ΔΡΟΜΟΙ

Ο μισογυνισμός…

… είναι ανδρική αρρώστια. Όπου και αν κοιτάξει κανείς, τότε ή τώρα, εδώ ή
αλλού, παντού, οι άνδρες υποτιμούν τις γυναίκες. Στο βιβλίο του «Μισογυνισμός:
Η ανδρική αρρώστια», ο Αμερικανός ανθρωπολόγος Ντέηβιντ Γκίλμορ διαπιστώνει
πως, παντού και πάντα, οι άνδρες εκδήλωναν φόβο, απέχθεια και μίσος για τις
γυναίκες. Από τους πρωτόγονους ανθρώπους των σπηλαίων μέχρι τον πολιτισμένο
Μονταίν, από τη Μέδουσα μέχρι τον Γαλάζιο Άγγελο, οι άνδρες έριχναν το
φταίξιμο στις γυναίκες για τα βάσανά τους. Στο σατιρικό περιοδικό «The Onion»,
μια μαθήτρια γυμνασίου δίνει τη δική της εκδοχή για τις γυναίκες.

Τα κορίτσια…

… δεν θέλουν να είναι κορίτσια, γράφει. Γιατί; Επειδή ξέρουν πως τα αγόρια
είναι καλύτερα σε όλα: στη γυμναστική, στο PlayStation, τα αγόρια κερδίζουν
πάντα ­ ακόμη και στη γενοκτονία. Σε όλες τις γενοκτονίες, ποιος είναι πάντα
αρχηγός; Τα αγόρια. Ξέρετε πόσες γενοκτονίες έγιναν τον 20ό αιώνα; Η
εγκυκλοπαίδεια γράφει επτά. Σκοτώθηκαν 60 εκατομμύρια άνθρωποι συνολικά. Πόσες
όμως από αυτές τις γενοκτονίες έγιναν από κορίτσια; Καμιά. Είχε ποτέ κανείς
δικτάτορας για δεξί του χέρι κορίτσι; Κανείς. Σε πολλά κορίτσια αρέσει το
ποδόσφαιρο, μα σε κανένα δεν αρέσει να λερώνει το φουστάνι του παίζοντας
μπάλα. Ίσως γι’ αυτό δεν αρέσει στα κορίτσια η γενοκτονία. Παραείναι βρώμικη
υπόθεση.

Κανείς δικτάτορας…

… δεν φοράει φουστάνι ­ έτσι δεν έχει φόβο μήπως το λερώσει. Βγαίνει στο
πεδίο της μάχης, λερώνεται, λασπώνεται και δίνει τις διαταγές του. Εκείνος ο
Σουχάρτο καθόλου δεν φοβόταν μήπως λερώσει τα χέρια του με αίμα. Τα κορίτσια
σιχαίνονται το αίμα. Το βλέπουν και αρχίζουν να τσιρίζουν. Ύστερα πρέπει να
ξέρεις τα όπλα απέξω και ανακατωτά, αν θέλεις να κάνεις μια σωστή γενοκτονία ­
όλοι ξέρουν πως στα όπλα τα καταφέρνουν καλύτερα τα αγόρια. Πάλι, για να
γίνεις σπουδαίος δικτάτορας, πρέπει να ξέρεις να σχεδιάζεις μεγάλα στρατόπεδα
συγκέντρωσης και φούρνους και τέτοια. Και αυτό θέλει πολλά μαθηματικά. Τα
κορίτσια τα σιχαίνονται τα μαθηματικά.

Η εξυπνάδα…

… δεν χρειάζεται στα κορίτσια ­ όλοι το λένε αυτό. Φτάνει να μένουν στο
σπίτι και να κάνουν μωρά. Πολλές μαμάδες έχουν και μωρά και δουλειά. Όμως δεν
είναι αφεντικά ούτε στο σπίτι ούτε στη δουλειά. Οι άνδρες είναι. Για να είσαι
καλός στη γενοκτονία, πρέπει να ξέρεις να κάνεις στους άλλους το αφεντικό.
Αυτό τα κορίτσια δεν ξέρουν να το κάνουν. Τα κορίτσια θέλουν να βοηθούν τους
ανθρώπους. Θέλουν να φροντίζουν μωρά, να τα ταΐζουν, να τα ντύνουν. Δεν θέλουν
να τα πετούν σε ένα λάκκο και να τα σκεπάζουν με χώμα όσο είναι ακόμη ζωντανά.
Στη γυμναστική, όταν τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες, τα κορίτσια πάντα τα
διαλέγουν τελευταία. Ίσως γι’ αυτό διαλέγουν πάντα άνδρες για δικτάτορες. Αντί
για συρματόπλεγμα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ένα κορίτσι θα φύτευε λουλούδια.