Τα κρυμμένα μυστικά της φύσης έρχονται τώρα στο φως

Είναι ένα από τα πιο αφιλόξενα μέρη της Γης. Σε αυτήν την περιοχή, από

το 1955 ως το 1996 βρισκόταν το πεδίο πυρηνικών δοκιμών της Κίνας, γεγονός που
καθιστούσε απαγορευμένη την ανθρώπινη παρουσία εκεί. Όμως, στους αμμόλοφους
που βρίσκονται στους πρόποδες των βουνών του Θιβέτ, πριν από λίγο καιρό οι
επιστήμονες ανακάλυψαν ένα νέο είδος καμήλας! Ο Βρετανός εξερευνητής Τζον Χέαρ
βρήκε πως οι άγριες βακτριανές καμήλες με τις δύο καμπούρες, που περιπλανώνται
στην περιοχή, ανήκουν σε διαφορετικό είδος από τις αντίστοιχες εξημερωμένες.

Εξετάσεις αποκάλυψαν γενετική διαφοροποίηση της τάξεως του 3% ανάμεσα στις
άγριες καμήλες και στις εξημερωμένες συγγενείς τους. Αυτό, εκ πρώτης όψεως,
δεν λέει και πολλά, «μέχρι, βέβαια, κανείς να μάθει πως η διαφορά ανάμεσα στο
DNA του ανθρώπου και εκείνο του χιμπαντζή δεν είναι μεγαλύτερη από 5%», όπως
παρατηρεί ο Τζον Χέαρ.

Αυτές οι καμήλες είναι λιγότερες από 1.000 και αποτελούν απόδειξη πως υπάρχει
ένας τεράστιος «κρυμμένος θησαυρός» από νέα είδη που… περιμένει να
ανακαλυφθεί. Η οικολογική οργάνωση Fauna & Flora International εκτιμά πως
υπάρχουν περίπου 3.000 είδη θηλαστικών και πτηνών σε ολόκληρο τον κόσμο, που
δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμη, ενώ συνολικά ο αριθμός των ειδών που παραμένουν
άγνωστα στους επιστήμονες, συμπεριλαμβανομένων των εντόμων και των μυκήτων,
ανέρχεται στα 12,25 εκατομμύρια!

Στις ζούγκλες της νοτιοανατολικής Ασίας, στην καρδιά του Αμαζονίου και στα
δάση της Αυστραλίας, νέα είδη πιθήκων, πεταλούδων, τρωκτικών και φυτών
ανακαλύπτονται από φυσιοδίφες. Χρηματοδοτούμενοι από ερευνητικά ινστιτούτα,
κυβερνήσεις, οικολογικές οργανώσεις και φιλανθρωπικές προσφορές για τη
διατήρηση της άγριας ζωής, αυτοί οι ειδικοί συμμετέχουν σε έναν αγώνα δρόμου
με τον χρόνο, ώστε να ανακαλύψουν τα ζώα προτού το φυσικό τους περιβάλλον
καταστραφεί οριστικά.

Πολλά είδη έμειναν κρυμμένα από τα ανθρώπινα μάτια, εξαιτίας της καταστροφικής
δύναμης του πολέμου. Η νοτιοανατολική Ασία έχει αρκετούς «χαμένους κόσμους»,
που τώρα αποκαλύπτουν τα μυστικά τους στην επιστήμη, αφού η περιοχή μέχρι
πρόσφατα μαστιζόταν από τον Πόλεμο του Βιετνάμ, το αιμοσταγές καθεστώς των
Ερυθρών Χμερ του Πολ Ποτ, καθώς και αμέτρητους άλλους εμφυλίους και
πραξικοπήματα.

Στα σύνορα μεταξύ του Βιετνάμ και του Λάος, μια εξερευνητική αποστολή
ανακάλυψε δύο νέα είδη ελαφιών: τον νυκτόβιο ψευδόρυχα (pseudoryx
nghetinhensis), γνωστός επίσης και ως «σάολα» ή «βόδι του Βου Κουανγκ», με τις
λευκές ραβδώσεις στη μουσούδα, και το γιγάντιο μούντγιακ (megamuntiacus
vuquanghensis), που έχει το μέγεθος μεγάλου σκύλου.

