Παιδεραστές ψάχνουν θύματα στο Ίντερνετ

Αθώα θύματα. Ένα στα πέντε παιδιά που κάνουν «chat» στο Ίντερνετ, δέχονται σεξουαλικές προτάσεις από αγνώστους

Το ένα στα πέντε παιδιά που έχουν τακτική επικοινωνία μέσω του Διαδικτύου έχει
δεχθεί σεξουαλική προσέγγιση από ξένους τουλάχιστον μία φορά τον περασμένο
χρόνο, σύμφωνα με μια νέα έρευνα. Μία άλλη ωστόσο αποκαλύπτει ότι οι
περισσότεροι από τους νέους δεν ενοχλούνται από τα σχετικά μηνύματα, τα
αγνοούν ή τα σβήνουν.

Μέχρι σήμερα, κανείς δεν είχε παρουσιάσει επιστημονικά στοιχεία για να
καταδείξει πόσο συχνά οι ενήλικοι αναζητούν μικρότερους στο Ίντερνετ, για να
τους εξαναγκάσουν σε σεξουαλική συζήτηση ή ακόμη και σε συνάντηση. Η μία
έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Ερευνητικό Κέντρο για τα Εγκλήματα εναντίον των
Παιδιών στο Πανεπιστήμιο του Νιου Χαμσάιρ και είδε το φως της δημοσιότητας
πριν από λίγες ημέρες στην επιθεώρηση της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης. Η
άλλη, από το «Pew Internet» και το «American Life Project».

Σύμφωνα με την πρώτη έρευνα, το 19% όσων συμμετείχαν είπαν ότι είχαν δεχθεί
τουλάχιστον μία φορά σεξουαλική πρόταση πέρυσι. Η πιθανότητα λάθους σε αυτήν
την περίπτωση κυμαίνεται στις συν-πλην δύο ποσοστιαίες μονάδες. Επιπλέον, το
3% των μαθητών χαρακτήρισε την προσέγγιση «επιθετική».

Μόνο το 10% αυτών των περιπτώσεων καταγγέλθηκαν στην αστυνομία, ενώ η
πλειοψηφία των ερωτηθέντων, παιδιών και γονιών, είπαν ότι δεν γνώριζαν πώς να
αναφέρουν ένα τέτοιο περιστατικό στις αρχές. Η σεξουαλική παρενόχληση εναντίον
παιδιών τόσο στο Διαδίκτυο όσο και σε άλλους χώρους, μη ηλεκτρονικούς, είναι
παράνομη σε όλες τις πολιτείες αν και οι νόμοι περί αποπλάνησης ποικίλλουν.

Η δεύτερη έρευνα αποκάλυψε ότι το ένα στα τέσσερα παιδιά που ρωτήθηκαν
εμφάνισαν μεγάλη ανησυχία ή φόβο εξαιτίας της εμπειρίας τους, καθώς και το
γεγονός ότι κανένα φίλτρο ή η παρακολούθηση από τους γονείς δεν μείωσε τις
πιθανότητες να δεχθεί ένα παιδί σεξουαλική προσέγγιση από ξένο στο Ίντερνετ.

Οι νέοι που βρίσκονται στη ζώνη επικινδυνότητας για μια τέτοια εμπειρία είναι
εκείνοι που περνούν τον περισσότερο χρόνο τους μπροστά στις οθόνες των
υπολογιστών και επικοινωνούν απευθείας με άλλους σε ηλεκτρονικούς χώρους
συνομιλίας ή ανταποκρίνονται στην τακτική αποστολής και λήψης μηνυμάτων. Η
ίδια έρευνα προσθέτει ότι άλλες κατηγορίες ατόμων που είναι περισσότερο πιθανό
να δεχθούν τέτοιου είδους παρενόχληση, είναι τα κορίτσια, οι μεγαλύτεροι
έφηβοι και παιδιά με προβλήματα.

