[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Λένε πως η ζωή μιμείται την τέχνη. Από τις 11 Σεπτεμβρίου, η ζωή μιμείται
μάλλον μια κακή ταινία του Χόλιγουντ. Από τη Νέα Υόρκη έως το Ναϊρόμπι, η
υφήλιος βρίσκεται σε κατάσταση νευρικής κρίσης. Στην Αθήνα, μια επιστολή προς
το υπουργείο Υγείας προκάλεσε ένα μικρό χάος.

Το γράμμα ήταν αβλαβές. Απέδειξε όμως πόσο ευάλωτοι είμαστε. Η τρομοκρατία
είναι ασύμμετρη απειλή. Ένα μικρό χτύπημα προκαλεί πολλαπλάσιο φόβο. Πριν
βγουν οι «αστροναύτες» με τις ειδικές στολές στον δρόμο, μήπως έπρεπε να
αξιολογηθεί η κρίση; Τι πιθανότητες έχει μια ροζ σκόνη, που φθάνει συμπτωματκά
στο αρμόδιο υπουργείο, να συνιστά απειλή;

Δεν πρόκειται για ακίνδυνη εκτίμηση, αλλά για το είδος της απόφασης που
μετράει σε πραγματική κατάσταση ανάγκης και όχι σε κρίση-μαϊμού, όπως η
προχθεσινή. Ακόμη χειρότερα: δεν διακυβεύονται απόρρητα θέματα, αλλά η
καθημερινότητα του πολίτη. Οι χειρισμοί αυτοί δεν είναι εύκολοι. Στις ΗΠΑ, η
πολιτική των αρχών κυμαίνεται μεταξύ δημόσιας υποβάθμισης της βιοτρομοκρατίας
και κλεισίματος του Κογκρέσου. Το αποτέλεσμα; Η αντίφαση έχει προκαλέσει
συγκρατημένο… πανικό στον μέσο Αμερικανό.

Στην Ελλάδα, το μισό Υπουργικό Συμβούλιο διεκδικεί τη διαχείριση κρίσεων. Στο
υπουργείο Εξωτερικών οραματίζονται ειδική μονάδα υπό την ηγεσία τους. Στο
υπουργείο Άμυνας έχουν δικό τους όργανο. Το «χαλασμένο τηλέφωνο» φάνηκε στο
«Πίρι Ρέις», όταν οι μεν σήμαιναν συναγερμό για ένα θέμα που οι δε εμφάνιζαν
λυμένο. Σύγχυση υπάρχει και στο εσωτερικό. Στο υπουργείο Εσωτερικών έχουν τη
Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και την ΕΥΠ, ενώ στο υπουργείο Δημόσιας
Τάξης ­ όταν δεν τρέχουν για ομηρείες ή φωτιές ­ προετοιμάζουν εικονικές
ασκήσεις. Ο συντονισμός (που εμπλέκει και άλλα υπουργεία) άλλοτε λειτουργεί,
όπως στον σεισμό, άλλοτε όχι, όπως στο «Εξπρές Σαμίνα». Κρίσιμη και η
επικοινωνία.

Έως τώρα, χαρτιά και προτάσεις πάνε κι έρχονται. Θα μπορέσει ο κ. Σημίτης να
επιβληθεί στις φιλοδοξίες των (συναρμόδιων) υπουργών, υιοθετώντας μια συνολική
λύση; Η διεθνής συγκυρία το επιβάλλει.