Στο Λάος, το 1993 ο Βρετανός βιολόγος Ρομπ Τίμινς βρήκε στην οροσειρά Άναμιτ
ένα είδος κουνελιού με ραβδώσεις. Είχε τύχει να δει ένα νεκρό ζώο σε κάποιον
πάγκο σε τοπική αγορά τροφίμων και αποφάσισε να οργανώσει αποστολή με σκοπό να
βρει ένα ζωντανό δείγμα, πράγμα που κατάφερε.

Στη βόρεια Μυανμάρ (Βιρμανία) το 1997 ο Αμερικανός βιολόγος Άλαν Ραμπίνοβιτς
της Ένωσης για τη Διατήρηση της Άγριας Ζωής, που εδρεύει στον Ζωολογικό Κήπο
του Μπρονξ στη Νέα Υόρκη, ανακάλυψε το μικρότερο είδος ελαφιού στον κόσμο, το
οποίο οι ντόπιοι αποκαλούσαν «ελάφι των φύλων» (Muntiacus putaoensis), διότι
είναι τόσο μικρό και ελαφρύ που οι κυνηγοί μπορούν άνετα να το μεταφέρουν πάνω
σε ένα μεγάλο φύλο!

Πριν από λίγες ημέρες, κυνηγοί στη βορειοδυτική Νέα Γουινέα σκότωσαν και
έφαγαν μια γαλοπούλα, από τα υπολείμματα της οποίας αποδείχτηκε πως ανήκε σε
ένα είδος, το οποίο οι επιστήμονες πίστευαν ότι είχε εξαφανιστεί εδώ και
περισσότερα από 60 χρόνια (aepypodius bruijnii). Τώρα, Ολλανδοί ερευνητές
προσπαθούν να ανακαλύψουν και να πιάσουν ζωντανό ένα από αυτά τα πουλιά.

Παράλληλα, μια μελέτη της Fauna and Flora International στην οροσειρά
Κάρνταμον της Καμπότζης, σε μια περιοχή γεμάτη νάρκες, οδήγησε στην ανακάλυψη
τριών ειδών που οι επιστήμονες νόμιζαν ότι είχαν εκλείψει: Την ευαίσθητη
πεταλούδα πικάσο, το μικροσκοπικό λυκόφιδο και τον σιαμέζικο κροκόδειλο.

Ο δρ Τζος Γκίνσμπερκ, της Ένωσης για τη Διατήρηση της Άγριας Ζωής, υποστηρίζει
πως η φύση της νοτιοανατολικής Ασίας δεν είχε μελετηθεί εκτενώς, καθώς δεν
είχε τύχει να την παρατηρήσουν προσεκτικά ούτε φυσιολάτρες Βρετανοί άποικοι
ούτε… εκκεντρικοί εφημέριοι: «Την περίοδο της αποικιοκρατίας, το μεγαλύτερο
μέρος της νοτιοανατολικής Ασίας ανήκε στους Γάλλους, οι οποίοι δεν
ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα για τη Φυσική Ιστορία, όπως οι Βρετανοί».

Ωστόσο, η τέλεια απομόνωση κάποιων περιοχών είναι εκείνη που εξηγεί γιατί τώρα
μόνο αρχίζουν να αποκαλύπτουν τα μυστικά τους. Μέσα στο 2000, Βρετανοί
ερευνητές ανακάλυψαν επτά νέα είδη βατράχων και αρκετά είδη σαλιγκαριών στις
Άνδεις της Δημοκρατίας του Ισημερινού, όταν o Ολλανδός ζωολόγος Μαρκ Βον
Ρούζμαλεν του Εθνικού Ινστιτούτου Έρευνας του Αμαζονίου της Βραζιλίας βρήκε
δύο νέα είδη μικρών πιθήκων στην καρδιά του ποταμού. Οι πίθηκοι, που έγιναν σε
εμάς γνωστοί ως καλλίθριξ του Μάνικορ (callithrix manicorensis) και καλλίθριξ
του Ακάρι (callithrix acariensis), ήταν γνωστοί στους ιθαγενείς της περιοχής,
οι οποίοι είχαν εξημερώσει αρκετούς και τους είχαν ως κατοικίδια. Ο ίδιος
ζωολόγος έχει ανακαλύψει και άλλα είδη μικρών πιθήκων στο τροπικό δάσος, όπως
εκείνον που ονόμασε «μαυροκέφαλο νανοπίθηκο» το 1996 και θεωρείται ο δεύτερος
πιο μικρός πίθηκος στον κόσμο, με μέσο ύψος 10 εκ. και βάρος 187 γραμμάρια!

