Ρίχνουν τους τόνους οι ΗΠΑ στην κόντρα με την ΕΚΤ

Ο Λόρενς Λίντσι (αριστερά) δεν συμφωνεί με την αντίληψη κάποιων ότι η ευρωπαϊκή οικονομία θα παραμείνει αλώβητη από την προσγείωση της αμερικανικής

Περιμένοντας κάποιος στη δυτική πτέρυγα του Λευκού Οίκου για να μιλήσει με τον
Λόρενς Λίντσι, κορυφαίο οικονομικό σύμβουλο του Αμερικανού προέδρου Τζορτζ
Μπους Τζούνιορ, είναι αναπόφευκτο να μην του τραβήξει την προσοχή ένας μεγάλος
πίνακας. Η ελαιογραφία απεικονίζει μια ναυμαχία, την πρώτη αντιπαράθεση μεταξύ
αμερικανικών και βρετανικών ναυτικών δυνάμεων το 1812.

Σε μια περίοδο όπου η άφιξη της νέας αμερικανικής κυβέρνησης σημαδεύτηκε από
την εκκίνηση μιας ψυχρότερης σχέσης μεταξύ του Λονδίνου και της Ουάσιγκτον,
είναι δελεαστικό να ερμηνευθεί αυτός ο πίνακας ως σύμβολο αυτής της νέας
σχέσης. Μετά τις συνομιλίες της περασμένης εβδομάδας μεταξύ των υπουργών
Οικονομικών και κεντρικών τραπεζιτών των επτά πλουσιότερων χωρών του πλανήτη,
όπου οι Αμερικανοί αξιωματούχοι προσέφεραν κλάδο ελαίας στην Ευρώπη,
υποβαθμίζοντας τα δημοσιεύματα για την ενόχληση της Ουάσιγκτον λόγω της
άρνησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να περικόψει τα επιτόκιά της, ο
Λίντσι μάλλον επιθυμεί να ρίξει τους τόνους.

Ο κορυφαίος οικονομικός σύμβουλος του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών
υπογραμμίζει ότι η Ουάσιγκτον, μέσω του Πολ Ο Νιλ, υπουργού Οικονομικών των
Ηνωμένων Πολιτειών, δεν σκόπευε να επιτεθεί στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
όταν δήλωσε «έκπληκτος» από την στάση των Ευρωπαίων. Σύμφωνα με τον Λίντσι, το
σχόλιο του Ο Νιλ αντανακλούσε μια περισσότερο γενική δυσφορία της κυβέρνησης
για το γεγονός ότι ορισμένοι στην Ευρώπη πιστεύουν ότι η ευρωπαϊκή οικονομία
μπορεί να παραμείνει αλώβητη από την επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης της
αμερικανικής οικονομίας.

«Δεν νομίζω ότι το σχόλιό του αφορούσε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα», λέει
ο Λίντσι. «Πιστεύω αφορούσε στο κατά πόσο η αμερικανική οικονομία επιδρά στην
Ευρώπη, ή την άποψη που έχουν ορισμένοι Ευρωπαίοι ότι η επιβράδυνση στις
Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επηρεάσει αρνητικά την Ευρώπη. Και εξέφρασε τις
αμφιβολίες του.

Έτσι δεν πιστεύω ότι σχολίαζε την ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική. Ούτε εγώ θέλω
να κάνω σχόλια για την οικονομική πολιτική της Ευρώπης. Είμαι ένας πρώην
κεντρικός τραπεζίτης. Έχω μαζί μου την κάρτα μέλους του κλαμπ των κεντρικών
τραπεζιτών και δεν θέλω να κριτικάρω τους συναδέλφους μου».

Οι δηλώσεις του Λίντσι αντανακλούν την νέα προσέγγιση της Ουάσιγκτον στην
εξωτερική της πολιτική. Η αμερικανική κυβέρνηση δεν επιθυμεί πλέον να δίνει
διαλέξεις σε άλλα κράτη δημοσίως, και ειδικότερα όταν αυτή η κριτική είναι
πολύ πιθανό να φέρνει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Ο ίδιος ο
Λίντσι είχε επικρίνει παλιότερα την κυβέρνηση Κλίντον για την επιδείνωση των
αμερικανικών σχέσεων με το Τόκιο, λόγω της οξείας κριτικής που είχε ασκηθεί
στην οικονομική πολιτική της ιαπωνικής κυβέρνησης.

