[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Να το δούμε και υπό ένα άλλο πρίσμα. Το ζήτημα που ανέκυψε τις τελευταίες
ημέρες με αφορμή την άσκηση ποινικής δίωξης εκ μέρους του εισαγγελέα Γιώργου
Γεράκη για το Εθνικό Κτηματολόγιο. Η… φωτιά άναψε με την ανακοίνωση του
βουλευτή της Ν.Δ. Σάββα Τσιτουρίδη περί δικαίωσης του κόμματος κ.λπ. Έως
εκείνη τη στιγμή ουδείς γνώριζε περί της εισαγγελικής ενέργειας. Ή τουλάχιστον
δεν είχε βγει τίποτε προς τα έξω. Και επεκτάθηκε σε πολιτικοδικαστικό επίπεδο.
Στην κύρια εστία της πυρκαγιάς ο εισαγγελέας. Όχι τόσο για την ουσία της
υπόθεσης, αλλά περισσότερο για τις πολιτικές διασυνδέσεις του, συμπέρασμα που
συνήγαγαν οι επικριτές του από την «προαναγγελία» ­ όπως τη χαρακτήρισαν ­ της
δίωξης από τον τομεάρχη της Ν.Δ. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι αρμόδιοι για
δικαστικά θέματα δημοσιογράφοι μαθαίνουν τις ειδήσεις κατόπιν εορτής.
Εισαγγελείς και δικαστές (όχι όλοι, οι περισσότεροι) τους αντιμετωπίζουν σαν
κλέφτες. Θωρακίζουν την περιουσία τους ­ στην προκειμένη περίπτωση τις
υποθέσεις που χειρίζονται ­ με τα πλέον αναχρονιστικά συστήματα.
Ταμπουρώνονται πίσω από το περίφημο απόρρητο, το οποίο μετά το πέρας μιας
διαδικασίας είναι μάλλον άχρηστο.

Και επειδή, όταν πρόκειται για υποθέσεις με πολιτικές προεκτάσεις, οι ειδήσεις
βρίσκουν δίοδο να περπατήσουν, ας πάει να αποδείξει ο εισαγγελέας ότι δεν
τις… εκμυστηρεύθηκε ο ίδιος. Τι να επικαλεστεί; Τους υπαίτιους για όλες τις
διαρροές δημοσιογράφους; Αυτοί έχουν μείνει με το… απόρρητο στο χέρι. Που,
είναι βέβαιο, δεν αποτελεί καθόλου καλή δικαιολογία προς τον διευθυντή σου
όταν ήδη βουίζει το πανελλήνιο για το καλά (πράγματι) κρυμμένο από τον Τύπο
θέμα. Σίγουρα τόσο ο εισαγγελέας Δημήτρης Ασπρογέρακας, όσο και ο συνάδελφός
του Γιώργος Γεράκης, μετάνιωσαν πικρά για την κρυψίνοια που επέδειξαν έναντι
των δημοσιογράφων. Έστω κι αν δεν ευθύνονται απολύτως οι ίδιοι ­ μάλλον ο
απελθών προϊστάμενός τους όφειλε να ενημερώσει ­ φέρουν το βάρος της διαρροής
προς λανθασμένη κατεύθυνση. Να που και ο Τύπος χρειάζεται ενίοτε. Τουλάχιστον
ως αποδεικτικό στοιχείο!