Μερικές φορές, ακόμα και αν πρόκειται για ζώα μεγάλα σε μέγεθος, απαιτείται
επιστημονική ανάλυση με μέσα της τελευταίας τεχνολογίας για να διακριθούν οι
διαφορές σε δύο είδη. Παράδειγμα, οι ρυγχοφάλαινες (balaenoptera
acutorostrata). Οι επιστήμονες μέχρι πρόσφατα πίστευαν πως επρόκειτο για ένα
είδος, όμως, τώρα τις διαχωρίζουν σε βόρειες και νότιες, αφού ανακάλυψαν
δυσδιάκριτες διαφορές μεταξύ των ζώων που ζούσαν σε διαφορετικά ημισφαίρια.

Αλλά δεν είναι απαραίτητο να ταξιδεύσει κανείς σε εξωτικές χώρες για να
ανακαλύψει νέα είδη ζώων. Στη Βρετανία, πριν από λίγο καιρό οι επιστήμονες
έκαναν τεστ DNA σε νυχτερίδες και μελέτησαν τη συχνότητα των ήχων που
παράγουν, για να ανακαλύψουν με αυτόν τον τρόπο ότι η γνωστή τους
νανονυχτερίδα (pipistrellus pipistrellus) διαχωριζόταν στην ουσία σε δύο είδη.
Το καινούργιο είδος (pipistrellus pygmaeus) ονομάστηκε κοινώς «σοπράνο», καθώς
η χαρακτηριστική φωνή του είναι κατά εννέα χιλιοχέρτζ υψηλότερη από αυτή του
προηγούμενου.

Το μικρό πουλί δενδροφυλλοσκόπος (phylloscopus collybita), που οι Άγγλοι
ονομάζουν «τσίφτσαφ», ενώ στην Ελλάδα είναι γνωστό και ως «σουϊτάκι», έκρυβε
καλά την ταυτότητά του για πολλά χρόνια, αφού, σύμφωνα με τους Βρετανούς, έχει
ελάχιστη διαφορά από τον θαμνοφυλλοσκόπο (phylloscopus trochilus). Οι Βρετανοί
επιστήμονες διαπίστωσαν πως υπάρχουν και άλλα τρία επιπλέον είδη
δενδροφυλλοσκόπου, ένα στην Ισπανία, ένα στα Κανάρια Νησιά και άλλο ένα που
απαντάται από την Τουρκία έως το Αφγανιστάν.

Ο Μαρκ Ντέι, από τη Fauna and Flora International τονίζει: «Υπάρχουν τόσα
καινούργια είδη εκεί έξω που περιμένουν κάποιον να τα ανακαλύψει, ώστε δεν
είναι δυνατό να ξέρουμε αν κάποιο από αυτά ποτέ εξαφανιστεί, από τη στιγμή που
δεν έχει καταγραφεί επισήμως. Αν δεν διατηρήσουμε τα φυσικά τους καταφύγια,
δεν θα γνωρίσουμε ποτέ τι είδη ζώων και φυτών ζουν ή ζούσαν εκεί»…

LINKS:

* wcs.org/

* www.fauna-flora.org/

* www.health.fgov.be/WHI3/krant/krantarch2001/kranttekstfeb1/010207m03unep.htm

* www.findarticles.com/cf­0/m1590/9­55/55183060/print.jhtml

* theshadowlands.net/newmonkey.txt

* www.undp.org.vn/mlist/envirovlc/092000/post3.htm