Πωλούνται όνειρα για μια θέση στην…Τζέντα

Το θέμα είναι…

… Τα τεχνάσματα που σκαρφίζεται ο άνθρωπος για να αποκτήσει χρήματα.
Απάτες μικρές ή μεγάλες, εμπνευσμένες ή ανόητες, αποκαλύπτονται καθημερινά.
Εκπλήσσουν όμως περισσότερο όταν η ιδέα συλλαμβάνεται και εκτελείται από
πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας, από πολίτες ευυπόληπτους με εξέχουσα ­ λόγω
ιδιότητος ­ θέση στην κοινωνία. Η πρόσφατη υπόθεση της απάτης που φέρονται να
έχουν διαπράξει γιατροί του “Ευαγγελισμού” σε συνεργασία με ιδιωτική εταιρεία,
φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το ανεξάντλητο αυτό θέμα. Θύματα όσων ρέπουν
στην απάτη δεν είναι πάντα πρόσωπα άγνωστα στους δράστες. Συχνά απλώνουν
πλοκάμια σε άτομα του στενού τους περιβάλλοντος, που, τελικώς, αποδεικνύονται
ευκολότεροι στόχοι.

Η απάτη είναι έγκλημα που πλήττει τα περιουσιακά δικαιώματα. Για τη συγκρότηση
του εγκλήματος αυτού απαιτούνται: α) σκοπός παρανόμου περιουσιακού οφέλους, β)
βλάβη ξένης περιουσίας, γ) παραπλάνηση σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή που συνιστά
διάθεση περιουσίας, δ) η παραπλάνηση να γίνει με την εν γνώσει παράσταση
ψευδών γεγονότων ως αληθών ή με την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθών
(άρθρο 386 Π.Κ.). Η ξένη περιουσία μπορεί να ανήκει σε ιδιώτη ή στο Δημόσιο ή
σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Το έγκλημα τελείται συνήθως κατά τη σύναψη
συμβάσεων στα πλαίσια της συναλλακτικής δραστηριότητας. Εμφανίζεται στις
αγοραπωλησίες, στις μισθώσεις, στις συμβάσεις κατασκευής οικοδομών και άλλων
τεχνικών έργων, στις εταιρείες μεταξύ των εταίρων και σε πολλές ακόμη
εκφάνσεις της οικονομικής ζωής. Απάτη μπορεί να τελεσθεί ακόμη και ενώπιον του
δικαστηρίου όταν παραπλανάται ο δικαστής με την προβολή ψευδών ισχυρισμών,
ενισχυομένων με ψευδή αποδεικτικά στοιχεία (λ.χ. πλαστά έγγραφα). Σήμερα
προβλέπεται και τιμωρείται σαν αυτοτελές έγκλημα η απάτη με ηλεκτρονικό
υπολογιστή (άρθρο 386Α Π.Κ.). Οι δράστες είναι στην πλειοψηφία τους πανέξυπνοι
και πειστικοί. Προκειμένου να παραπλανήσουν τους συναλλασσομένους και να
επιτύχουν τον απατηλό σκοπό τους, παριστάνουν εαυτούς ως έχοντες διάφορες
ιδιότητες, οι οποίες όμως είναι ψευδείς. Εμφανίζονται ως δήθεν μεγαλέμποροι με
τεράστια κινητή και ακίνητη περιουσία, ως διπλωματούχοι αξιόλογων
επαγγελμάτων, ως ιδιαίτεροι υπουργών, ως διαθέτοντες γνωριμίες, και
πετυχαίνουν έτσι τη σύναψη συμφωνιών αποκομίζοντες περιουσιακά οφέλη με
αντίστοιχη περιουσιακή βλάβη αυτών τους οποίους εξαπατούν. Οι κλασικοί
απατεώνες είναι ευγενικοί, γλυκομίλητοι, καλοντυμένοι και μπορούν να
εξαπατήσουν και τον πιο έξυπνο ακόμη. Με την πρόοδο των ηλεκτρονικών μέσων και
την εφαρμογή αυτών στις συναλλαγές, εμφανίστηκαν νέες μορφές απάτης, με
πρόκληση ιδιαίτερα μεγάλων ζημιών σε ιδιώτες, Δημόσιο και Τράπεζες και με
δυσχέρεια εντοπισμού των δραστών, που πολλές φορές ενεργούν από άλλες χώρες. Η
γραφική πάντως μορφή του κλασικού αδιόρθωτου απατεώνα θα εξακολουθεί να υπάρχει.

Ελπίδα σε τιμή ευκαιρίας

Ένα γραφείο, δύο υπάλληλοι και μια επωνυμία ήταν αρκετά για να στηθεί η…
επιχείρηση. Η πελατεία εξασφαλίστηκε μέσω μικρών αγγελιών και τα κέρδη ­ στις
πέντε ημέρες λειτουργίας της ­ ξεπέρασαν τα 11 εκατομμύρια!

