Φοιτητές από το Διαδίκτυο

Περισσότεροι από 3 στους 10 φοιτητές θα σπουδάζουν μακριά από τα
παραδοσιακά ιδρύματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης χρησιμοποιώντας μεθόδους εξ
αποστάσεως μάθησης και κυρίως το Διαδίκτυο μέσα στα επόμενα 10-15 χρόνια.

Οι επιχειρήσεις θα παρέχουν οι ίδιες μεγάλο ποσοστό της επαγγελματικής
εκπαίδευσης στους εργαζομένους τους στο ίδιο χρονικό διάστημα, αλλά για να
μπορέσουν να αντεπεξέλθουν, ειδικά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στο κόστος
τής διά βίου μάθησης που αναμένεται να τριπλασιαστεί τα επόμενα χρόνια, είναι
πολύ πιθανόν να χρειαστεί επιμερισμός του μεταξύ πολιτείας, επιχειρήσεων και
ιδιωτών.

Αυτά είναι τα βασικότερα συμπεράσματα για το εγγύς μέλλον της εκπαίδευσης, τα
οποία προέκυψαν από τη συζήτηση στρογγύλης τραπέζης που διοργάνωσε χθες το
Ίδρυμα Μελετών Λαμπράκη με θέμα “Σενάρια για την εκπαίδευση στον 21ο αιώνα”.
Τα κυριότερα από τα ζητήματα που απασχόλησαν τους Έλληνες και ξένους
εμπειρογνώμονες και τους ομιλητές που παρενέβησαν ήταν κατά πόσο οι νέες
τεχνολογίες θα αντικαταστήσουν στο άμεσο μέλλον τις παραδοσιακές εκπαιδευτικές
δομές και σε ποιο βαθμό η αγορά εργασίας είναι επιθυμητό να προσδιορίζει το
είδος της παρεχόμενης εκπαίδευσης μέσω του νόμου προσφοράς – ζήτησης.

Στη συζήτηση, που συντόνισε ο δημοσιογράφος κ.Ν. Μπακουνάκης, συμμετείχαν ως
εμπειρογνώμονες τα μέλη του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για την Εκπαίδευση στην
Κοινωνία της Πληροφορίας κ.κ. Eric Barchechat – κοινωνιολόγος, Cl. Donti –
πρόεδρος του ιταλικού ερευνητικού οργανισμού Scienter, W. Kugemann –
διευθυντής ερευνητικού εργαστηρίου του γερμανικού Πανεπιστημίου Erlangen,
Νικήτας Καστής – βοηθός γενικός διευθυντής του Ιδρύματος Μελετών Λαμπράκη και
οι Γ. Δουκίδης, καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Λένα
Κολιοπούλου – μέλος του Δ.Σ. του ΣΕΒ και Π. Χαραμής – γενικός γραμματέας του
Κέντρου Μελετών και Τεκμηρίωσης της ΟΛΜΕ.

Η συζήτηση επικεντρώθηκε γύρω από 4 θεματικές ενότητες. Η πρώτη αφορούσε την
παγκοσμίως ολοένα αυξανόμενη τάση να παρέχεται εκπαίδευση εκτός των
παραδοσιακών δημόσιων εκπαιδευτικών δομών, όπως το σχολείο. Επισημάνθηκε ότι η
τάση αυτή είναι ήδη εμφανής στα δημόσια ελληνικά σχολεία, εν μέρει και
εξαιτίας της αύξησης των αλλοδαπών μαθητών, ενώ η ανώτατη εκπαίδευση τείνει
όλο και περισσότερο να γίνει πιο επαγγελματική. Χαρακτηριστικά, η κ.
Κολιοπούλου τόνισε ότι από τη στιγμή που είτε το θέλουμε είτε όχι η αγορά
εργασίας είναι που ορίζει το παιχνίδι, και συνεπώς το εκπαιδευτικό σύστημα
οφείλει να γίνει ανταγωνιστικό αν θέλει να επιβιώσει. Σε παρέμβασή του όμως ο
πρόεδρος της ΟΛΜΕ κ.Ν. Τσούλιας τόνισε ότι αποστολή του σχολείου είναι η
διαπαιδαγώγηση των μαθητών κι όχι τόσο η επαγγελματική τους εκπαίδευση.

Οι άλλες ενότητες αφορούσαν τη διά βίου εκπαίδευση, τις νέες τεχνολογίες και
την επαγγελματική εξειδίκευση. Οι περισσότεροι ομιλητές τόνισαν ότι οι νέες
τεχνολογίες είναι το όχημα αλλά όχι ο σκοπός της μελλοντικής εκπαίδευσης και
συμφώνησαν ότι η διά βίου εκπαίδευση αποκτά βαρύνουσα σημασία στο εγγύς
μέλλον. Το αυριανό σχολείο δεν κινδυνεύει, κατέληξαν, ωστόσο πρέπει να
επαναπροσδιοριστεί για να λειτουργήσει καλύτερα σύμφωνα με τα νέα δεδομένα.