Ελπίδες για ειρήνη
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
Υπέρ της εκχώρησης μεγαλύτερης αυτονομίας στην Κορσική τάχθηκε πρόσφατα η
Κάτω Βουλή της Γαλλίας, αναγνωρίζοντας για πρώτη φορά στην Εθνοσυνέλευση της
νήσου ένα περιορισμένο δικαίωμα στην ψήφιση νόμων.
 |
|
Κορσικανοί εθνικιστές. Θα μείνουν, άραγε, ικανοποιημένοι από το σχέδιο |
Τα τελευταία 233 χρόνια, από τότε δηλαδή που η Γένοβα παραχώρησε την Κορσική
στην Γαλλία «αποπληρώνοντας» έτσι το εθνικό της χρέος, η ηπειρωτική Γαλλία
αγωνιζόταν να μετατρέψει τους Κορσικανούς σε Γάλλους αρχικά, μέσω της βίαιης
καταστολής των αυτονομιστικών κινημάτων και κατόπιν, μέσω της περιθωριοποίησης
της κορσικανικής κουλτούρας και γλώσσας. Στην πραγματικότητα, όμως, η
«επιχείρηση γαλλοποίησης» δεν ευοδώθηκε ποτέ: παρόλο που μόνον ένα μικρό
ποσοστό των Κορσικανών, λιγότερο από 20%, δηλώνουν ότι επιθυμούν να είναι
απόλυτα ανεξάρτητοι από το Παρίσι, η συντριπτική πλειοψηφία τους πιστεύει
ακράδαντα ότι διαφέρει, πολιτισμικά και ιστορικά, από τους Γάλλους και πρέπει
να έχει μεγαλύτερο λόγο επί του πολιτικού της γίγνεσθαι.
Πρόσφατα λοιπόν, τα μέλη του γαλλικού Κοινοβουλίου συμφώνησαν να περιληφθεί η
κορσικανική γλώσσα στο διδακτικό πρόγραμμα των νηπιαγωγείων και των δημοτικών
της νήσου και να εκχωρηθούν περισσότερες εξουσίες στην περιφερειακή κυβέρνηση.
«Ενισχυμένη αποκέντρωση»
Το σχέδιο αυτό αποτελεί μία σαφώς πιο συντηρητική εκδοχή του σχεδίου που
διαπραγματευόταν πέρυσι η γαλλική κυβέρνηση με τις πολιτικές οργανώσεις της
Κορσικής. Μολαταύτα, η κεντροαριστερή κυβέρνηση του Λιονέλ Ζοσπέν ευελπιστεί
ότι θα θέσει τέλος στην εθνικιστική βία και τις πολιτικές δολοπλοκίες που
δοκιμάζουν το νησί τις τρεις τελευταίες δεκαετίες.
Το σχέδιο αυτονόμησης της Κορσικής, που ονομάζεται επισήμως «ενισχυμένη
αποκέντρωση», ενδέχεται να σημάνει μια γενικότερη χαλάρωση του συγκεντρωτικού
πολιτικού συστήματος της Γαλλίας. Η κυβέρνηση του Ζοσπέν έχει συμφωνήσει να
στηρίξει κάποια σχέδια της αντιπολίτευσης για ανάλογα «πειράματα» και σε άλλες
γαλλικές περιοχές. Το γεγονός αυτό, μάλιστα, έκανε τον πρώην υπουργό
Εσωτερικών, Σαρλ Πασκουά, ο οποίος έχει μεν κορσικανική καταγωγή, είναι δε
φανατικός πολέμιος παρόμοιων προτάσεων, να προαγγείλει δυσοίωνα «την αρχή μιας
ομοσπονδιακής Γαλλίας».
