[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Στις πόλεις φταίνε οι στενοί δρόμοι, οι λακκούβες, τα διπλοπαρκαρίσματα, η
ανεπαρκής σήμανση. Στις εθνικές οδούς ο κακός φωτισμός, η έλλειψη
διαχωριστικής μπαριέρας, η υπερβολική ταχύτητα. Στην πραγματικότητα, αυτά
είναι δικαιολογίες. Οι Έλληνες δεν μαθαίνουν να οδηγούν και οι
αυτοκινητόδρομοι το αποκαλύπτουν με αμείλικτο τρόπο.

Χάρις στο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης αποκτήσαμε αυτοκινητοδρόμους. Χάρις στα
χαμηλά επιτόκια στην ΟΝΕ καινούργια και μεγάλα αυτοκίνητα. Σε κάθε μεγάλη
έξοδο τα καινούργια και μεγάλα αυτοκίνητα μετατρέπουν τους αυτοκινητοδρόμους
σε ένα θέατρο παραλογισμού και ματαιοδοξίας.

Η δεξιά λωρίδα δεν υπάρχει για τους Έλληνες. Όσοι «πάνε σιγά», καταλαμβάνουν
τη μεσαία, ώστε να μην υποχρεώνονται να αλλάζουν λωρίδα όταν συναντούν ένα πιο
αργό αυτοκίνητο. Επειδή φοβούνται; Επειδή βαριούνται; Διαλέγετε και παίρνετε.

Όσοι πάνε «γρήγορα» ή νομίζουν ότι πάνε γρήγορα καταλαμβάνουν την αριστερή
μέχρις ότου μπροστά εμφανιστεί κάποιος που επίσης νομίζει ότι πάει «γρήγορα».
Στην αριστερή αρχίζουν να δημιουργούνται ουρές, είτε επειδή ο «επικεφαλής»
θεωρεί ότι το μεγάλο και καινούργιο αυτοκίνητο τού επιτρέπει να περιφρονεί
όποιον έρχεται πίσω του, είτε επειδή η μεσαία είναι γεμάτη και δεν έχει πού να
πάει. Αυτό είναι συνηθισμένο φαινόμενο στις μεγάλες εξόδους, όπως συνηθισμένες
είναι οι σφήνες κατά πλάτος του δρόμου, τα προσπεράσματα από δεξιά, από τη
λωρίδα στάθμευσης (!) τα συνεχή σλάλομ. Δεν χρειάζεται φαντασία για να
καταλάβει κανείς τι μπορεί να γίνει αν ξεσπάσει ξαφνικά μια μπόρα ή αν σκάσει
ένα λάστιχο σε μια τριπλή κολόνα που κινείται αλλοπρόσαλλα με μέση ταχύτητα
130 χιλιόμετρα την ώρα.

Ποιος δάσκαλος βγάζει όμως τους μαθητές του στον αυτοκινητόδρομο; Ποιος τους
λέει «πάτα γκάζι όσο πάει» για να σταματήσουν να φοβούνται; Ποιος τους
μαθαίνει να ξαναμπαίνουν δεξιά, όταν προσπεράσουν ένα αργότερο όχημα;
Χρειάζεται πρώτα να γίνει μια τρομακτική καραμπόλα, για να μάθουμε τα αυτονόητα;