Αβάσταχτη γοητεία…

Ο Θόδωρος Παπαλουκάς αποτελεί το κορυφαίο «στοίχημα» του εφετινού μεταγραφικού παζαριού!

Τον συνέκριναν με τον ­ μεγάλο φετινό μεταγραφικό στόχο των ποδοσφαιρικών
ομάδων­ Μιχάλη Κωνσταντίνου. Άλλοι πάλι θυμήθηκαν τις ημέρες Φάνη
Χριστοδούλου, ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ανέτρεξαν στο καλοκαίρι του 1984,
όταν ο Παναγιώτης Γιαννάκης πρωταγωνίστησε σε ένα από τα κορυφαία
μεταγραφικά… θρίλερ.

Όπως και να ‘χει ο Θόδωρος Παπαλουκάς γράφει τη δική του ιστορία στις
μεταγραφές του ελληνικού μπάσκετ. Συνηθισμένος στις… μετακινήσεις, αφού
μόλις σε ηλικία 22 χρόνων μετρούσε ήδη τρεις (από τον Εθνικό Ελληνορώσων στους
Αμπελόκηπους, από εκεί στη Δάφνη και το 1999 στον Πανιώνιο), ο διεθνής παίκτης
κατόρθωσε να αναστατώσει το πανελλήνιο και να αποτελέσει την αφορμή (για
πολλούς και την αιτία) για τη βαθιά κρίση που αντιμετωπίζει ο Πανιώνιος.

Οι πιέσεις που δέχθηκαν στη Νέα Σμύρνη από τους «μνηστήρες» του δίμετρου πλέι
μέικερ και τους οπαδούς της ομάδας, αλλά και η διάσταση απόψεων μεταξύ των
χορηγών, αδελφών Χατζηιωάννου και του προέδρου Σάκη Γερασιμίδη στις
διαπραγματεύσεις που έγιναν, έπαιξαν ­ λένε όσοι γνωρίζουν τα εκ των έσω του
Πανιωνίου ­ καθοριστικό ρόλο στην αποχώρηση των πρώτων, τους οποίους
ακολούθησε και ο Λευτέρης Σούμποτιτς!

Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, ο Παπαλουκάς έγινε το μήλον της Έριδος διότι
διαθέτει προσόντα που σπάνια βρίσκει κανείς σε πλέι μέικερ και η…
(αγωνιστική) γοητεία του είναι αβάσταχτη. Είναι πολύ ψηλός για «άσος» (2
μέτρα!), κάτι που του δίνει πλεονέκτημα στην επίθεση, καθώς άνετα μπορεί να
παίζει τον αντίπαλό του κοντά στο καλάθι, παίρνοντας θέση με την πλάτη προς τη
μπασκέτα. Παρά το ύψος του είναι πολύ γρήγορος. Ακόμη και όταν έχει στην
κατοχή του την μπάλα, μπορεί και ντριμπλάρει με ταχύτατους ρυθμούς. Είναι ο
πιο ικανός πασέρ στην Α1, καθώς διαθέτει υψηλή αντίληψη του χώρου και των
κινήσεων των υπολοίπων παικτών που βρίσκονται στον αγωνιστικό χώρο. Μαζεύει
ριμπάουντ, έχει καλά πατήματα και διείσδυση, παίζει καλή άμυνα, είναι με λίγα
λόγια ένας παίκτης που μπορεί διαθέτει πολυσύνθετο ταλέντο, έχοντας πολλά
περιθώρια βελτίωσης.

Εκείνο που χρειάζεται περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο να δουλέψει είναι το σουτ
του. Όχι, τον τρόπο με τον οποίο σουτάρει, αλλά (με πολύωρη προπόνηση) να
ανεβάσει τα ποσοστά ευστοχίας του από μέση και μακρινή απόσταση, ώστε να
ολοκληρωθεί.

«Δεν νομίζω ότι υπάρχει ιδανικός παίκτης. Όλοι έχουν τα μειονεκτήματα και τα
πλεονεκτήματά τους. Απλά, προσωπικά πιστεύω ότι ο καλύτερος είναι αυτός που
κρύβει τις αδυναμίες του και προσπαθεί να εμφανίσει τα πλεονεκτήματά του»
υποστηρίζει ο Παπαλουκάς που δηλώνει θαυμαστής του Γκάρι Πέιτον των Σιάτλ
Σουπερσόνικς. Το ΝΒΑ τον ιντριγκάρει, αλλά η πρώτη του επαφή έγινε σε λάθος
χρονική στιγμή και μάλλον ήταν λάθος επιλογή. Αντί να ξεκουράζεται, εν όψει
της πρόκλησης που λέγεται Ευρωμπάσκετ Τουρκίας, όπου προορίζεται να είναι
βασικός πλέι μέικερ της Εθνικής, ταξίδευσε στο Μιλγουόκι. Κουράστηκε,
αποσυγκεντρώθηκε, δεν τα κατάφερε και μακάρι στο μυαλό του να μείνουν μόνο οι
εμπειρίες που αποκόμισε. Λάθος του, επίσης, ότι άφησε να αιωρείται η αντίληψη
πως προτιμά να συνεχίσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό, όταν ο Παναθηναϊκός
ήταν πιο κοντά στην απόκτησή του. Με μια δήλωση «θέλω να πάρω μεταγραφή σε
ομάδα που θα καλύπτει τις φιλοδοξίες μου», μετρίασε τις εντυπώσεις, αλλά δεν
επαναλήφθηκε.

Μιλώντας για τον εαυτό λέει: «Προσπαθώ συνέχεια να βελτιώσω το σουτ. Και
φυσικά να δουλέψω όσο μπορώ περισσότερο και σε άλλα στοιχεία του παιχνιδιού
μου. Έτσι είναι. Αν σταματήσεις να δουλεύεις, έχεις τελειώσει».

Όπως τονίζουν άνθρωποι που τον γνωρίζουν ο Παπαλουκάς είναι
«παίκτης-προπόνησης». Χρειάζεται την συνεχή προσπάθεια, γιατί διαφορετικά θα
μένει… πίσω. Δείχνει, όμως, να μην το βάζει κάτω και αυτό είναι που μετράει
περισσότερο, αν αναλογιστεί κανείς πως το 1999, πριν τον αποκτήσει ο Πανιώνιος
(με μόλις 30 εκατ. δραχμές από τη Δάφνη, όπου αγωνιζόταν ως τέταρτος (!) πλέι
μέικερ) δοκιμάστηκε στον Ολυμπιακό (επί Ίβκοβιτς) και απορρίφθηκε γιατί….
«ήταν παίκτης που δεν είχε θέση… ούτε πλέι μέικερ ούτε σουτέρ».

Δύο χρόνια μετά είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να βρει κανείς στην ελληνική αγορά…