Ο παράδεισος που έγινε κόλαση…

«Ήταν Εδέμ και έγινε κόλαση. Δεν έχει μείνει ούτε ένα πεύκο ούτε ένα
σχοίνο. Μέχρι και οι πέτρες έχουν καεί…». Με αυτόν τον τρόπο περιέγραφαν
χθες οι κάτοικοι του Συκάμινου τα οδυνηρά για την περιοχή τους αποτελέσματα
της μεγάλης φωτιάς.

Θέση Συκάμινο. Από τη μεγάλη φωτιά τα δένδρα σωριάστηκαν στο έδαφος και έκλεισαν δρόμους του χωριού

Προσπαθούσαν να ξεπεράσουν το σοκ και να καταλάβουν πώς μέσα σε λίγα λεπτά η
πυρκαγιά έκανε στάχτη τα κτήματά τους, τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους.
Πώς ο παράδεισος, που κάποιοι είχαν δημιουργήσει ακόμα και μέσα στο δάσος,
έγινε αίφνης κόλαση. Περίπου 50 σπίτια κάηκαν στην Βορειοανατολική Αττική
(Συκάμινο, Μήλεσι, Ωρωπό, Μαρκόπουλο, Κάλαμο) ενώ πάνω από 15.000 στρέμματα
δάσους και καλλιεργειών έγιναν στάχτη.

Στο Συκάμινο

Η φωτιά στο Συκάμινο έκαψε ό,τι βρήκε μπροστά της. Πέρασε μέσα από το χωριό,
μέσα απ’ τις αυλές των σπιτιών. Τουλάχιστον δέκα σπίτια παραδόθηκαν στις
φλόγες. Από την πλατεία, οι κάτοικοι όλα τα προηγούμενα χρόνια, αντίκρυζαν μια
καταπράσινη πλαγιά. Τώρα βλέπουν μόνο μαυρίλα. «Η φωτιά έτρεχε με χιλιόμετρα.
Δεν ελεγχόταν με τίποτα» λέει ο Δημήτρης Σκούρας, που από την πρώτη στιγμή
έπεσε στη μάχη για να σωθεί το χωριό. Δείχνει ένα ένα τα σπίτια που παρά τις
υπεράνθρωπες προσπάθειες των κατοίκων καταστράφηκαν ολοσχερώς. «Από αυτό εδώ
έμεινε μόνο ένα δωματιάκι.

Το προλάβαμε την τελευταία στιγμή». Έξω στην αυλή δεν υπάρχει ίχνος ζωής. Οι
κοτούλες που είχε ο ιδιοκτήτης του σπιτιού έχουν απανθρακωθεί. Λίγο παραπάνω
κοκαλωμένα στον χωματόδρομο που οδηγεί στο δάσος φίδια, χελώνες και πρόβατα
που δεν κατάφεραν να βρουν καταφύγιο.

Ο άλλοτε δροσερός καθαρός αέρας ήταν καυτός και αποπνικτικός χθες στο
Συκάμινο, καθώς τα πεύκα κάπνιζαν ακόμα. Μυρωδιά καμένου παντού. Στην κορυφή
του λόφου, απέναντι από τον οικισμό, οι κάτοικοι αλλά και οι επισκέπτες δεν θα
μπορούν πια να ξαποστάσουν στο γραφικό εκκλησάκι της Αγ. Ελεούσας με την
εκπληκτική θέα προς τον Ευβοϊκό. Ήταν ερειπωμένο επί Τουρκοκρατίας, ανεγέρθη
το 1913, επισκευάστηκε πρόσφατα, αλλά η φωτιά το κατέστρεψε. «Δεν έμεινε
εικόνα, δεν έμεινε σταυρός, δεν έμεινε τίποτα. Είναι να κλαις», λέει ο
Παναγιώτης Λεμπούσης, που μαζί με άλλους νέους κατοίκους έτρεξε προχθές να το
σώσει. «Όμως δεν μπορούσε να ζυγώσει κανένας. Η φωτιά δεν περπάταγε, πέταγε».