Γονείς, δάσκαλοι και σύμβουλοι πρέπει να ενημερώσουν τους νέους για τους
κινδύνους που εμπεριέχει η σεξουαλική προσέγγιση μέσω του Διαδικτύου,
πρόσθεσαν οι ερευνητές, επισήμαναν ωστόσο ότι «οι ανησυχίες δεν είναι τόσο
έντονες ώστε να ενθαρρύνουν τους γονείς να απαγορεύσουν το Ίντερνετ στα
παιδιά».

Κανένα από τα παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα δεν δέχθηκε σεξουαλική
επίθεση ως αποτέλεσμα της ηλεκτρονικής επικοινωνίας. «Αυτό όμως δεν σημαίνει
ότι δεν συμβαίνει σεξουαλική παρενόχληση», είπαν οι ερευνητές, «όμως τα
γεγονότα αυτά δεν παρατηρούνται στην ίδια συχνότητα, όπως η ενδοοικογενειακή
σεξουαλική παρενόχληση, βιασμός στη διάρκεια ραντεβού κ.λπ., τα οποία βγαίνουν
στην επιφάνεια σε παρόμοιες έρευνες».

Χίλιοι πεντακόσιοι ένας νέοι μεταξύ 10-17 ετών συμμετείχαν σε εθνικό επίπεδο
στην πρώτη έρευνα που διεξήχθη από τον Αύγουστο του 1999 έως τον Φεβρουάριο
του 2000, μέσω τηλεφώνου. Στη δεύτερη, με το ίδιο μέσο, πήραν μέρος 754 παιδιά
ηλικίας 12-17 ετών και πραγματοποιήθηκε από τις 2 Νοεμβρίου έως τις 15
Δεκεμβρίου.

Οι ανήλικοι γνωρίζουν πώς να προφυλάσσονται

Όπως και στην έρευνα του Νιου Χαμσάιρ, οι συμμετέχοντες στη δεύτερη, σε
ποσοστό 75% δήλωσαν ότι δεν αναστατώθηκαν από την πρόκληση που δέχθηκαν. Βάσει
της ίδιας μελέτης, το 57% εκείνων που επικοινωνούσαν μέσω μηνυμάτων, όταν
έλαβαν μήνυμα από κάποιον που δεν ήθελαν, μπλοκάρισαν τη ροή από τον ίδιο
αποστολέα.

Σε αυτήν την περίπτωση, το ποσοστό λάθους διαμορφώνεται στο συν-πλην 4%. Ο
διευθυντής της έρευνας του «Pew Internet», Χάρισον Ρέινι, δήλωσε ότι «στην
πραγματικότητα, κάθε παιδί με το οποίο επικοινωνήσαμε γνωρίζει ότι υπάρχουν
κακά πράγματα και κακοί άνθρωποι στον κόσμο του Διαδικτύου, όπως και το
αντίθετο. Όταν κάνουν τον απολογισμό των υπέρ και των κατά, τα περισσότερα
παιδιά λένε ότι τα θετικά υπερτερούν, ενώ τα αρνητικά αντιμετωπίζονται».

«Υπάρχουν εγκληματίες στις γωνιές των δρόμων και παιδεραστές στο Ίντερνετ.
Αυτό που έχει σημασία είναι το πώς έχουν διδαχθεί τα παιδιά μας να
αντιμετωπίζουν αυτές τις εμπειρίες. Όπως δεν δεχόμαστε γλυκά από ξένους, δεν
ανταποκρινόμαστε σε σεξουαλικά διεστραμμένους που χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο»,
επισήμανε η Ντόνα Χόφμαν, καθηγήτρια Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο του
Βάντερμπιλτ, η οποία ειδικεύεται στις εμπορικές συναλλαγές μέσω Ίντερνετ. Όμως
η Ντόνα Ράις Χιούις, ακτιβίστρια κατά της πορνογραφίας, δήλωσε ότι η νέα
έρευνα επιβεβαίωσε τις απόψεις της: «Με κατηγορούσαν συχνά ότι διαιώνιζα
τακτικές τρομοκράτησης όταν έλεγα ότι παιδιά, χωρίς δικλίδες ασφαλείας και
εργαλεία λογισμικού κινδυνεύουν να εκτεθούν στην ηλεκτρονική πορνογραφία».