Ευρωπαϊκό ζήτημα

Στο θέμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής, πιστεύει ο Λίντσι, οι
αμερικανικές συμβουλές δεν πρόκειται να βοηθήσουν. «Υπάρχει μια παλιά
παροιμία: “Δώσε μου τη νηφαλιότητα να αποδεχθώ τα πράγματα που δεν μπορώ να
αλλάξω, δώσε μου το κουράγιο να αλλάξω τα πράγματα που μπορώ και τη σοφία να
καταλάβω τη διαφορά”. Γνωρίζω ότι αυτό το ζήτημα είναι καθαρά ευρωπαϊκό».

Παρ’ όλα αυτά, ο Λίντσι είναι έτοιμος να επιτεθεί σε οποιονδήποτε υποστηρίζει
ότι η ευρωπαϊκή οικονομία είναι αποκομμένη από την επίδραση των εξωτερικών
οικονομικών δυνάμεων. «Αν πιστεύω ότι υπάρχουν ξένες οικονομικές πιέσεις που
επηρεάζουν την ευρωπαϊκή οικονομία; Η απάντησή μου είναι ξεκάθαρη: Ναι!».

Στο αν υπάρχει η ανάγκη να κινηθεί με ταχύτερους ρυθμούς η Ευρώπη στις
διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, τονίζει: «Βρισκόμαστε σε μια χώρα που εφήρμοσε
γρήγορες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Πιστεύουμε ότι αυτός ήταν ένας από τους
λόγους για την ταχεία οικονομική ανάπτυξη που ζήσαμε τη δεκαετία του ’90.
Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι ένα σύστημα ευέλικτων αγορών είναι η καλύτερη
προσέγγιση για τις οικονομίες».

Η ήπια διπλωματία που εφαρμόζει ο Λίντσι μπορεί να προκαλέσει έκπληξη σε
ορισμένους Αμερικανούς. Ένας συνάδελφός του ακαδημαϊκός χαρακτηρίζει τον
Λίντσι, καθηγητή Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, ως «δύσκαμπτο
ιδεολογικά και πολιτικά». Καθώς η κυβέρνηση Μπους κλείνει τις πρώτες 100
ημέρες της ζωής της, ο Λίντσι έχει λόγους για να επαναπαύεται ως κορυφαίος
οικονομικός σύμβουλος ενός Αμερικανού προέδρου που αντιμετωπίζει τον κίνδυνο
ύφεσης της οικονομίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα στοιχεία για την πορεία του
αμερικανικού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος το πρώτο φετινό τρίμηνο, που
δόθηκαν την περασμένη εβδομάδα στη δημοσιότητα, αποκάλυψαν μια ισχυρή ετήσια
ανάπτυξη της τάξεως του 2%. Πρόκειται για το διπλάσιο ρυθμό από τον αντίστοιχο
του τέταρτου περυσινού τριμήνου και των προσδοκιών της χρηματιστηριακής αγοράς
της Νέας Υόρκης.

Οι διεθνείς οργανισμοί

Ο Λίντσι υποστηρίζει ότι ο Λευκός Οίκος είναι πλέον λιγότερο αιχμάλωτος των
διεθνών οικονομικών οργανισμών. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει αλλάξει
προς το καλύτερο, τονίζει ο ίδιος. «Πιστεύω ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο
παραδέχθηκε ότι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε τα διεθνή οικονομικά
προβλήματα στα τέλη της δεκαετίας του ’90 δεν ήταν ο αποτελεσματικότερος και
ότι σε ορισμένες περιπτώσεις επιδείνωσε την κατάσταση αντί να την βελτιώσει».

Ενώ ο κορυφαίος οικονομικός σύμβουλος του προέδρου Μπους προσδοκά καλύτερες
σχέσεις με την Ευρώπη σε εμπορικά θέματα, ο Λευκός Οίκος έχει δυσανασχετήσει
με την στάση των Βρυξελλών σε θέματα ανταγωνισμού.

Θα υπάρξουν προβλήματα αν οι αμερικανικές πολυεθνικές βρεθούν αντιμέτωπες με
τις ευρωπαϊκές αρχές προστασίας του ανταγωνισμού.

«Πιθανόν δεν συμφέρει καμία εταιρεία να ελέγχονται οι επιχειρηματικές της
κινήσεις από δύο διαφορετικές αρχές προστασίας του ανταγωνισμού, όπως αρχικά
θα παίρνει την έγκριση των αρχών της χώρας της και στη συνέχεια θα ελέγχονται
και από μια άλλη αρχή. Πιστεύω ότι θα χρειαστεί πολλή δουλειά και καλή
συνεργασία μεταξύ των κυβερνήσεων για να γεννηθεί κάτι που θα εξυπηρετεί τα
συμφέροντα όλων».

Επιμέλεια διεθνών οικονομικών θεμάτων: Σπύρος Δημητρέλης