ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Το μόνον της ζωής μου ταξίδι

Με λένε Κατερίνα. Είμαι κωφάλαλη και ψάχνω για δουλειά μέσω ΟΑΕΔ. Έχω κάνει
πολλά δρομολόγια ώς τα γραφεία του στον Άλιμο, αλλά πάντα παίρνω την ίδια
απάντηση «ακόμα τίποτα για σένα Κατερίνα, κάνε λίγη υπομονή». Δεν ζητάω
δουλειά γραφείου, να δουλέψω ζητάω οπουδήποτε. Έχω τελειώσει το Λύκειο, ξέρω
γραφομηχανή, υπολογιστή, αγγλικά και, όπως μου λένε οι γύρω μου, χειρίζομαι
πολύ καλά την ελληνική γλώσσα, εννοείται στον γραπτό λόγο, αλλά αυτό δεν
θεωρείται προσόν στην αγορά εργασίας. Τώρα μπαίνω στον τρίτο χρόνο αναζήτησης
εργασίας και ελπίζω ότι κάτι θα βρεθεί. Οι υπάλληλοι στον ΟΑΕΔ και ιδιαίτερα η
κ. Άννα προσπαθούν, το νιώθω, αλλά έχουν χιλιάδες σαν εμένα και με
σοβαρότερες, μάλιστα, μειονεξίες. ΑΜΕΑ μάς λένε, άτομα με ειδικές ανάγκες.
Μερικοί το εξωραΐζουν σε «άτομα με ειδικές ικανότητες», αλλά τι να το κάνεις.
Ελάχιστοι είναι οι επιχειρηματίες που μας θέλουν στη δουλειά τους, παρ’ όλο
που το κράτος τούς δίνει χρήματα για να μας προσλάβουν. Είναι και η υψηλή
ανεργία που δεν κάνει διάκριση σε κανέναν. Δούλεψα για τρεις μήνες σε μια
βιοτεχνία σφολιάτας, αλλά έφυγα κακήν κακώς επειδή ο ιδιοκτήτης μού επιτέθηκε.
Οι μέρες μου περνούν αργά, σπρώχνω τον χρόνο. Πηγαίνω καμιά βόλτα ώς την
πλατεία, κανένα σινεμά. Συχνά κάθομαι στην παιδική χαρά της γειτονιάς μου και
χαζεύω τα μικρά. Παίζω μερικές φορές μαζί τους, όταν οι γονείς τους μου
επιτρέπουν. Μάλιστα, έχω κάνει και μερικά φίλους. Άλλους φίλους δεν έχω.
Δυσκολεύεται, βλέπετε, ο κόσμος να επικοινωνήσει μαζί μου. Ένα διάστημα
σύχναζα στη λέσχη κωφαλάλων, στους Αμπελοκήπους. Έκανα φιλίες, αλλά
στενοχωριόμουν εκεί και σταμάτησα να πηγαίνω. Μένω με τη μητέρα μου και την
αδελφή μου, που δεν έχει το δικό μου πρόβλημα, αλλά και ούτε ιδιαίτερη σχέση
μαζί μου. Έτσι, πολλές φορές αναγκάζομαι να κλείνομαι στον εαυτό μου και δεν
έχω όρεξη να δω κανέναν. Σκέφτομαι ότι με τη δουλειά θα άλλαζε η ζωή μου. Όταν
δούλευα στις σφολιάτες ήμουνα πολύ χαρούμενη. Απέκτησε ο κόσμος χρώματα. Γι’
αυτό «το ωραιότερον της ζωής μου ταξίδι» είναι ο πηγαιμός προς τον ΟΑΕΔ. Από
εκεί περνάνε όλα μου τα όνειρα, δηλαδή το εξής ένα: να βρω δουλειά. Όταν αυτό
το όνειρο γίνει πραγματικότητα, πιστεύω ότι θα έλθουν κι άλλα. Είμαι, άλλωστε,
μόνο 22 χρονών… Αυτά. Εσείς, πώς περνάτε;

*Απόπειρα απόδοσης από τη νοηματική