Την αγωνία των ανέργων για επαγγελματική αποκατάσταση εκμεταλλεύθηκε ο ­ κατά
δήλωσή του ­ Αντώνης Αποστολίδης προκειμένου να γίνει πλούσιος. Νοίκιασε ένα
χώρο στην οδό Παπαδιαμαντοπούλου 13, τον… ονόμασε «American Buildings S.Α.»
και, στη συνέχεια, προσέλαβε δύο υπαλλήλους. Τον συνταξιούχο του ΙΚΑ Παρασκευά
Παναγιωτάκη ως προϊστάμενο και την άνεργη Βασιλική Τζαβάρα ως τηλεφωνήτρια.
Και οι δύο ­ ο καθένας χωριστά ­ είχαν δημοσιεύσει αγγελία με την οποία
ζητούσαν εργασία.

Αντικείμενο της επιχείρησης ήταν η προώθηση στη Σαουδική Αραβία όσων
ενδιαφέρονταν να εργαστούν εκεί. Για το λόγο αυτόν, είχαν δημοσιευθεί αγγελίες
σε εφημερίδες που, όπως αποδείχθηκε, είχαν μεγάλη απήχηση στο κοινό. Από την
πρώτη ημέρα λειτουργίας τής «επιχείρησης», άρχισαν να συρρέουν κατά δεκάδες οι
ενδιαφερόμενοι, οι οποίοι, εκτός από τα απαραίτητα έγγραφα, υποχρεώνονταν να
καταβάλουν από 130.000 δραχμές ο καθένας για τα έξοδα μετάβασης και έκδοσης
προξενικής θεώρησης.

Αποδείξεις δεν έπαιρναν και, επειδή κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν γι’ αυτό, ο
ιδιοκτήτης της… εταιρείας φρόντισε να προμηθεύσει το γραφείο με έντυπα
συμβολαίων, ώστε να αισθάνονται ασφαλείς οι πελάτες. Ο ίδιος, βεβαίως, δεν
εμφανιζόταν εκεί, παρά μόνο πολύ νωρίς το πρωί και αργά το μεσημέρι, για να
πάρει τις εισπράξεις.

Ως νομικό σύμβουλο της εταιρείας είχε εμφανίσει στους υπαλλήλους του κάποιον
δικηγόρο Απόστολο Αρναούτογλου, που, όπως προέκυψε εκ των υστέρων, είναι
ανύπαρκτο πρόσωπο.

Η ιδέα του κ. Αποστολίδη αποδείχθηκε φαεινή. Δυστυχώς όμως για τον ίδιο, δεν
άντεξε στο χρόνο… Μια καταγγελία στην Ασφάλεια κατέστρεψε το όραμά του. Όχι
όμως και τον ίδιο. Καθώς, αντί γι’ αυτόν συνελήφθησαν οι δύο υπάλληλοι, οι
οποίοι τώρα αντιμετωπίζουν δύο κακουργηματικές κατηγορίες. Απάτη και
πλαστογραφία κατ’ εξακολούθηση.

Κατά την έρευνα που διενεργήθηκε στο γραφείο, βρέθηκαν 85 συμβόλαια, γεγονός
που οδηγεί στο συμπέρασμα πως τα κέρδη της… επιχείρησης ξεπέρασαν τα έντεκα
εκατομμύρια σε πέντε ημέρες λειτουργίας. Όσον αφορά τους δύο κατηγορουμένους,
ισχυρίστηκαν ότι και εκείνοι υπήρξαν θύματα του εργοδότη τους, αφού, όχι μόνο
δεν γνώριζαν πως επρόκειτο περί απάτης, αλλά δεν πήραν ούτε δραχμή από το
μισθό που τους είχε υποσχεθεί.

Τώρα, οι διωκτικές αρχές αναζητούν και τα υπόλοιπα μέλη του κυκλώματος ή,
τουλάχιστον, τον Αποστολίδη και τον Αρναούτογλου, για τους οποίους οι δύο
συλληφθέντες δεν γνωρίζουν τίποτε περισσότερο.

Ακίνητα στο… σφυρί εν αγνοία των ιδιοκτητών τους!

Ακίνητα μεγάλης αξίας που επρόκειτο να βγουν στο σφυρί υποσχόταν σε
ενδιαφερόμενους (σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των ιδίων), έναντι αδράς αμοιβής,
ιδιοκτήτης γραφείου ειδικευμένου σε μεσολαβήσεις αυτού του είδους. Την αμοιβή,
ωστόσο, που ανερχόταν σε δεκάδες εκατομμύρια δραχμές, την προόριζε ­ όπως
έλεγε ­ για δικαστές και δικηγόρους, προκειμένου να επιτύχει τη χαμηλότερη
δυνατή τιμή αγοράς του ακινήτου.

Ο Ελευθέριος Μπαρμπάτσης διατηρούσε γραφείο στην πλατεία Κάνιγγος και από εκεί
συντόνιζε τις δραστηριότητές του. Τον Απρίλιο του 1993 φέρεται ότι πλησίασε
τον Κίμωνα Φίλη, εκπρόσωπο της εταιρείας “Ν. Χαμακιώτης – Κ. Φίλης Α.Ε.
Τουρισμού και Εμπορίας Αυτοκινήτων”, και του πρότεινε να αγοράσει ένα ακίνητο
4.000 τετραγωνικών μέτρων της επιχείρησης “Τρουπάκη” επί της λεωφόρου
Κηφισίας, που, σύμφωνα με τις πληροφορίες του, είχε πτωχεύσει. Για την αγορά
θα μεσολαβούσε βεβαίως ο ίδιος κάνοντας χρήση των υψηλών γνωριμιών του.

