Οι βομβαρδισμοί δεν είναι η ορθή λύση

Ο Pierre Vidal-Naquet

«Αυτός ο πόλεμος, όπου κάθε βόμβα συμβάλλει στη δημιουργία μελλοντικών Μπιν
Λάντεν, δεν είναι δικός μας πόλεμος. Η απερίφραστη καταδίκη των εγκλημάτων της
11ης Σεπτεμβρίου δεν δικαιολογεί ούτε τον νόμο του Λιντς ούτε τον νόμο της
ανταπόδοσης».

Αυτά αναφέρει διακήρυξη που υπέγραψαν 113 Γάλλοι διανοούμενοι, μεταξύ των
οποίων και ο ιστορικός Πιερ Βιντάλ-Νακέ, γνωστός από τον αγώνα του κατά του
πολέμου στην Αλγερία. Οι βομβαρδισμοί τού Αφγανιστάν, λέει ο γνωστός
ελληνιστής σε συνέντευξή του στη Λιμπερασιόν, αποκαλύπτουν για άλλη μια
φορά τον τρόπο των Αμερικανών να ρίχνουν βόμβες χωρίς να ενδιαφέρονται για το
τι υπάρχει από κάτω. Η στρατηγική αυτή γεννήθηκε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
ύστερα από μια περίφημη συζήτηση στο περιβάλλον του Τσώρτσιλ: πρέπει να
βομβαρδίζουμε τις πόλεις ή όχι; Η απάντηση ήταν καταφατική. Επρόκειτο για μια
στρατηγική του τρόμου, που απαντούσε στη στρατηγική των ναζί. Ο πόλεμος
κερδήθηκε. Ήταν όμως ο καλύτερος τρόπος; Οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί της
Δρέσδης δεν άλλαξαν τίποτα στον στρατιωτικό τομέα και χρησιμοποιήθηκαν στη
συνέχεια από τη σοβιετική προπαγάνδα.

Ο Βιντάλ-Νακέ δεν είναι ειρηνιστής. «Τον Χίτλερ έπρεπε να τον πολεμήσουμε,
αλλά όχι έτσι. Η σημερινή κατάσταση με τον Μπιν Λάντεν ανήκει, κατά τη γνώμη
μου, στη δικαιοδοσία των ειδικών δυνάμεων, όπως έκαναν οι Ισραηλινοί όταν
συνέλαβαν τον Αΐχμαν. Το πίστευα ήδη για τον Σαντάμ Χουσεΐν, οι μυστικές
υπηρεσίες θα έπρεπε να τους σκοτώσουν. Είμαι κατά της ποινής του θανάτου, αλλά
υπέρ των πολιτικών δολοφονιών. Η μόνη περίπτωση να δικαιολογηθούν οι
αμερικανικές επιχειρήσεις θα ήταν να τελειώσουν γρήγορα».

Λίγοι άνθρωποι στον κόσμο είναι σήμερα τόσο μισητοί όσο ο Μπιν Λάντεν, τονίζει
ο Γάλλος ιστορικός. Και όμως, πολλοί ταυτίζονται μαζί του. Το φαινόμενο δεν
είναι καινούργιο. Μια εποχή, οι αποικιοκρατούμενες χώρες είχαν εναποθέσει τις
ελπίδες τους στον Χίτλερ. Υπερασπιζόμενος τον Κλάους Μπάρμπι, ο δικηγόρος του
Ζακ Βερζές είχε πει στο δικαστήριο ότι οι Γάλλοι αποικιοκράτες είχαν κάνει τα
ίδια με τον πελάτη του. «Πρέπει να ξορκίσουμε αυτόν τον κίνδυνο», τονίζει ο
Βιντάλ-Νακέ. «Ένα είδος αντιαμερικανισμού οδηγεί σήμερα όχι στην πρόοδο, αλλά
σε μια εθνικιστική και θρησκευτική υστερία. Βλέπω όμως με έκπληξη τον φτωχό
προβληματισμό ­ κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες ­ που υπάρχει σήμερα για τα
αίτια αυτής της κατάστασης. Τον Μπιν Λάντεν δεν θα έπρεπε να τον έχουν
κατασκευάσει. Την εποχή εκείνη, οι Αμερικανοί υποστήριζαν όλους εκείνους που
αντετίθεντο στους Σοβιετικούς. Δεν σήκωσαν ούτε το μικρό τους δακτυλάκι κατά
του καθεστώτος των ταλιμπάν. Το ίδιο κάνουν και σήμερα, δεν δίνουν δεκάρα για
την κατάσταση των γυναικών στο Πακιστάν από τότε που η χώρα αυτή εντάχθηκε στο
δυτικό στρατόπεδο. Υπάρχει ένας μανιχαϊσμός βραχυπρόθεσμος, και πολύ
επικίνδυνος».

Ο Πιερ Βιντάλ-Νακέ ανησυχεί πραγματικά για το ενδεχόμενο μιας έκρηξης του
πλανήτη. «Τι θα συμβεί την ημέρα που δεν θα μείνει τίποτα άλλο στη Δύση από το
να σκοτώνει εκατομμύρια πεινασμένους ανθρώπους;».