Σενάρια και… θύματα

Την ώρα που ο Μπερλουσκόνι συσκεπτόταν χθες «κεκλεισμένων των θυρών» με
τους στενότερους συνεργάτες του, το ερώτημα που απασχολούσε την Ιταλία την
επαύριο των εκλογών ήταν: ποιος θα κάνει τι στη νέα κυβέρνηση;

Το τελικό σχήμα δεν αναμένεται να οριστικοποιηθεί σύντομα ­ ο Πρόντι είχε
χρειαστεί μόλις 18 ώρες για να συγκροτήσει την κυβέρνησή του το 1996, αλλά ο
Αμάτο χρειάστηκε 84 ημέρες το 1992.

Η διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης περιπλέκεται πάντως από τον Ουμπέρτο
Μπόσι, τον αρχηγό της Λίγκας του Βορρά, ο οποίος δήλωσε χθες ότι το κόμμα
έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στη νίκη του Μπερλουσκόνι και ότι θα διεκδικήσει θέσεις
στη νέα κυβέρνηση. «Είμαστε ένας αποφασιστικός παράγοντας στη Γερουσία»,
δήλωσε χθες ο Μπόσι, ο οποίος κάποτε είχε υποστηρίξει την απόσχιση του
πλούσιου ιταλικού Βορρά. Όπως έχουν τα πράγματα, ο Μπερλουσκόνι δεν θα
χρειαστεί την υποστήριξη της Λίγκας για να προωθήσει το νομοθετικό έργο στη
Βουλή. Όμως, με 17 έδρες στη Γερουσία, παρά τη γενικότερη πανωλεθρία του στις
εκλογές, ο Μπόσι θα μπορούσε να δημιουργήσει κάποια προβλήματα.

Κατά τα άλλα, ένας από τους πιο σίγουρους διορισμούς πρέπει να θεωρείται του
Τζούλιο Τρεμόντι στο υπουργείο Οικονομικών. Ο πενηντάχρονος φοροτεχνικός και
καθηγητής Πανεπιστημίου είχε υπηρετήσει και στην προηγούμενη κυβέρνηση του
Μπερλουσκόνι, το 1994.

Τοπίο στην ομίχλη

Στα υπόλοιπα υπουργεία, η κατάσταση είναι λιγότερο σαφής. Ο Μπερλουσκόνι
αναμένεται να συστήσει τρεις αντιπροεδρίες της κυβέρνησης προκειμένου να
ικανοποιήσει τους αρχηγούς των κομμάτων του συνασπισμού που τον έφερε στην
εξουσία: τον Τζανφράνκο Φίνι της Εθνικής Συμμαχίας, τον Πιερφερντινάντο Κασίνι
του συντηρητικού κόμματος Μπιανκοφιόρε και τον Μπόσι, ο οποίος έχει δηλώσει
ότι θα επιθυμούσε για το κόμμα του δύο υπουργεία (το ένα από αυτά, ίσως το
υπουργείο Εσωτερικών). Το όνομα του Κασίνι έχει αναφερθεί και για τα υπουργεία
Εξωτερικών ή Εσωτερικών. Ίσως το Εσωτερικών θα του πήγαινε καλύτερα, αφού
θεωρείται άνθρωπος της Καθολικής Εκκλησίας. Άλλωστε, για το υπουργείο
Εξωτερικών επικρατέστερος υποψήφιος θεωρείται ο Μπόρις Μπιανκέρι, πρώην
πρεσβευτής στις ΗΠΑ και τη Βρετανία και νυν διευθυντής του ιταλικού
πρακτορείου ειδήσεων.

Πρώτο θύμα της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι φαίνεται πως θα είναι η ιταλική κρατική
τηλεόραση. Ο Τζανφράνκο Φίνι δήλωσε χθες ότι μέχρι τα μέσα Ιουνίου θα έχει
τοποθετηθεί νέα διοίκηση στη RAI, η οποία άσκησε ιδιαίτερα έντονη κριτική στην
«ύποπτη» προέλευση της περιουσίας του Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Επαναληπτικές εκλογές, στις 27 Μαΐου, για την ανάδειξη δημάρχων θα διεξαχθούν
στις τρεις μεγαλύτερες πόλεις της Ιταλίας, τη Ρώμη, το Τορίνο και τη Νάπολι,
αφού ουδείς από τους υποψήφιους δημάρχους συγκέντρωσε την πλειοψηφία στις
εκλογές που έγιναν την Κυριακή. Αντίθετα, στο Μιλάνο επανεκλέγεται ο
Γκαμπριέλε Αλμπερτίνι, ο οποίος υποστηρίχθηκε από τον Μπερλουσκόνι.

