Προβληματισμοί για τον υψηλό βαθμό ενημέρωσης των τρομοκρατών

Ερωτηματικά προκαλεί η επαγγελματική επάρκεια και ο υψηλός βαθμός ενημέρωσης
των τρομοκρατών για τα συστήματα ασφαλείας, ανοίγοντας έτσι θέμα ενδεχόμενης
συνεργασίας εκ των έσω ή ακόμα και ηλεκτρονικής υποκλοπής απόρρητων
πληροφοριών.

Το ενδεχόμενο αυτό δεν αποκλείουν πλέον ειδικοί αναλυτές και στην Αθήνα και
καταγράφουν μια σειρά υποθέσεις – παρατηρήσεις που ενισχύουν το εν λόγω
σενάριο. Διότι, όπως λένε, δεν είναι μόνο η αρίστη γνώση του χειρισμού των
επιβατικών αεροσκαφών που οδήγησαν στα τραγικά αποτελέσματα αλλά και η πολύ
καλή ενημέρωση για τις διαδικασίες προσέγγισης των αεροδρομίων, τους
μηχανισμούς ασφαλείας και τα αντανακλαστικά των σχετικών συστημάτων.

Η αεράμυνα

Χαρακτηριστικά αναφέρεται η περίπτωση του χτυπήματος του Πενταγώνου στην
Ουάσιγκτον, στην οποία μάλιστα αναφέρθηκε, υπό μορφή ερωτήματος και ο υπουργός
Άμυνας κ. Α. Τσοχατζόπουλος στη συνεδρίαση της Κυβερνητικής Επιτροπής.

* Πώς είναι δυνατόν να μην αντέδρασε αμέσως η αεράμυνα των ΗΠΑ ­ και
ιδιαίτερα οι ηλεκτρονικοί αισθητήρες του ίδιου του κτιρίου ­ όταν είδαν ένα
ύποπτο αεροσκάφος να κατευθύνεται προς το κέντρο στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ
και μάλιστα λίγα λεπτά ύστερα από δύο παρόμοιες πτήσεις με ολέθρια
αποτελέσματα;

Ένα σενάριο που εξετάζεται, όσο τραβηγμένο και αν είναι, θεωρεί πιθανό να
υπήρξε παραπλάνηση (ή «τύφλωση») του συστήματος ασφαλείας με ηλεκτρονικό
τρόπο, την κατάλληλη στιγμή. Βεβαίως για να γίνει αυτό πρέπει οι «εισβολείς» ή
να είχαν συνεργάτες σε διάφορα επίπεδα που να έκαναν στραβά μάτια ή να
διέθεταν κωδικούς παραπλάνησης που είχαν υποκλέψει προηγουμένως! Αναλυτής
πληροφοριακών συστημάτων στην Αθήνα επικαλείται προς ενίσχυση του τελευταίου
ενδεχομένου την ομολογία του εκπροσώπου Τύπου του Πενταγώνου στις 18 Μαΐου
2001 ότι το σύμβολο της στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ δέχεται συνεχείς και
μαζικές επιθέσεις από άγνωστους χάκερ, με στόχο τη διείσδυση στα απόρρητα
ηλεκτρονικά του δίκτυα!

Υποκλοπή πληροφοριών

Το ενδεχόμενο εσωτερικής συνεργασίας ή υποκλοπής πληροφοριών ενισχύεται και
από άλλα ερωτήματα.

* Πώς οι τρομοκράτες γνώριζαν ότι η καρδιά του Πενταγώνου, το κύριο
Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου Πληροφοριών (ΣΔΕΠ), βρισκόταν στην περιοχή που
χτύπησαν (διάδρομοι 2-6) με αποτέλεσμα να το «τραυματίσουν» για αρκετές ώρες;

* Πώς μια «απλή» ομάδα τρομοκρατών κατάφερε να συντονίσει 4 αεροπορικές
«αποστολές», με αντίστοιχες (ή και περισσότερες) επίγειες δραστηριότητες σε
αεροδρόμια; Με ποιες πληροφορίες το σκέλος της επιχείρησης μπόρεσε να
περιλάβει και το Καμπ Ντέιβιντ, αν αληθεύουν βέβαια οι εκτιμήσεις ότι τέταρτος
στόχος ήταν και η παραθεριστική κατοικία του προέδρου;

Το ενδεχόμενο αυτό ­ με κατάρριψη στη συνέχεια του αεροσκάφους από F-16 ­ δεν
απέκλεισε χθες ο υφυπουργός κ. Δημ. Αποστολάκης στον 9,84, αν και θεωρεί πιο
πιθανό να έχασαν τον τεχνικό έλεγχο του αεροσκάφους οι τρομοκράτες με
αποτέλεσμα να συντριβεί στο Πίτσμπουργκ.

Τα ερωτήματα δεν σταματούν εδώ, καθώς ύστερα και από την επιβεβαίωση της
πληροφορίας από τους Αμερικανούς, ότι δηλαδή άλλο αεροσκάφος με τρομοκράτες
είχε στήσει «εναέρια παγίδα» στο προεδρικό αεροσκάφος «Air Force 1»,
εντοπίστηκε εγκαίρως με αποτέλεσμα να αλλάξει δρομολόγιο ο κ. Μπους και να
πάει στην Νεμπράσκα…

Το πλαίσιο αυτό των ερωτημάτων ενισχύει κατά τους αναλυτές το ενδεχόμενο της
υποστήριξης ή καθοδήγησης των τρομοκρατών εκ των έσω, από π.χ. ακραίες
αμερικανικές ή άλλες οργανώσεις ή συμφέροντα που ποντάρουν στην ενίσχυσή τους
απ’ τις εξελίξεις. Και φέρουν ως παράδειγμα το χτύπημα στην Οκλαχόμα το 1993
απ’ τον ακροδεξιό Μακ Βέι. Ο υφυπουργός Άμυνας κ. Δημ. Αποστολάκης, μιλώντας
στον 9,84, είπε ότι οι ΗΠΑ «πρέπει να ψάχνουν για αυτό το στοιχείο», δηλαδή
κατά πόσο υπήρξε ένας μηχανισμός στήριξης μέσα στις ΗΠΑ.