[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η είδηση πέρασε στα ψιλά, έχει όμως τη σημασία της. Το 2001 θα είναι
καταστροφική χρονιά για τους παραγωγούς σαμπάνιας. Οι πωλήσεις πάνε χάλια. Η
αλήθεια είναι ότι τους περισσότερους μήνες το διεθνές οικονομικό κλίμα ήταν
αρνητικό. Όλοι μιλούσαν για ύφεση ­ κουβέντα που δεν προκαλεί ακριβώς δίψα για
ένα ποτήρι Ντομ Περινιόν. Ύστερα ήρθε η 11η Σεπτεμβρίου και τα τίναξε όλα στον
αέρα.

Στα αζήτητα λοιπόν η σαμπάνια; Το γεγονός έχει κάποιο συμβολισμό. Σηματοδοτεί
το τέλος μιας εποχής πλούτου και επιπολαιότητας. Πάρτε για παράδειγμα την
κοινή αγροτική πολιτική, μία από τις «ιερές αγελάδες» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εδώ και 20 χρόνια, οι αγρότες απολάμβαναν ένα προνομιακό καθεστώς επιδοτήσεων,
πίνοντας όχι σαμπάνια, αλλά πάντως κρασί στην υγεία των Βρυξελλών. Η ροή
κονδυλίων εξόργιζε τους βόρειους ­ κάποτε η Θάτσερ είχε ζητήσει «τα λεφτά μας
πίσω» ­ που τη θεωρούσαν σκανδαλώδη. Την επέβαλαν όμως οι Γάλλοι και οι άλλοι
του «λόμπι των μεσογειακών χωρών», για να εξευμενίσουν τους αγρότες ­ δηλαδή
για πολιτικούς λόγους.

Ωστόσο, όλα τα ωραία πράγματα έχουν ένα τέλος. Τα κονδύλια της ευρωπαϊκής
αγροτικής πολιτικής στερεύουν. Όπως πάντα, οι λόγοι είναι περίπλοκοι. Αν οι
Βρυξέλλες επιδοτούσαν τη γεωργία των χωρών της διεύρυνσης (Πολωνοί και άλλοι)
όπως τους Μεσόγειους, τότε η Ε.Ε. θα έπεφτε έξω. Έτσι τα χρήματα θα πάνε υπέρ
της διεύρυνσης γενικώς, σε υποδομές που να ενισχύσουν τα καινούργια μέλη της
Ε.Ε. Όσο για τους αγρότες, αυτοί καλούνται να προσαρμοστούν σταδιακά σε μια
σκληρή πραγματικότητα, για την οποία δεν είναι έτοιμοι. Γιατί μαζί με τα
φρούτα θαβόταν σιγά-σιγά κάθε χρόνο και η ανταγωνιστικότητα της αγροτικής
παραγωγής.

Για τους καπνοπαραγωγούς, δεδομένης της διεθνούς αντι-καπνιστικής εκστρατείας,
η κατάσταση είναι ελαφρώς χειρότερη. Μόνο τα πανό και τα τρακτέρ θυμίζουν
κάπως το παρελθόν, ενώ η κυβέρνηση δείχνει κατανόηση. Ο νέος γύρος αγροτικών
κινητοποιήσεων διακρίνεται στο βάθος από ηττοπάθεια.