουσία και από την άλλη του ζητούν να συλλάβει
τους βομβιστές. Είναι ειρωνεία να ακούμε τον Αραφάτ να κηρύσσει κατάσταση
εκτάκτου ανάγκης. Γιατί όλα τα μέσα, με τα οποία η Παλαιστινιακή «Αρχή» θα
μπορούσε είτε να καταστείλει τη βία είτε να βελτιώσει τη ζωή των Παλαιστινίων,
βρίσκονται στα χέρια των Ισραηλινών. Και είναι τραγωδία να ξέρει κανείς πως οι
τυφλές βόμβες που κάθε τόσο πέφτουν στους δρόμους της Ιερουσαλήμ ή στις
πλατείες της Ραμάλα δεν ξεχωρίζουν τα θύματά τους και πως ανάμεσα σε αυτά
σίγουρα είναι και άνθρωποι που έκλειναν τα αυτιά τους σε αυτόν το διάλογο της
βίας.

Στο BBC…

… ρώτησαν τον Ρολφ Μάγιερ, πρώην υπουργό στην τελευταία κυβέρνηση του
απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική, ποιος πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα για τον
τερματισμό της σύγκρουσης, οι Παλαιστίνιοι ή το Ισραήλ. Και εκείνος είπε πως η
Νότιος Αφρική μπόρεσε να προχωρήσει μπροστά, μονάχα όταν η κυβέρνηση του
απαρτχάιντ αποφάσισε να βάλει κατά μέρος το όνειρο της μονοκρατορίας των
λευκών. Έτσι και το Ισραήλ πρέπει να ξεχάσει το όνειρο της μονοκρατορίας των
Ισραηλινών. Το πρώτο βήμα είναι δικό του. Φιλικές συμβουλές από τον υπουργό
του ρατσιστικού καθεστώτος που υπήρξε ένας από τους στενότερους συμμάχους του
Ισραήλ. Χθες το βάρος του θανάτου έπεφτε πάνω στους Παλαιστινίους. Σήμερα
πέφτει στους Ισραηλινούς. Τίποτα πια δεν μπορεί να μας ξαφνιάσει. Ίσως,
μονάχα, αν αύριο δεν θρηνήσουμε και άλλους αθώους νεκρούς.