Το νομοσχέδιο για την Κορσική, το οποίο δίχασε τα γαλλικά πολιτικά κόμματα,
αναμένεται να τεθεί σε ισχύ τον επόμενο χρόνο. Πρώτα, όμως, πρέπει να
επικυρωθεί από τη γαλλική Γερουσία, τον Γάλλο πρόεδρο Ζακ Σιράκ, καθώς και το
Συνταγματικό Συμβούλιο, το οποίο είχε επικρίνει αυστηρά την αρχική, πιο
ριζοσπαστική εκδοχή, που προέβλεπε την εκχώρηση μεγαλύτερης και αμεσότερης
νομοθετικής εξουσίας στην Εθνοσυνέλευση της νήσου και καθιστούσε υποχρεωτική
τη διδασκαλία της κορσικανικής γλώσσας.
Σύμφωνα με το τελικό σχέδιο, κάθε φορά που η Εθνοσυνέλευση της Κορσικής θα
θέλει να περάσει κάποιον νόμο, θα πρέπει πρώτα να ζητεί σχετική «άδεια» από το
γαλλικό Κοινοβούλιο. Η κορσικανική γλώσσα θα «προσφέρεται», αλλά δεν θα είναι
υποχρεωτική. «Τώρα θα μπορούμε να πηγαίνουμε μόνοι μας στην τουαλέτα, αλλά θα
εξακολουθούμε να χρειαζόμαστε άδεια από το Παρίσι για να τραβήξουμε το
καζανάκι», δήλωσε χαρακτηριστικά ένας εθνικιστής Κορσικανός πολιτικός.
Η κυβέρνηση του Λιονέλ Ζοσπέν έχει επενδύσει μεγάλο μέρος της αξιοπιστίας της
στην ολοκλήρωση της κορσικανικής «ειρηνευτικής διαδικασίας» πριν από τις
προεδρικές εκλογές του 2002, και ελπίζει ότι έχει βρει τη φόρμουλα για την
εδραίωση μιας δημιουργικής, αρμονικής σχέσης ανάμεσα στη νήσο και την
ηπειρωτική Γαλλία.
Οι συνομιλίες και το κλειδί για τη λύση
Η Κορσική ταλανίζεται από τη βία από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Το
1998, δολοφονήθηκε ένας ανώτερος αξιωματούχος της τοπικής κυβέρνησης, ο Κλοντ
Ερινιάκ. Ο διάδοχός του, Μπερνάρ Μπονέ, ο οποίος επελέγη προσωπικά από τον
Λιονέλ Ζοσπέν, συνελήφθη την επόμενη χρονιά αφού πρώτα διέταξε μία «ομάδα
κρούσης» της χωροφυλακής να κάψει ένα παράνομο παραθαλάσσιο εστιατόριο.
Τα κίνητρα αυτής της τρομοκρατικής, ούτε λίγο ούτε πολύ, πράξης παραμένουν
ασαφή φαίνεται όμως ότι ο Μπονέ ήταν αποφασισμένος να δείξει στους
Κορσικανούς ότι η βούληση του Παρισιού δεν μπορούσε να αγνοηθεί.
Το δυσάρεστο αυτό επεισόδιο έπεισε τον κατά κανόνα επιφυλακτικό Ζοσπέν να
ξεκινήσει, στο τέλος του 1999, ειρηνευτικές συνομιλίες με όλες τις
κορσικανικές πολιτικές ομάδες. Ο Γάλλος πρωθυπουργός συνήθιζε να κάνει κάθε
χρόνο διακοπές στην Κορσική και υποστηρίζει, ιδιαιτέρως, ότι καταλαβαίνει το
νησί και τους κατοίκους του. Πιστεύει ότι το κλειδί για την ειρήνη είναι ο
εξοστρακισμός των εγκληματικών ομάδων από την πολιτική σκηνή μέσω της
εκχώρησης περισσότερων εξουσιών στους μετριοπαθείς εθνικιστές πολιτικούς. Επ’
αυτού, συμφωνεί πιθανότατα και η συντριπτική πλειοψηφία των Κορσικανών.
LINKS:
Google news