Οι Ευρωπαίοι ανησυχούν για τα σχέδια του μεγιστάνα

Αν η νίκη του Μπερλουσκόνι είναι ιδιαίτερα σημαντική, είναι γιατί πρόκειται
για την πρώτη νίκη της Δεξιάς σε μία από τις τέσσερις μεγάλες χώρες της
ευρωζώνης από το 1995, όταν ο Χοσέ Αθνάρ είχε κερδίσει τις ισπανικές εκλογές.

Ένα επιτελείο χωρίς προηγούμενη εμπειρία θα αναλάβει τα ηνία μιας οικονομίας,
η οποία τα τελευταία πέντε χρόνια υστερεί σταθερά σε σχέση με τις άλλες
μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες. Λίγα πράγματα είναι σαφή στο οικονομικό
πρόγραμμα του Μπερλουσκόνι, σχολιάζει η εφημερίδα «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».

Η προεκλογική εκστρατεία του ήταν πλούσια σε υποσχέσεις για μειώσεις φόρων και
αύξηση των συντάξεων, αλλά τα πιο σαφή μηνύματα προέρχονται από τον Τούλιο
Τρεμόντι, τον φοροτεχνικό που θα γίνει ο υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας και
ο δεύτερος σημαντικότερος άνθρωπος στη νέα κυβέρνηση της χώρας.

Έχει δηλώσει ότι ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής του θα είναι η μείωση του
δημοσιονομικού ελλείμματος και τους χρέους, όπως έχει υποσχεθεί στους
Ευρωπαίους εταίρους.

Όμως, η μεγάλη ευρωπαϊκή δοκιμασία της νέας κυβέρνησης θα είναι στην εξωτερική
πολιτική και ιδιαίτερα στις σχέσεις της Ιταλίας με την υπόλοιπη Ευρώπη. Πρώτη
η βελγική κυβέρνηση διατύπωσε τις ανησυχίες της για τον Ουμπέρτο Μπόσι,
χαρακτηρίζοντάς τον «φασίστα» και «απειλή για τη δημοκρατία». Πάντως, δεν
θεωρείται πιθανή η υποστήριξη του ηγέτη της Λέγκας του Βορρά στην κυβέρνηση να
προκαλέσει κυρώσεις σαν και εκείνες που είχαν επιβληθεί στην Αυστρία λόγω του
ακροδεξιού Γιεργκ Χάιντερ.

Βραχυπρόθεσμα, ο Μπερλουσκόνι αναμένεται να ενοχλήσει τους Ευρωπαίους εταίρους
του με την επιδίωξή του να δημιουργήσει μια προνομιακή σχέση με τη
ρεπουμπλικανική κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Τη νύχτα της νίκης, ο Μπερλουσκόνι έκανε άλλη μια δήλωση: πως από εδώ και πέρα
θα λέει λιγότερα και θα κάνει περισσότερα. Οι Ευρωπαίοι δεν γνωρίζουν ακόμη αν
θα πρέπει να ανησυχούν ή να κοιμούνται ήσυχοι ύστερα από αυτήν τη δήλωση.

Ανάγκη να θεσπιστούν νέοι κανόνες

Η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων, η οποία εδρεύει στις Βρυξέλλες, επισήμανε
χθες ότι η εκλογική νίκη του Σίλβιο Μπερλουσκόνι «υπογράμμισε την ανάγκη να
θεσπιστούν νέοι κανόνες» σε πανευρωπαϊκό επίπεδο με κεντρικό στόχο τη
διασφάλιση της ανεξαρτησίας των ΜΜΕ. Η Ομοσπονδία επικαλέστηκε στοιχεία που
συγκέντρωσε, σύμφωνα με τα οποία τα ιταλικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα έδωσαν στον
Μπερλουσκόνι τετραπλάσια «κάλυψη» σε σύγκριση με τον Φραντσέσκο Ρουτέλι.
«Είναι συγκλονιστικό το ότι παρόμοια σύγκρουση συμφερόντων παρατηρήθηκε σε μία
από τις κυριότερες δημοκρατίες παγκοσμίως», επισημαίνεται από την Ομοσπονδία.
«Τι νόημα έχει να ζητείται δημοκρατική συμπεριφορά από τους πολιτικούς, όταν
αυτοί μπορεί να κατέχουν και να ελέγχουν τα μισά ΜΜΕ μιας χώρας;».