Σε ένα άλλο σημείο του χωριού ο κ. Χρήστος Δανίκας μαζί με τη σύζυγό του
φαίνεται να μην μπορεί να πιστέψει ότι οι κόποι 25 και πλέον ετών πήγαν
χαμένοι μέσα σε ελάχιστα λεπτά. «Είμαι από τους τυχερούς – άτυχους που η φωτιά
δεν μου άφησε σχεδόν τίποτα».

Ο δεύτερος όροφος έχει καταστραφεί. «Και εκτός από τα έπιπλα χάθηκαν πολύτιμα
έγγραφα, αναμνηστικά των παιδιών μου, το ντοσιέ με το διδακτορικό μου».

Η απόγνωση. «Με ειδοποίησαν να έρθω από την Αθήνα γιατί το σπίτι μου είχε τυλιχθεί στις φλόγες. Όταν αντίκρυσα την καταστροφή, έφυγα αμέσως για ψυχολογικούς λόγους. Δεν άντεχα να το βλέπω», λέει ο κ. Νίκος Ομηρίδης

Τον κ. Νίκο Ομηρίδη τον ειδοποίησαν να έρθει από την Αθήνα γιατί το σπίτι του
καιγόταν. «Όταν ήρθα και είδα το σπίτι μου τυλιγμένο στις φλόγες έφυγα αμέσως
για ψυχολογικούς λόγους. Δεν άντεχα να το βλέπω. Αγωνιζόμουν 25 χρόνια για να
το φτιάξω και τα τελευταία 2 χρόνια μετά τον σεισμό στην Αθήνα ζούσα
περισσότερο εδώ παρά στην πρωτεύουσα».

Στο Μήλεσι

Μεγάλες ήταν οι ζημιές και στο Μήλεσι, το οποίο από προχθές ήταν χωρίς
ηλεκτρικό, τηλέφωνο και νερό. Τεχνικοί έως αργά χθες το απόγευμα προσπαθούσαν
να επιδιορθώσουν τις βλάβες. Ο ταβερνιάρης του χωριού κ. Δημήτρης Σίδερης
παρακολουθεί το ελικόπτερο που συνεχίζει να κάνει ρίψεις νερού όπου η φωτιά
καίει ακόμα. Το σπίτι του γλίτωσε όχι όμως και τα κτήμα του που είχε ελιές και
στάρια. «Τα περισσότερα σπίτια στην περιοχή δεν έχουν σοβαρές ζημιές αλλά πάρα
πολλά χωράφια κάηκαν όπως αποθήκες και γεωργικά μηχανήματα.

Στο Μαρκόπουλο

Στον δρόμο προς το Μαρκόπουλο, η φωτιά έκαψε ακόμα και ταμπέλες «πωλούνται
ιδιόκτητα οικόπεδα»… μέσα στο δάσος. Ποιος εγγυάται όμως ότι μέσα σε λίγες
ημέρες δεν θα στηθούν καινούργιες; Εδώ η φωτιά πέρασε γύρω από την κοινότητα
και έκαψε σπίτια που βρίσκονταν μέσα σε πυκνή βλάστηση. Το πώς χτίστηκαν εκεί
κανείς δεν το ξέρει. Αυτό που ενδιαφέρει τώρα είναι «ξέρετε αν θα πάρουμε
αποζημιώσεις;».

Κοντά στον αρχαιολογικό χώρο του Αμφιάρειου τουλάχιστον 6 σπίτια έχουν υποστεί
σοβαρές ζημιές. Ένα απ’ αυτά είναι και της κ. Λίτσας Μπεθάνη. Την τελευταία
στιγμή είδε τις φλόγες να πλησιάζουν, πήρε τα παιδιά της και τράπηκε σε φυγή.
«Παλεύαμε 10 χρόνια για να φτιάξουμε αυτό το σπίτι και τώρα ξανά απ’ την αρχή.
Καταστραφήκαμε…».