Στις περιπτώσεις αυτές όμως μάλλον δεν αρκεί η γνωριμία. Έτσι, ο μεσίτης
ζήτησε από τον πελάτη του να του καταβάλει 35.000.000 δραχμές, προκειμένου ­
όπως του εξήγησε ­ να τα δώσει στον δικαστή-εισηγητή της πτώχευσης της
εταιρείας. Ενώ λοιπόν τον ενημέρωσε επί όλων των λεπτομερειών, παρέλειψε να
του πει το σημαντικότερο: Ότι η εν λόγω εταιρεία ουδέποτε είχε πτωχεύσει! Όταν
αντελήφθη ο κ. Φίλης την κομπίνα, υπέβαλε μήνυση εναντίον του Ελ. Μπαρμπάτση,
ο οποίος στη συνέχεια παραπέμφθηκε να δικαστεί για τα αδικήματα της απάτης και
της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, που αφορούν και παρεμφερή δραστηριότητά του
εις βάρος άλλου προσώπου. Του κ. Ωρίωνα Αρκομάνη, τον οποίο φέρεται ότι
παραπλάνησε σχετικά με την αγορά ακινήτου στην περιοχή της Κηφισιάς.
Ακολουθώντας την ίδια τακτική τον ενημέρωσε για την εκποίηση λόγω πτώχευσης,
ισχυριζόμενος πως θα μπορούσε να το αγοράσει στην τιμή των 20-25 εκατομμυρίων
δραχμών, αρκεί να προσέφερε ένα σεβαστό ποσό στον δικαστή.

Για να πείσει τα υποψήφια θύματά του για τις αγνές προθέσεις του, ο
κατηγορούμενος εξέδωσε ισόποσες με τα χρήματα που τους απέσπασε επιταγές, που
στη συνέχεια αποδείχθηκαν ακάλυπτες. Ο Ελ. Μπαρμπάτσης ωστόσο, εις βάρος του
οποίου έχουν εκδοθεί και άλλα παραπεμπτικά βουλεύματα, δεν δέχεται όσα του
καταμαρτυρούν. Λέει μάλιστα πως τα χρήματα αντιπροσώπευαν τοκογλυφικό δάνειο
και ότι οι αστικές απαιτήσεις των φερομένων ως θυμάτων του έχουν ικανοποιηθεί
απολύτως από τον ίδιο. Στο δικαστήριο πάντως αναμένεται να διευκρινιστούν όλα.

Με λίγα λόγια…

«Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ήταν απατεώνας». Η αποκάλυψη της απάτης έχει
ήδη διαλύσει τον δεσμό. Η συνέχεια… στη δικαστική αίθουσα. Όπου δεν
παρατηρείται σπανίως το φαινόμενο. Δύο άλλοτε ερωτευμένοι να καταλήγουν εκεί
ως αντίδικοι. Όταν αποδεικνύεται πως οι προθέσεις τού ενός ήταν κάθε άλλο παρά
αγνές. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ζεύγους, του οποίου η γνωριμία έγινε
τον Απρίλιο του 1997. Τρεις μήνες αργότερα κι ενώ ο κύριος είχε συστηθεί ως
ευκατάστατο στέλεχος ιδιωτικής επιχείρησης και συγγενής πρώην υπουργού, ζήτησε
από την κυρία το ποσό των 3.000.000 δραχμών υπό μορφήν δανείου. Για να την
πείσει, ισχυρίστηκε πως ήθελε να τα επενδύσει σε κάποια δουλειά και πως αν
κατέφευγε σε τοκογλύφους θα αναγκαζόταν να αποπληρώσει το δάνειο με υπέρογκους
τόκους. Οι αντιστάσεις της κυρίας κάμφθηκαν. Του έδωσε τα χρήματα, ζητώντας
του όμως να της υπογράψει μια υπεύθυνη δήλωση για το χρέος του.

Ο δεσμός διήρκεσε λίγο. Τη στιγμή που ο απατεώνας εραστής κατόρθωσε να
πάρει από την τσάντα της… αγαπημένης του την υπεύθυνη δήλωση, εξαφανίστηκε
για πάντα από τη ζωή της. Η απογοήτευση ωστόσο δεν την κατέβαλε, παρά το
γεγονός ότι εκ των υστέρων αντελήφθη πως τα «προσόντα» που προέβαλλε ο εν λόγω
κύριος ήταν απατηλά. Προσέφυγε στη Δικαιοσύνη και κατόρθωσε αφ’ ενός να του
δεσμεύσει την περιουσία μέχρι το ποσό των 4,5 εκατομμυρίων δραχμών, αλλά και
να καταδικαστεί ­ ερήμην ­ σε φυλάκιση 2 ετών και 4 μηνών για απάτη και
υπεξαγωγή εγγράφων.