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Αρχή μιας νέας εποχής

ΟΙ ΙΤΑΛΙΚΕΣ εκλογές βρίσκονταν και χθες στην πρώτη σελίδα των περισσότερων
ευρωπαϊκών εφημερίδων. «Είναι μία πλήρης και θεμιτή νίκη», σχολίασε η «Λα
Ρεπούμπλικα», η οποία τηρεί κριτική στάση απέναντι στη Sua Emittenza, την
Εκπομπότητά του, όπως αποκαλούν περιπαικτικά τον Μπερλουσκόνι στην Ιταλία.
«Είναι μια πραγματική αλλαγή, κάτι περισσότερο από μια εναλλαγή ανάμεσα στην
Αριστερά και τη Δεξιά. Για τον Μπερλουσκόνι, χθες ήταν η ημέρα που πήρε την
εξουσία, το έτος Ένα, η αρχή μιας “επαναστατικής εποχής”». «Ο Σίλβιο
Μπερλουσκόνι κέρδισε τις εκλογές-δημοψήφισμα με θέμα τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι
και ουδείς, στην Ιταλία, όπως και στο εξωτερικό, διανοείται να αμφισβητήσει
την πλήρη και δημοκρατική νομιμότητα αυτής της νίκης», σημειώνει η «Κοριέρε
ντέλα Σέρα».

Οι υποσχέσεις

Στον ίδιο τόνο, η «Λα Στάμπα» παρατηρεί πως, έπειτα από μια εξαιρετικά σκληρή
προεκλογική εκστρατεία, οι αντίπαλοι του Μπερλουσκόνι ήταν οι πρώτοι «που
αναγνώρισαν τη νομιμότητα της νίκης της Δεξιάς και του Καβαλιέρε». «Τα πρώτα
βήματα του Μπερλουσκόνι δεν θα είναι εύκολα», συνεχίζει η εφημερίδα του
Τορίνο, «θα πρέπει να τηρήσει τις προεκλογικές υποσχέσεις. Έναντι της Ευρώπης,
αντίθετα, θα πρέπει να καταφέρει να αντισταθεί στους λαϊκίστικους πειρασμούς,
να παρακολουθεί, να υποβληθεί σε μια αυστηρή πειθαρχία: με μια λέξη, να κάνει
ακριβώς το αντίθετο από αυτό που υποσχέθηκε».

Η «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ» προσθέτει, πάντως, ότι «η Ευρώπη έχει
μάθει το μάθημα της Αυστρίας· τούτη τη φορά η αστυνομία των κυρώσεων θα μείνει
στα στρατόπεδα». Οι αγορές είναι κι αυτές καθησυχασμένες, υπογραμμίζει η
«Χάντελσμπλατ»: οι αναλυτές επικρίνουν το οικονομικό πρόγραμμα του
Μπερλουσκόνι, αλλά «ούτε η σταθερότητα της Ιταλίας ούτε αυτή του ευρώ
απειλούνται».

Η γαλλική «Λε Μοντ» περιγράφει τον Μπερλουσκόνι ως έναν «αναγεννημένο
μεγαλομανή». «Είναι πεπεισμένος», προσθέτει, «πως οι Ιταλοί τον λατρεύουν και
τον βλέπουν σαν τον μάγο που θα κάνει τη χώρα τόσο επιτυχημένη όσο ήταν αυτός
στις επιχειρήσεις».

Η «Λιμπερασιόν» υπογραμμίζει ότι, μετά τα μέσα ενημέρωσης, την αγορά ακινήτων
και το ποδόσφαιρο, ο Μπερλουσκόνι «έβαλε τώρα και την Ιταλία κάτω από την
μπότα του». Στο κύριο άρθρο της τονίζει, ωστόσο, πως η νομιμότητα της νίκης
του είναι υπεράνω αμφισβήτησης.

LINKS:

*www.parlamento.it

*www.politicalresources.net/ele-polo.htm