Υπουργοί ειδικών αποστολών

Αν στο ΠΑΣΟΚ το ’93 έλεγε κάποιος ότι δύο οικονομολόγοι, οι
πανεπιστημιακοί κ.κ. Α. Γιαννίτσης και Ν. Χριστοδουλάκης, θα έγραφαν την
πρωθυπουργική ομιλία στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης, κανείς δεν θα το
πίστευε.

Ωστόσο, οι δύο στενοί συνεργάτες του κ. Κ. Σημίτη ανέλαβαν ύστερα από σύσκεψη
που είχαν με τον Πρωθυπουργό να καταγράψουν τα προβλήματα της οικονομίας, να
προτείνουν λύσεις και, κυρίως, να αρθρώσουν ένα κείμενο που να αποπνέει ένα
όραμα για την ανάπτυξη της χώρας.

Μπορεί αυτό να εκπλήσσει κάποιον που γνώρισε τον Πρωθυπουργό στα χρόνια της
μεταπολίτευσης, όταν ακόμα έτρωγε ατέλειωτες ώρες όπως και οι σύντροφοί του
στο Εκτελεστικό Γραφείο για τις εσωκομματικές διαμάχες. Θα περίμενε δηλαδή με
τα δεδομένα εκείνης της εποχής άλλα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος να
τράβαγαν το κάρο… Κυρίως, αν συνυπολόγιζε κανείς τις στενές σχέσεις του κ.
Κ. Σημίτη με ορισμένους κορυφαίους του ΠΑΣΟΚ το ’96, όταν εξελέγη Πρωθυπουργός
από την Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Ίδια λογική

Όλα όμως δείχνουν εδώ και αρκετό καιρό ότι ο Πρωθυπουργός προωθεί όλο και
περισσότερο νέα στελέχη στο προσκήνιο, κάτι που τήρησε με ευλάβεια και στις
τελευταίες εκλογές, όταν επιστράτευσε ακόμα και άγνωστα για τον κόσμο του
ΠΑΣΟΚ άτομα.

Ασφαλώς, οι δύο οικονομολόγοι ­ ο κ. Γιαννίτσης περνάει περίπου μία δεκαετία
τον κ. Χριστοδουλάκη ­ δεν βρέθηκαν τυχαία τόσο κοντά στον Πρωθυπουργό. «Είναι
της ίδιας λογικής», υποστηρίζει ένας παλιός υπουργός του «εκσυγχρονιστικού
μπλοκ». Και σχολιάζει: «Δεν είναι τυχαίο που ο κ. Κ. Σημίτης ανέθεσε στον Τάσο
το Ασφαλιστικό. Είναι σαν να προωθούσε ο ίδιος ένα πρόγραμμα εξυγίανσης του
τόσο ευαίσθητου τομέα της οικονομικής πολιτικής. Και αν θέλεις να διακινδυνέψω
κάτι ακόμα. Και για τον Χριστοδουλάκη ισχύει το ίδιο. Στην οικονομία ερμηνεύει
πιστά και κατά γράμμα το πνεύμα του Πρωθυπουργού».

Οι δύο τεχνοκράτες πολιτικοί, που μαζί με τον κ. Γιάννη Στουρνάρα, διοικητή
της Εμπορικής Τράπεζας, αποτελούν την έμπιστη οικονομική τριάδα του
Πρωθυπουργού, δεν κέρδισαν τυχαία την εμπιστοσύνη του.

Πρώτον, και οι δύο κρατούν χαμηλό προφίλ και έχουν ακολουθήσει πανεπιστημιακή
καριέρα, γεγονός που δένει με τη νοοτροπία του Πρωθυπουργού, όπως σημειώνει με
έμφαση συνεργάτης του. Και, δεύτερον, προσθέτει, δεν τους ενδιαφέρει το
πολιτικό κόστος. Άλλωστε και οι δύο δεν ήταν υποψήφιοι βουλευτές ώστε να
αναζητήσουν να πάρουν πολλούς σταυρούς για να εκλεγούν. Ο κ. Χριστοδουλάκης
εξελέγη με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας και ο κ. Γιαννίτσης ήταν τελικώς ο
εξωκοινοβουλευτικός υπουργός.

Στις εκλογές

Βεβαίως, ο Κρητικός πολιτικός, που είχε μία καθαρή και αγωνιστική πορεία στα
χρόνια της δικτατορίας ­ ήταν μέλος της επιτροπής κατάληψης του Πολυτεχνείου
το ’73 ­ ετοιμάζεται να κατέβει αυτή τη φορά υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στα Χανιά.
Και αναγκάζεται καμιά φορά να βάζει νερό στο κρασί του υποτασσόμενος στις
ανάγκες των (προσεχών) εκλογών, όπως πρόσφατα, όταν του ζητήθηκε να
φωτογραφηθεί με ριχτό σακάκι για συνέντευξη που δημοσίευσε περιοδικό ιδιωτικής
αεροπορικής εταιρείας.

Όσο για τον κ. Γιαννίτση ­ παρά το ότι ορισμένοι υποστηρίζουν ότι θέλει κι
αυτός να βρεθεί στη Βουλή ­ δείχνει ακόμα να κρατάει αποστάσεις από το
παραδοσιακό πολιτικό παιχνίδι και να μην επιθυμεί να κατέλθει στις επόμενες
εκλογές ως υποψήφιος βουλευτής, παρά το ότι το επιτελείο του Πρωθυπουργού θα
το επιθυμούσε.

Οι δύο οικονομικοί υπουργοί έχουν ασφαλώς και μακρά εμπειρία με κρατικές –
κυβερνητικές θέσεις, που καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό το στυλ, την πορεία και την
καριέρα τους. Δύο από τις θέσεις που πέρασαν και που με εφαλτήριο αυτές
πέτυχαν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του Πρωθυπουργού ήταν όταν ο κ.
Γιαννίτσης διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος της κυβέρνησης και ο κ.
Χριστοδουλάκης γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας.

Από τότε πέρασαν αρκετά χρόνια. Βρέθηκαν σε πολλά ζητήματα να παλεύουν μαζί,
χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο καθένας δεν έχει τις προτιμήσεις του. Μπορεί να
λένε ότι αποφεύγουν τα κέντρα διασκέδασης, ωστόσο ο κ. Χριστοδουλάκης ­ όπως
γνωρίζουν οι περισσότεροι δημοσιογράφοι ­ όταν βρίσκει ευκαιρία γίνεται και
γλεντζές. Αντιθέτως, ο κ. Γιαννίτσης, ο οποίος σπανίως αφήνει τον εαυτό του να
χαμογελάσει, προτιμά ακόμα και τις διακοπές του να τις περνάει μακριά από τον
κόσμο. Μόνο το κινητό τηλέφωνο αφήνει ορισμένες φορές ανοιχτό, αλλά κι αυτό
για να επικοινωνεί με τον Πρωθυπουργό όταν του το ζητήσει.