ΠΡΟΣΩΠΑ «Συντριμμένη μνήμη»

«Όταν γεννήθηκα, ο πατέρας μου ήταν υπουργός», γράφει ο Ζαν-Κριστόφ
Μιττερράν· και παρέμεινε πολύ περισσότερο υπουργός απ’ ό,τι μπαμπάς.

Ζαν-Κριστόφ Μιττερράν. Δεν κατάφερε να φανεί αντάξιος των πατρικών προσδοκιών

Ο μεγαλύτερος γιος του Φρανσουά Μιττερράν περνάει μια πολύ κακή περίοδο.
Κατηγορείται ότι γέμισε τις τσέπες του πουλώντας παράνομα όπλα στην Αγκόλα, τα
Χριστούγεννα έμεινε φυλακισμένος τρεις εβδομάδες για την υπόθεση αυτή και
πρόσφατη σφυγμομέτρηση έδειξε πως είναι μία από τις λιγότερο δημοφιλείς
προσωπικότητες στη Γαλλία. Και δεν πρόκειται για περιστασιακές αναποδιές: εδώ
και 54 χρόνια, ο Ζαν-Κριστόφ Μιττερράν φέρει ένα όνομα πολύ βαρύ γι’ αυτόν.
Στο βιβλίο του, που κυκλοφόρησε αυτή την εβδομάδα με τίτλο «Συντριμμένη Μνήμη»
(«Memoire meurtrie», εκδ. Plon), προσπαθεί να αποσείσει τις δικαστικές
κατηγορίες που τον βαρύνουν και ταυτόχρονα περιγράφει μια ζωή από την οποία
απουσίαζε πλήρως η πατρική στοργή, ακόμη και η φυσική παρουσία του πατέρα.

Η αφήγησή του χαρακτηρίζεται από τη «Λιμπερασιόν» «απλοϊκή» και «παιδιάστικη»,
ωστόσο επιτρέπει στον αναγνώστη να ρίξει μερικές κλεφτές ματιές στη ζωή των
Μιττερράν – μιας οικογένειας τα μέλη της οποίας επικοινωνούν με επιστολές,
«δεν αγγίζουν ο ένας τον άλλο», στην καλύτερη περίπτωση σιωπούν, στη χειρότερη
αγνοούν αλλήλους. Αν πιστέψει κανείς το βιβλίο, ο πατέρας δεν είπε ποτέ τίποτε
στον «Παπαμαντί» («ο-μπαμπάς-μου-είπε»), όπως είχε επονομάσει τον Ζαν-Κριστόφ
η «Κανάρ Ανσενέ» επειδή στην Αφρική επικαλούνταν συνεχώς το όνομα του
προέδρου. Δεν του είπε λέξη ούτε καν για την ύπαρξη της ετεροθαλούς αδελφής
του, της Μαζαρίν, στην οποία ο πρόεδρος είχε αφιερώσει όλη του τη στοργή.
«Στην οικογένεια Μιττερράν, είμαι ο παραμερισμένος γιος», γράφει ο
Ζαν-Κριστόφ. «Ουδέποτε θέλησα να είμαι ο πρίγκιπας ενός βασιλιά, αλλά το παιδί
ενός πατέρα». Θέλησε λοιπόν να ξεφύγει από μια οικογένεια που τον άφηνε στην
άκρη: στα 20 του πήγε στη Νέα Υόρκη, μετά σ’ ένα κιμπούτζ στο Ισραήλ, μετά
στην Αφρική, όπου έμεινε δέκα χρόνια ως δημοσιογράφος του Γαλλικού
Πρακτορείου. Το 1986 έγινε σύμβουλος του προέδρου (πατέρα του) σε θέματα της
Αφρικής και απέκτησε φήμη ανθρώπου επιρρεπή στο ποτό και στο εύκολο χρήμα, ο
οποίος ουδέποτε κατάφερε να φανεί αντάξιος των πατρικών προσδοκιών.

Σήμερα ο Ζαν-Κριστόφ ζει μόνος με τη μητέρα του στην οικογενειακή κατοικία των
Μιττερράν, στη ρυ ντε Μπιέβρ, και το δωμάτιό του είναι εκείνο που
χρησιμοποιούσε ο πατέρας του ως υπνοδωμάτιο. Τρεις μέρες πριν πεθάνει από
καρκίνο, γράφει στη «Συντριμμένη Μνήμη», ο Φρανσουά Μιττερράν τον φώναξε στο
προσκέφαλό του: «Άνοιξε τα βλέφαρά του και, χωρίς να με κοιτάζει, είπε:
“Συγχώρεσέ με, σου έκανα πολύ κακό”». Τελικά ο μπαμπάς του είπε κάτι.