ΔΡΟΜΟΙ

Αν οι άνθρωποι…

… μερικές φορές δεν έκαναν ανόητα πράγματα, είχε πει ο φιλόσοφος
Βιτγκενστάιν, τίποτα έξυπνο δεν θα γινόταν ποτέ. Σε έναν κόσμο όπου η εξυπνάδα
είναι «απαγορευμένη» από τον δημόσιο βίο, να ξεγυμνώνουμε τα οπίσθιά μας
κατάμουτρα στον Μπους είναι ένα από τα λιγοστά μέσα που μας απέμειναν για να
εκφράσουμε τη διαφωνία μας. Μας αναγκάζουν να μιλάμε με τα οπίσθιά μας. Αυτό
δεν σημαίνει πως δεν έχουν «περιεχόμενο». Γιατί αν προχωρήσουμε πιο «βαθιά»,
θα δούμε πως οι διαδηλωτές γνωρίζουν καλά τους κινδύνους που απειλούν τον
κόσμο: κλιματικές μεταβολές, επέκταση του ΝΑΤΟ, πόλεμος των άστρων. Αυτό που
κάπως προβληματίζει τους πολιτικούς αναλυτές είναι η αντίθεση των διαδηλωτών
στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι εχθροί…

… της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποτίθεται πως είναι οι εθνικιστές και οι
μεγαλοβιομήχανοι που ρυπαίνουν το περιβάλλον. Τι στο καλό γυρεύουν ανάμεσά
τους οι προοδευτικοί; Γιατί υπονομεύουν ένα από τα μεγαλύτερα
σοσιαλδημοκρατικά πειράματα, που σήκωσε από τις πλάτες της Ευρώπης αιώνες
αδιάκοπων πολέμων; Ακόμη και οι νεαροί διαδηλωτές γνωρίζουν πως η ενωμένη
Ευρώπη πήρε πλούτο από τις πλουσιότερες χώρες της και τον έδωσε στις
φτωχότερες, πολέμησε τις διακρίσεις, περιφρούρησε το περιβάλλον και περιόρισε
τις επιχειρήσεις επιβάλλοντας αυστηρούς κανόνες στη λειτουργία τους. Τότε,
γιατί τόσοι πολλοί νέοι σήμερα πολεμούν κάτι που για πολύ μεγάλο διάστημα
υπήρξε τόσο καλό;

Η απάντηση…

… θα πρέπει ίσως να αναζητηθεί στο λόμπι των βιομηχάνων, όπως γράφει η
«Γκάρντιαν». Έχει ονοματεπώνυμο ­ Ευρωπαϊκή Στρογγυλή Τράπεζα Βιομηχάνων ­ και
συγκεκριμένη δράση. Το 1984 ζήτησε τούνελ κάτω από τη Μάγχη, γέφυρα από τη
Δανία στη Σουηδία, τρένα υψηλών ταχυτήτων, πανευρωπαϊκό οδικό δίκτυο. Πήρε όλα
όσα ζήτησε. Το 1987 υπαγόρευσε πώς πρέπει να γίνει η νομισματική ένωση. Το
1999 στο Ελσίνκι, το πρόγραμμα της διεύρυνσης έμεινε πιστό σε όσα είχε
υπαγορεύσει το βιομηχανικό λόμπι μερικά χρόνια νωρίτερα. Πέρυσι στη Νίκαια, οι
Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν με όσα είχε ζητήσει το λόμπι: να παρακαμφθούν οι
εξουσίες των εθνικών κοινοβουλίων και να μεταβιβαστεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή
η αρμοδιότητα για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών. Έτσι, τις μελλοντικές εμπορικές
συμφωνίες δεν θα τις διαπραγματεύονται τα κράτη-μέλη, αλλά ο αρμόδιος
επίτροπος Πασκάλ Λαμί, ένας «ιππότης» της Στρογγυλής Τραπέζης.

Το λόμπι…

… ζητάει τώρα κατάργηση όσων νομοθετικών περιορισμών έχουν απομείνει. Χωρίς
το εμπόδιο των εθνικών νομοθεσιών, θα κερδίζουν περισσότερα μεταβιβάζοντας το
κόστος στο περιβάλλον και στους πολίτες. Φαίνεται πως και αυτό το αίτημα το
κερδίζουν. Ουσιαστικά, η Ευρώπη εγκαταλείπει τις μελλοντικές κοινωνικές και
δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να
εφαρμόζει προοδευτικά μέτρα τα οποία είχαν υιοθετηθεί στο παρελθόν, με τα νέα
νομοθετικά μέτρα της απλώς βοηθάει τους μεγάλους βιομηχάνους να γίνουν ακόμη
πιο μεγάλοι. Στο Γκέτεμποργκ, ο Μπλερ είπε για τους διαδηλωτές πως «δεν πρέπει
να παρεμποδίζουν τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών». Σωστά. Αυτός ο ρόλος
έχει ανατεθεί στους βιομηχάνους.